Monday, January 29, 2007

ΔΑΣΠΚΣ...

... και ξερό ψωμί!

Ακολουθεί σύντομη παρουσίαση των φοιτητικών κομμάτων και της σημερινής τους κατάστασης από τη δική μου οπτική γωνία, ως είχα υποσχεθεί.

Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. είναι βεβαίως η φοιτητική παράταξη της Ν.Δ..

Νομίζω ο Winston Churchill ήταν αυτός που είχε πει: "Αν δεν είσαι σοσιαλιστής στα 25 σου, δεν έχεις καρδιά – αν εξακολουθείς να είσαι σοσιαλιστής στα 35 σου, δεν έχεις μυαλό...".

Ας περιοριστούμε στο πρώτο σκέλος.

Πιστεύω πως είναι θλιβερό έως και ανησυχητικό ότι σε μία εντόνως πολιτικοποιημένη χώρα όπως η Ελλάδα, μία δεξιά παράταξη θριαμβεύει σταθερά κάθε χρόνο στις φοιτητικές εκλογές.

Βέβαια, δεν πιστεύω πως η πλειοψηφία των φοιτητών είναι όντως συντηρητική – για την ακρίβεια πιστεύω η πλειοψηφία των φοιτητών δεν ξέρει καν να ορίσει το συντηρητισμό. Όχι πως αυτό είναι καθησυχαστικό...

Η "προοδευτική παράταξη", όπως τους αρέσει να αυτοαποκαλούνται, προωθεί το φιλελεύθερο προφίλ της και στηρίζει τη δύναμή της στην πολύ καλή της οργάνωση. Καταφέρνει να συσπειρώνει σε αξιοθαύμαστο βαθμό τον κόσμο της, δηλαδή τα παιδιά των δεξιών οικογενειών, αλλά είναι και πόλος έλξης για όλους τους χωρίς ιδιαίτερη πολιτική άποψη φοιτητές, οι οποίοι παρασύρονται από τις πολύ καλές σημειώσεις που η Δ.Α.Π. τους παρέχει, τις εκδρομούλες που διοργανώνει, τα πάρτυ και τα events, τις γνωριμίες στα clubs, κλπ.. Η Δ.Α.Π. είναι η πιο in παράταξη, αν είσαι trendy πρέπει να είσαι Δ.Α.Π. και αν είσαι Δ.Α.Π. οφείλεις να είσαι trendy. Επίσης έχει καθιερώσει ένα πολύ επιθετικό marketing (διότι περί marketing πρόκειται) στο οποίο περιλαμβάνονται πιεστικά τηλεφωνήματα – κοινώς: αν ακουστεί για μία συνέλευση ότι "η δαπάρα θα κατεβάσει κόσμο" (κλασσική φράση) σημαίνει ότι θα γίνει χαμός.

Η Δ.Α.Π., φυσικά, στηρίζει τις επιλογές της κυβέρνησης με σθένος (μαγκιά της, λέω εγώ – θέλει κότσια αυτό) και η κυβέρνηση, με τη σειρά της, χρησιμοποιεί τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών ως ένδειξη εμπιστοσύνης της νεολαίας στο έργο της (ντροπή της, λέω εγώ).

Η Π.Α.Σ.Π. είναι βεβαίως-βεβαίως η φοιτητική παράταξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Ανύπαρκτη. Χωρίς την παραμικρή οργάνωση, χωρίς διασυνδέσεις, χωρίς προώθηση, η παράταξη αυτή κοιμάται.

Οι πολιτικές της θέσεις δεν είναι σαφείς, δεν υπάρχει ενιαία γραμμή, στα φλέγοντα ζητήματα αλλού ακολουθούν τη γραμμή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (όχι πως αυτή είναι σαφής...), αλλού τα κάνουν λίγο πλακάκια με τη Δ.Α.Π., αλλού με τους αριστερούς...

Αρκετές σχολές κερδίζει κάθε χρόνο, αλλά συνελεύσεις μάλλον ποτέ γιατί τα πλαίσιά της (όταν είναι αυτόνομα) είναι λίγο άλλα αντ’ άλλων – οι δε ψηφοφόροι της περιορίζονται σε παιδιά των πασοκτζήδων, που είναι πασπίτες από άποψη...

