Wednesday, May 12, 2010

Καρέ

Σήμερα είναι 4 χρόνια από τότε που πρωτοξεκίνησα αυτήν εδώ τη “στήλη” που ονομάζεται blog, με το μαύρο φόντο και τα άσπρα γράμματα.
Όταν διαβάζω τα πρώτα posts, σκέφτομαι πως ήμουν άλλος άνθρωπος τότε. Όχι ότι έχω αλλάξει τόσο πολύ, αλλά ως προς τον τρόπο που έγραφα ίσως, ή μάλλον ως προς αυτά που θυμάμαι ότι σκεφτόμουν καθώς έγραφα. Τώρα δεν έχω πια κανένα ιδιαίτερο άγχος ότι θα αλλάξει η τροχιά της γης άμα γράψω ή δε γράψω κάτι παραπάνω ή λιγότερο ή άμα το πω έτσι ή αλλιώς. Επίσης έχω γλυτώσει από την ανάγκη να γράφω ντε και καλά και οι αναρτήσεις είναι κυρίως πράγματα που θα ήθελα να πω σε μένα ή που απλώς θα ήθελα να υπάρχουν κάπου κρεμασμένα. Άλλωστε, δεν έχω το χρόνο να ασχολούμαι τόσο πολύ και δεν μπορώ να διαθέσω τόση φροντίδα στο blog όση κάποτε.

Το blog όμως ζει και θα συνεχίσει να ζει.

Μετά λύπης παρατηρώ ότι από τα blogs που ήταν συνοδοιπόροι του δικού μου τον καιρό της πρώτης του νιότης, δεν λειτουργεί πια σχεδόν κανένα, ίσως και κανένα.

Έχει αλλάξει και η bloggόσφαιρα από τότε, τότε ήταν εδώ κάτι καινούριο που διαδιδόταν και στην αρχή ήταν περίπου όλοι γνωστοί με όλους, τουλάχιστον “εξ όψεως”, κάποιος θα είχε πετύχει τον άλλον πχ. στον blog του Νίκου Δήμου, κλπ.. Τώρα είναι κάτι το αχανές, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες ελληνικά blogs με τελείως διαφορετικά είδη και σκοπούς, άγνωστοι όλοι μεταξύ αγνώστων. Δεν το λέω ως κακό, εννοώ πως έχει αλλάξει ο περιβάλλων χώρος και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Στα πλαίσια της μικρής ανασκόπησης που συνηθίζω (1,2,3, τα αντίστοιχα με το σημερινό επετειακά posts των τελευταίων ετών): πρώτο post του blog το “Ιεράπετρας και πάσης Ελλάδος”, post με τα περισσότερα σχόλια στον καιρό του “Η νονά” που συγκέντρωσε 41 σχόλια σε λιγότερες από 2 μέρες, μακροπρόθεσμα όμως το “Anarchy in Greece”, που συγκέντρωσε 53 σχόλια με το πέρασμα του χρόνου, post με τα περισσότερα hits τα “Μεταλλαγμένα προϊόντα”, αφού εμφανίζονται 5α στη σχετική αναζήτηση στο Google, και τώρα τελευταία και το “Γράμμα σ’ έναν ποιητή”, ενώ δικό μου αγαπημένο είναι μάλλον το παραμύθι “Join your Imagination: 1,2,3” και πιο κατεστραμμένη στιγμή της διαδρομής του blog ήταν σίγουρα “Το π, οι Ελ και οι Fanatsou με σήμα το (sn)”… Ωραίες εποχές!

Τέλος, θα ήθελα να παραθέσω και τα posts (1,2,3,4) που είχα αφιερώσει κατά καιρούς στα blogs που διαβάζω εγώ και που ήταν πάντα εκεί δεξιά, περισσότερο ως tribute σε αυτούς που “δεν είναι πια μαζί μας”, στην bloggόσφαιρα ή και γενικώς.

Ευχαριστώ για τις επισκέψεις και εύχομαι καλή συνέχεια σε όλους.

8 Comments:

Blogger Stelina said...

