Monday, February 12, 2007

Ωδή στη διαφορετικότητα

Με προβλημάτισε σήμερα η αδερφή μου.
Με προβλημάτισε όταν με καμάρι εδήλωσε πως δε θα αγοράσει μία συγκεκριμένη μάρκα ρούχων που της αρέσει, από άποψη, επειδή "τα φοράνε όλα τα κηφισιωτάκια".
Κάποιος, βέβαια, ο οποίος δεν είναι εξοικειωμένος με τη γενιά μας και με την περιοχή, ίσως δεν μπορεί να καταλάβει πώς λειτουργεί παροιμιακά ο όρος ‘κηφησιωτάκι’ και πόσο μεγάλη ντροπή είναι για ένα σκεπτόμενο νεαρό άνθρωπο να αναρωτηθεί καμιά φορά μήπως φέρνει στο ελάχιστο προς αυτό το είδος.
Είναι συγκεκριμένο είδος εμφάνισης-καρμπόν της (μεσοαστικής, τουλάχιστον) νεολαίας των βορείων προαστείων.
Οι μυημένοι, βέβαια, ξεχωρίζουν και τις αποχρώσεις.
Θυμάμαι ότι όταν ήμασταν εμείς 15-16 βάζαμε μεταξύ μας στοιχήματα για τις παρέες στους δρόμους της Κηφισιάς, αν ήταν από ιδιωτικό ή δημόσιο σχολείο (όσες δεν ξέραμε, τουλάχιστον, και όσες δεν έκαναν μπαμ από χιλιόμετρα). Και πηγαίναμε και τους ρωτάγαμε, δήθεν ότι α σόρρυ, περάσαμε έναν για κάποιον άλλον, μπάι.
2-3 χρόνια μετά είχαμε μάθει πλέον να ξεχωρίζουμε και ποιο ιδιωτικό, με ένα ποσοστό επιτυχίας 50% υπολογίζω (κριτήριο συνήθως το είδος της φράντζας στο μαλλί – κοριτσιών τε και αγοριών).
Τώρα πια ακόμα κι εγώ έχω αρχίσει να χάνω τον μπούσουλα, γιατί το θέμα έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και με αρρωσταίνει.
Και όταν μιλάμε για διαστάσεις, θυμάμαι έναν καθηγητή μας που μας εξηγούσε πολύ έξυπνα στην Κοινωνική Αγωγή τη διαφορά του όγκου από τη μάζα.
Ε λοιπόν λυπάμαι κάθε που βλέπω να βγαίνει μια γενιά χωρίς κανέναν όγκο. Μία ομοιόμορφη μάζα.
Είναι θλιβερό πράγμα να βλέπεις μία γενιά που σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο και ακόμα πιο θλιβερό είναι να το συνειδητοποιείς αυτό από την εμφάνιση και το στυλ.
Όσο εντείνεται αυτό, τόσο σπανίζει η διαφορετικότητα.
Μεγάλο πράγμα η διαφορετικότητα.
Μεγάλο πράγμα, όμως πρέπει να πηγάζει από μέσα σου.
Δεν είναι αυτοσκοπός.
Η διαφορετικότητα δεν έγκειται στο να φαίνεσαι διαφορετικός. Αλλά στο να είσαι.
Αν είσαι ιδιαίτερος, αν είσαι ξεχωριστός, τότε σίγουρα και είσαι διαφορετικός και φαίνεσαι.
Πάντα μου την έδιναν οι αντιστάρ περισσότερο από τους σταρ.
Γιατί αν η λέξη ‘σταρ’ σημαίνει δέκα πράγματα, η λέξη ‘αντι-σταρ’ σημαίνει άλλα δέκα ακριβώς, εκ των οποίων μόνο το ένα είναι κοινό: η επιδίωξη του εντυπωσιασμού. Τα άλλα εννέα θα είναι για τον αντιστάρ απλώς τα αντίθετα από αυτά του σταρ. Και αυτή η κουλτούρα δεν είναι καθόλου αυθεντική.
Γιατί μαγκιά είναι να είσαι "the rock without the roll".
Όπως, βέβαια, άλλο τόσο μαγκιά είναι να είσαι pop χωρίς να είσαι mainstream.
Δεν είναι μαγκιά, πάντως, να μη φοράς κάτι που σου αρέσει, απλώς επειδή το φοράνε όλοι.
Τα διάφορα ρεύματα της μόδας για μένα είναι κάτι το περιττό. Φοράς κάτι άμα σου αρέσει και άμα νομίζεις ότι σου πάει. Όσο δεν είναι υγιές να ακολουθείς τη μόδα απλώς επειδή είναι μόδα, άλλο τόσο δεν είναι υγιές και να την αποφεύγεις μόνο για τον ίδιο λόγο.
Συνήθως δε με απογοητεύει η αδερφή μου.
Εισπράττει, βέβαια, και αφομοιώνει την ίδια πλύση εγκεφάλου που γίνεται σε όλους. Με αποτέλεσμα, ίσως, να έχει τα ίδια πρότυπα, να ακούει περίπου την ίδια μουσική, να βγαίνει στα ίδια μέρη και να φοράει τα ίδια παπούτσια με τους πολλούς. Αυτό δε με απογοητεύει.
Περισσότερο με απογοητεύει που μετά απ’ όλα αυτά προσέχει μόνο να μην τυχόν και φορέσει την μπλούζα που της αρέσει, μόνο και μόνο γιατί την έχει ορίσει ως σύμβολο του στυλ που πρέπει να αποφύγει.
Αλλά τώρα πώς να της το πεις αυτό, όταν έρχεται να εξηγήσει με περηφάνεια και καμάρι στον (περίεργο σε κάτι τέτοια) μεγάλο αδερφό πώς κήρυξε τον πόλεμο στα κηφησιωτάκια.
Πώς να της το πεις χωρίς να την απογοητεύσεις κι εσύ με τη σειρά σου...