Η Π.Κ.Σ. (Πανσπουδαστική) είναι ασφαλώς η φοιτητική παράταξη του Κ.Κ.Ε..

Δυνατή παράταξη, με φανατικούς υποστηρικτές και ενδιαφέρουσα δομή.

Η αλήθεια είναι πως τα παλληκάρια έχουν μείνει περίπου μισό αιώνα πίσω: σύντροφοι, ταξική πάλη, τα αδέρφια μας οι αγρότες, ιμπεριαλισμός, αντίσταση, πορεία, μαύρες-κόκκινες προκηρύξεις, Οδηγητής, Ριζοσπάστης, Μαρξ, Κανέλλη (άσχετο).

Και όμως, τους συμπαθώ πολύ γιατί αφενός καταλαβαίνουν τι τους γίνεται και έχουν άποψη και αφετέρου δείχνουν να είναι οι μόνοι που πραγματικά ενδιαφέρονται, που πραγματικά οραματίζονται, που πραγματικά θέλουν να παλέψουν.

Κρίμα να μην μπορεί να ανανεωθεί κάπως η Πανσπουδαστική για να μπορέσει να προσελκύσει πολύ κόσμο που έχει μεν τα ίδια ιδανικά, όμως πρασινίζει και μόνο που τους ακούει να μιλάνε.

Κρίμα να μη θέλει να ανοιχτεί κιόλας, να συμβιβαστεί, να αποδεχτεί αρκετά από αυτά που απορρίπτει, μήπως και επιτευχθεί ένα ευρύτερο μέτωπο συνεργασίας στο χώρο της αριστεράς στο φοιτητικό κόσμο.

Μίας συνεργασίας, στην οποία σίγουρα δε συμβάλλει η παρουσία της Ε.Α.Α.Κ..

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση είναι μία φοιτητική παράταξη που είναι αρκετά δημοφιλής, ιδίως στα Πολυτεχνεία.

Μία παράταξη που δε με έχει πείσει ακόμα ούτε για τον ενιαίο, ούτε για τον ανεξάρτητο, ούτε για τον αριστερό χαρακτήρα της.

Ενιαία...;

Ενιαία ως προς τι, ποια είναι η κοινή ιδέα που ενώνει ποιους, ποιο είναι το ιδεολογικό στίγμα που συσπειρώνει ποιους;

Ανεξάρτητη...;

Χμμμ... Πολύ όμορφη λέξη. Αριστεροί και μάλιστα ανεξάρτητοι... Ατςςςςς...

Ναι, αυτό είναι που πουλάει τελικά. Είναι ένα κόμμα χωρίς καμία πολιτική ιδεολογία, χωρίς πολιτικές θέσεις, χωρίς πολιτικές τοποθετήσεις, χωρίς πολιτικές απόψεις, χωρίς τίποτα. Αυτός δεν είναι πολιτικά ανεξάρτητος χαρακτήρας. Είναι πολιτικά αδιάφορος. Οι άνθρωποι δεν έχουν να πουν απολύτως τίποτα, και όμως συσπειρώνουν όλον τον κόσμο που νιώθει αριστερός μεν αλλά δεν καλύπτεται από το χαρακτήρα της Πανσπουδαστικής και των άλλων παρατάξεων. Που νιώθει "ανεξάρτητος"...

Ερώτηση: Τα λεφτά για τα φυλλάδια, τις προκηρύξεις, τις εφημεριδούλες και όλες τους τις διοργανώσεις πού τα βρίσκουν, αφού είναι τόσο ανεξάρτητοι και δεν πατάνε σε καμία πλάτη...; Από την τσέπη τους τα βάζουν..; Είναι λεφτά του πλούσιου μπαμπά τους...;

Μήπως τελικά είναι...; Γιατί το μόνο που επιτυγχάνεται τελικά είναι αυτό που καταγγέλλουν οι πανσπουδαστικάριοι, η διάσπαση του αριστερού μετώπου. Προς όφελος άλλων...