Σε έναν κόσμο που εγώ δεν έχω διεισδύσει και μάλλον δε θα το κάνώ, σίγουρα όχι με τόση επιτυχία!
Χαίρομαι απίστευτα που έχεις αυτόν τον κόσμο, που είναι ολόδικός σου, κάτι που έφτιαξες εσύ..
Και εφόσον είναι κομμάτι του εαυτού σου. είναι αδύνατον να του αντισταθώ...
Ελπίζω να συνεχίζεις να εκφράζεσαι τόσο όμορφα..
Καλοκαιρινό φιλί!

Wednesday, May 12, 2010 6:59:00 pm  
Blogger Jason said...

:)))
Είσαι όμως εδώ και εδώ θα μείνεις, δε σ' αφήνω να πας πουθενά.
Να τα εκατοστήσεις κι εσύ! ;)

Wednesday, May 12, 2010 11:46:00 pm  
OpenID sakidio said...

Την θυμάμαι αυτή την εποχή που λες. Ειδικά τις επικές διαφωνίες μέσα στο μπλογκ του Δήμου. Ή τότε με την Φανή (που χάθηκε αυτό το κορίτσι; ). Έχουνε μείνει λιγότεροι από τότε , για κάποιους στεναχωρήθηκα πολύ που σταμάτησαν.

Αυτά που λες για τα πρώτα ποστ το χω προσέξει κι εγώ. Είναι σαν να βλέπεις τον εαυτό σου να προχωρά. Να ξαναβλέπεις τις διαδρομές σου. Και μαζί έρχονται και κάποιες αναμνήσεις. Και διαπιστώνεις ότι ο χρόνος ούτε λίγος ούτε πολύς.

Τελικά η λύση είναι να το πάρουμε τόσο σοβαρά όσο πρέπει... στην τελική μπλοκ είναι.

Ραντεβού, κι όχι μόνο, στην επόμενη επετειακή ανάρτηση Ιάσωνα :-)

Thursday, May 13, 2010 9:44:00 am  
Blogger Jason said...

Ήσουν κι εσύ λοιπόν στου Δήμου; Αυτό δεν το θυμόμουν!
Η Φανή είναι καλά και μεγαλώνει, ανταποκρινόμενη στις προσδοκίες που είχε γεννήσει.
Ο χρόνος ούτε πολύς ούτε λίγος, το είπες ωραία. :)
Ραντεβού του χρόνου, cortlinux!

Thursday, May 13, 2010 10:50:00 am  
Blogger zVyk said...

Τι ωραία που δεν έφυγες... :)

Thursday, May 13, 2010 7:40:00 pm  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Σχεδόν συνομίληκοι είμαστε!
Εγώ ξεκίνησα το μπλογκινγκ στις 19 Μαϊου 2006.
Προηγουμένους συμμετείχα σε διάφορα "γκρουπς"...

Πράγματι, ελάχιστοι απ' τους πρώτους "φίλους" έχουν απομείνει.
Πέρασε η μόδα, επαγγελματικές και οικογενεικές φροντίδες, διάφοροι λόγοι...

Πιο πολύ, όμως, μου την σπάσαν κάτι τύποι που σχολίαζαν καθημερινά σε πάνω από 100 ιστολόγια, "ψαχνόντουσαν" γενικώς, και μόλις βρήκαν γκόμενα/ο μέσω ιδτολογίων, εξαφανίστηκαν!

Εσύ πάντως είσαι τυχερός που έχεις τη Στελλίνα να σου δίνει καλοκαιρινά φιλιά...

Saturday, May 15, 2010 11:14:00 am  
Blogger Jason said...

Kiara, δεν πάω πουθενά και το ξέρεις!

Άσκαρ, σου ρίχνω μια βδομάδα νομίζω... :)
Αυτό το "οδτολογίων" που έγραψες από λάθος προφανώς, ήταν τελικά πετυχημένο γιατί θυμίζει και το "ιστολογίων" και το "ιδεολογιών" και εν προκειμένω ταιριάζουν και τα δύο!

Καλό απόγευμα σε όλους!

Saturday, May 15, 2010 2:45:00 pm  
Anonymous gogo said...

Δεν κωλωνουμεεεεεεε!
:)

Monday, May 17, 2010 8:32:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home