18 Comments:

Blogger Natalia said...

καλέ μου, δυστυχώς η εποχή προστάζει τη μαζοποίηση. αποκλείει τη μοναδικότητα του ατόμου και όσα αυτή συνεπάγεται.
εγώ πάντα ανήκα σ' αυτό που θεωρείς αντι-σταρ κατα μια εννοια. μου αρεσε να προκαλω με τις εκκεντρικοτητες μου. οταν εφτασα σ' ενα σημειο μοναδικοτητας αρχισε η αντιγραφη. το "αντι-σταρ" μου ειχε γινει πια μοδα.
το χειροτερο ειναι αυτη η μουρλη μοδα του Mix & Match των τελευταιων χρονων που την κακογουστια την εχει κανει μοδα και ολοι την ακολουθουν ακατασχετα.
για μενα το ντυσιμο ειναι πρωτα ο,τι γουσταρεις και ο,τι σου παει και μετα μοδα.
κι αυτο στο λεει γυναικα με 100 ζευγαρια παπουτσια και 2 ντουλαπες ρουχα...

Monday, February 12, 2007 6:22:00 am  
Blogger Jason said...

Χμμμ αν οι εκκεντρικότητές σου στόχο είχαν μόνο την πρόκληση, τότε λογικά είσαι ακριβώς αυτό που θεωρώ αντιστάρ.
Αν, όμως, ήταν αυτό που γούσταρες, όπως λες, τότε κάθε άλλο.

Πάντως ναι, αυτό που λες μου κάνει κι εμένα τρομερή εντύπωση.
Πώς έχει γίνει η κακογουστιά μόδα και κανείς δε δείχνει να το παίρνει χαμπάρι...

Monday, February 12, 2007 10:49:00 am  
Blogger julia said...