Αριστερή...;

Θυμάμαι ένα πανώ τους, αναρτημένο στη σχολή μας στις εκλογές του 2005 που έλεγε στο περίπου: "Πιστεύουμε πως με τις φοιτητικές εκλογές αλλάζει τίποτα; ΟΧΙ" και λίγο-πολύ εξηγούσε πως θεωρούν το φοιτητικό συνδικαλισμό μαϊμουδισμό και ότι αν είμαστε κι εμείς από τους ξύπνιους που συμφωνούμε, αξίζει να τους τιμήσουμε με μία ψήφο διαμαρτυρίας.

Μα δεν καταλαβαίνω. Αφού δεν πιστεύεις στο φοιτητικό συνδικαλισμό, γιατί συνδικαλίζεσαι; Αφού δεν πιστεύεις στις φοιτητικές εκλογές, ως τι είσαι υποψήφιος σε αυτές;

Αφού δεν πιστεύεις ότι θα αλλάξει κάτι... πώς τολμάς να αυτοπροσδιορίζεσαι ως αριστερός...;

Η απόλυτη συστημική προσέγγιση δεν είναι αριστερά. Η αριστερά είναι ιδανικά και αγώνας.

Για μένα η Ε.Α.Α.Κ. δεν είναι αριστερά. Είναι απάτη.

Συγκεκριμένα, τώρα, η Ε.Α.Α.Κ. έχει κάποια πάγια λαϊκίστικα αιτήματα, όπως ηπιότεροι ρυθμοί σπουδών (δηλαδή...;), ενιαίο πτυχίο (στην εποχή της εξειδίκευσης!), κλπ., και κατεβάζει στις συνελεύσεις σχεδόν παντού ενιαίο πλαίσιο καταλήψεων με τα μικρότερα αριστερά κόμματα (σπανίως και με τους άλλους μη δεξιούς) κάθε φορά που προκύπτει κάποιο φλέγον (όπως τα τρέχοντα) ζήτημα. Χωρίς κάποια άλλη πρόταση. Ξερά – μπαμ και κάτω.

Ιδιαιτέρως σε κάποιες σχολές, όπως η δική μου, η Ε.Α.Α.Κ. είναι νόμος. Δε χάνουν ποτέ συνέλευση. Η μόνη περίπτωση να μην κερδίσουν, είναι... να μη γίνει συνέλευση, λόγω μη απαρτίας, πράγμα αρκετά σπάνιο σε μας.

Από ‘κει και πέρα, υπάρχουν τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα, τα πιο σημαντικά εκ των οποίων είναι το Δίκτυο, τα Αριστερά Σχήματα και η Πρωτοβουλία Γένοβα – όλα δε δηλώνουν ανεξάρτητα, αλλά φαίνονται να κινούνται στα πλαίσια των διαφόρων θεσπισμένων τάσεων του Συνασπισμού, ιδίως το Δίκτυο.

Όπως ακριβώς ο Συνασπισμός, λοιπόν, έτσι και αυτά είναι συμπαθή στους αριστερούς και στους αριστερίζοντες, έχουν όμως σαφή μία διάθεση οπορτουνισμού...

Οι τοίχοι είναι γεμάτοι από φυλλάδιά τους σχετικά με πολύ όμορφα πράγματα (φόρουμ, ρατσισμός, αλληλεγγύη, μπλα μπλα...), άσχετα συνήθως με το πανεπιστήμιο...

Τρεις κι ο κούκος είναι γενικώς, στις δε συνελεύσεις κάνουν χωριό με τους εακίτες.

Τέλος, υπάρχουν διάφορες άλλες ανεξάρτητες κινήσεις σε κάθε σχολή, χωρίς ιδιαίτερη απήχηση.

Μερικές απ’ αυτές, πάντως, έχουν ιδιαίτερη δόση χιούμορ – π.χ. στο πανεπιστήμιό μας έχουμε τη ΔΑΣΠ (!) του περίφημου Γιάγκου και το Χ.Ε.Σ.Τ.Α. (Χριστιανοδημοκρατικός Ελληνορθόδοξος Σύνδεσμος Ταλαίπωρων Ανθρώπων ή κάτι τέτοιο) με σήμα τη λεκάνη...