Κοιτα Ιασωνάκο μου, αν η αδελφή σου διάλεξε να μην βάλει τα κουρελόρουχα μιας συγκεκριμένης φίρμας που φοράνε όλα τα κοριτσάκια από την Κηφισά(!) καλά έκανε! Γιατί μάρκα και όμορφο ρούχο δεν συμβαδίζουν πάντα..Ισως κάνει μια καλή αρχή στο να μην θέλει να μοιάζει καθόλου με τα κοριτσάκια που κάθονται έξω από τα Mac Donalds και περιμένουν...ένας Θεός ξέρει τι περιμένουν....οοοοοοολο το βράδυ :Ρ. Ισως ξεκινάει κάπως διαφορετικά, αλλά ειναι σωστή.... Μπραβο στην αδερλφούλα σου λοιπόν.

Monday, February 12, 2007 10:55:00 am  
Blogger julia said...

This comment has been removed by the author.

Monday, February 12, 2007 10:55:00 am  
Blogger Jason said...

Καλά ναι δεν έχω παράπονο γενικά, απλώς το φυσιολογικό είναι να μη σου αρέσουν τα κουρελόχουρα που λες εσύ.
Άμα σου αρέσουν, έχεις ήδη χάσει ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού.
Ε και αφού πλέον σου αρέσουν... φόρα τα να γουστάρεις!
Αυτό εννοώ.

Monday, February 12, 2007 11:42:00 am  
Blogger Attalanti said...

Μεγάλο ματς! στην υπέροχη αδερφή! Πες την ειλικρινή γνώμη σου αν της πάει αυτό που φοράει την επόμενη φορά που θα σε ρωτήσει.

Monday, February 12, 2007 1:21:00 pm  
Blogger Charty said...

Το άλλο πάλι με τα πιτσιρίκια και το μαλλί φωλιά τι είναι??Ασε που μπορεί να χαθεί και τίποτα εκεί μέσα!Αλλα θα μου πεις καλύτερο απ'τα καρφάκια που μπορεί να βγάλουν και κανένα μάτι!
Εφηβεία είναι θα περάσει..!

Monday, February 12, 2007 3:35:00 pm  
Blogger just me said...

Jason, είναι κάπως κλισέ αυτό που θα σου πω, αλλά η ομαδοποίηση (ακόμη και η "οπαδοποίηση") αποτελεί διαχρονικό ψυχολογικό χαρακτηριστικό της εφηβείας. Οι έφηβοι θέλουν να μοιάζουν μεταξύ τους, για να ξεχωρίζουν από τους "μεγάλους" (μέσα σ' αυτή τη γενικότερη ταξινόμηση, αναπτύσσονται υποσύνολα, τα "κηφισιωτάκια" είναι ένα από αυτά).

Δεν φταίει η αδελφή σου που έχει την τύχη να διαθέτει έναν τόσο ώριμο μεγάλο αδελφό (η σύγκριση με τον "όγκο και τη μάζα" και "σταρ-αντιστάρ" είναι ευφυέστατες), ο οποίος είναι σίγουρο ότι κάθε άλλο παρά θα την απογοητεύσει, in the long run. Επίσης, το κριτήριο με το σε ποιους δεν θέλει να μοιάζει είναι, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι, καταρχήν θετικό για τους μελλοντικούς προσανατολισμούς της, έτσι;

Πες της λοιπόν αυτό που σκέφτεσαι από τη θέση και την ηλικία που είσαι, αφού την επαινέσεις που σκέφτηκε έτσι στη θέση και στην ηλικία που είναι αυτή.
(Και αν δεν συντρέχουν προσωπικοί σου λογοι, πρότρεψέ την να διαβάσει το blog σου, θα της προσφέρεις πολλά...)

Monday, February 12, 2007 4:32:00 pm  
Blogger pwlina said...

συμφωνώ απόλυτα...και η αντίδρασή σου είναι πολύ σωστή ...και πολύ καλά κάνεις και τονίζεις αυτή τη μορφή "ρατσισμού" και από τις δύο πλευρές!Ναι να μην είμαστε πρόβατα αλλά μην είμαστε υπερβολικοί και φτάνουμε στο άλλο άκρο!

Monday, February 12, 2007 5:46:00 pm  
Blogger iris said...

δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω μαζί σου και να προσθέσω κάτι ακόμα.

Οι μισοί νέοι σήμερα ακολουθούν πιστά τις επιταγές τις μόδας (όχι μόνο ενδυματολογικές) με αποτέλεσμα ομοιόμορφα πρόσωπα, μυαλά και σώματα. Οι άλλοι μισοί τους κατηγορούν και κάνουν οτιδήποτε μπορούν για να μην τους μοιάσουν. Αλλά πέφτουν κι αυτοί στην ίδια παγίδα. Κυκκλοφορούν όλοι με πανομοιότυπα ρούχα, ακούν την ίδια "κουλτουριάρικη" μουσική και μιλάνε όλο για τα ίδια και τα ίδια θέματα σνομπάροντας κάθε τι διαφορετικό. Γίνονται κι αυτοί μία μάζα.

Άρα, πού διαφέρουν οι δεύτεροι από τους πρώτους;

Monday, February 12, 2007 9:35:00 pm  
Blogger Jason said...

Charty, το μαλλία-φωλιά πριν λίγο χρόνια ήταν σήμα κατατεθέν ενός συγκεκριμένου ιδιωτικού σχολείου, τώρα πια... ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ!!!

Just me, τα σχόλιά σου είναι για μένα από τους λίγους λόγους που πιστεύω ότι πραγματικά αξίζει να διατηρώ ένα blog.
Και συμφωνώ γι' αυτό που λες για τους μελλοντικούς προσανατολισμούς, είναι ενθαρρυντικό, ναι.

Iris, συμφωνούμε απολύτως, αυτό ακριβώς εννοούσα κι εγώ.

Monday, February 12, 2007 11:46:00 pm  
Blogger Γκρινιάρης said...

Θέλει πολύ συζήτηση η διαφορετικότητα.

Για μένα δε χρειάζεται να σε νοιάζει τίποτα. Ούτε τι φοράνε οι άλλοι για να το φορέσεις, ούτε τι φοράνε για να μην το φορέσεις.

Τι θέλω να πω;
Οτι η αγωνία για διαφορετικότητα, που την καθιστά επιτακτική ανάγκη για να αυτοπροσδιοριστούμε, για μένα είναι στην ίδια μοίρα με το mainstream που λες.

Όσο με ενοχλεί να βλέπω το ίδιο στυλ και ντύσιμο, με ενοχλεί να βλέπω και την "μάζα" με το δήθεν ψαγμένο και διαφορετικό. Που όμως τελικά δε διαφέρει σε τίποτα από τους άλλους. Σταρ και αντισταρ, αν ερμηνεύω σωστά αυτά που λες...

Tuesday, February 13, 2007 9:56:00 am  
Blogger iris said...

ο γκρινιάρης έχει δίκαιο. Μικρή κι εγώ προσπαθούσα εναγωνίως να είμαι διαφορετική. Ίσως γιατί ένιωθα παραγκωνισμένη από τους συμμαθητές μου. Αυτή η προσπάθεια όμως με αποξένωνε ακόμη περισσότερο αυτούς.

Είναι πολύ πιο ευχάριστο να είσαι απλά ο εαυτός σου, να κάνεις αυτά που σου αρέσουν και να μπορείς να κάνεις παρέα με κάθε είδους χαρακτήρα (χωρίς σνομποισμούς, κατηγοριοποιήσεις και λοιπές ανασφάλειες). Αλλά είναι εύκολο να αναγνωρίσεις το ποιος πραγματικά είσαι;

Tuesday, February 13, 2007 10:16:00 am  
Blogger Jason said...

Ναι, γκρινιάρη, συμφωνούμε απόλυτα, ίσως επαναδιατύπωσες πιο ωραία αυτά που ήθελα να πω με το κείμενο.

Iris, δε νομίζω ότι πρέπει να ψάξεις να βρεις ποιος είσαι, αλλά μάλλον να αφεθείς και να το αφήσεις να βγει στην επιφάνεια.
Τώρα πόσο εύκολο είναι αυτό... άλλο θέμα.

Tuesday, February 13, 2007 10:35:00 am  
Blogger STATLER-WALDORF said...

Διαφορετικότητα..? Τι είναι αυτό…? Δυστυχώς το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μια μαζικότητα η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την εξωτερική εμφάνιση αλλά και με τον τρόπο σκέψεις !Αν μιλούσαμε για χάσμα γενεών παλιότερα θα μιλούσαμε για διάφορα ηλικιακή μεγαλύτερη των 10 χρόνων , αν παρατηρήσεις την διαφορά που υπάρχει μεταξύ ενός 25 χρόνου και ενός 23 χρόνου θα καταλάβεις ότι η ψαλίδα αυτή που μπορεί να χωρίσει δυο γενιές έχει κλείσει σε απίστευτα ανησυχητικό βαθμό! Παράγοντες που μπορούν να οφείλονται σ’αυτό υπάρχουν πολύ , αλλά θα επικεντρωθώ στα διαφορετικά κοινωνικά πρότυπα τα οποία πλέον ακόμη και στην συντηρητική κοινωνία έχουν αρχίσει και ,μετασχηματίζονται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς,,,! Το ξέρω σας κούρασα…

Wednesday, February 14, 2007 3:15:00 pm  
Blogger Jason said...

Όχι, έχεις δίκιο, έτσι ακριβώς είναι.
Και πώς θα μπορούσε να μην ήταν, αφού σπουδάζεις στην πατρίδα μου, σίγουρα μαθαίνεις πολύ ωραία πράγματα λοιπόν εκεί, χεχεχεχεχε...

Wednesday, February 14, 2007 3:18:00 pm  
Blogger Stavros Katsaris said...

Μεγάλη μεγάλη κουβέντα άνοιξες Ιάσωνα!
Πολλές φορές το έχω σκεφτεί το θέμα που θέτεις.
Το βλέπω εξάλλου καθημερινά στο δρόμο.
Όσο εύκολο είναι να ξεχωρίσεις στο δρόμο έναν "σταρ" άλλο τόσο είναι εύκολο να ξεχωρίσεις και έναν "αντισταρ"
Το ζήτημα είναι οι επιλογές μας να κατευθύνονται από τις επιθυμίες μας!
Θα επανέλθω!

Thursday, February 15, 2007 4:57:00 pm  
Blogger Marina said...

Στην αδελφή σου δεν μπορείς να πείς τίποτα, μόνο να ελπίζεις ότι όπως κατάλαβες 1-2 πραγματάκια εσύ, θα το πιάσει το νόημα κάποια στιγμή.

Το να ντύνονται ομοιόμορφα οι άνθρωποι τους κάνει να ανήκουν. Να είναι αποδεκτοί στην ομάδα που επέλεξαν να ζούν. Αυτό δίνει ασφάλεια.

Αυτοί που είναι διαφορετικοί, τραβάνε βέβαια τα βλέμματα, επειδή αρνούνται να ακολουθούν τον τράγο του κοπαδιού. Είναι και αυτό μία ελευθερία. Ομως η ελευθερία αυτή συνεπάγεται με ζωή χωρίς την προστασία της ομάδα και καμμιά φορά με πόλεμο. Οι ομάδες πάντα πετάνε τους διαφορετικούς έξω σαν μύξες.
Επιλογες

(Σε έχω βάλει στο παιχνίδι πυραμίδα, αν θές να γράψεις 5 πράγματα για σένα)

Friday, February 16, 2007 7:52:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home