ΥΓ: Περί της χαμένης μας γενιάς εδώ...

22 Comments:

Blogger asteroid said...

Η απόσταση, η οποία με χωρίζει από τα πράγματα και τις καταστάσεις, που περιγράφεις, είναι μεγάλη. Μικραίνει κάπως, διαβάζοντας blogs νέων ανθρώπων, όπως το διό σου - αλλά και πάλι μεγάλη είναι.
Συχνά τρομάζω απ' αυτό, γιατί οι κόρες μου μεγαλώνουν, βρίσκονται κιόλας μέσα σ' ένα περιβάλλον συγγενικό με το δικό σου και ίσως σε 3-4 χρόνια να βρίσκονται σ' ένα ακριβώς όμοιο.
Παρ' όλ' αυτά, η σύγχυση, που διαφαίνεται στο post σου, δεν πρέπει να απέχει πολύ από την γενικότερη σύγχυση στα πολιτικά πράγματα των "ενηλίκων". Θα μπορούσαν, άραγε, οι νεολαίες, οι παρατάξεις, να αντανακλούν κάτι διαφορετικό ή πιο συγκροτημένο από το πατρικό τους; Υποθέτω, όχι - αλλιώς θα τις είχαν αποκληρώσει και θα κατατάσσονταν στις "κινήσεις", όπου καταλήγει το post.
Έχω την αντύπωση ότι, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ιδεολογικά, πολιτικά και πρακτικά, το ΚΚΕ παρουσιάζει τα ίδια χαρακτηριστικά με τη νεολαιίστική ή την φοιτητική παράταξή του. Διαβλέπει κανείς στα κείμενα, στις θέσεις και στις πρακτικές του συνοχή, συγκρότηση, επεξεργασία, συνέπεια. Διαβλέπει, κυρίως, την πεισματική άρνηση προσαρμογής στον σύγχρονο κόσμο, διαβλέπει την αδυναμία - χειρότερο, την απόλυτη, ιδεολογικά κινούμενη, απροθυμία - να επικαιροποιηθεί.
Η σύγχυση της ΠΑΣΠ αντανακλά την σύγχυση του ΠΑΣΟΚ, που ψάχνει να βρει πλατφόρμα επαναδιεκδικήσεως της εξουσίας.
Η δε ΔΑΠ κάπως έτσι ήταν και στα χρόνια τα δικά μου, το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '70. Μέσ' στην καλή χαρά πάντα - με λιγότερη πολιτική οργάνωση, όμως, γιατί τότε οι δικοί της ήταν στην Κυβέρνηση και ήταν "βαρβάτοι" πολιτικοί.
Το βέβαιο, όμως, είναι ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει - για να μη πω καταργηθεί - τα προβλήματα των νέων φοιτητών και επιστημόνων είναι υπαρκτά και άλλης ποιότητας από τότε, και, στις συνθήκες αυτές, το τελευταίο, πυ χρειαζόμαστε είναι να ξεπέσουν σταδιακά οι παρατάξεις σε αμερικανικού τύπου fraternities & sororities.

Monday, January 29, 2007 7:49:00 am  
Blogger sofi-k said...

Δυστυχώς δεν έχω εμπειρία από φοιτητικές εκλογές, παρατάξεις κ.τ.λ., καθότι δεν υπήρξα ποτέ φοιτήτρια.
Από φίλους όμως έχω μια μικρή εμπειρία.

Αυτό που με ενοχλούσε ήταν ότι οι περισσότεροι δεν ήξεραν καν γιατί υποστήριζαν την παράταξη τους.
Απλώς, ήταν μια συνέχεια του κόμματος που υποστήριζε ο μπαμπάς...

Monday, January 29, 2007 10:01:00 am  
Blogger Jason said...

Αγαπητέ asteroid, συνήθως στα μεγάλα και αξιόλογα comments απαντάω σχολαστικά, εδώ όμως δε θα μπορέσω παρά να συμφωνήσω απολύτως με όλα αυτά που σημειώνεις.
Χαίρομαι που βρίσκεις ενδιαφέρον σε κάποια από τα posts μου, παρά τη διαφορά ηλικίας που μας χωρίζει. :)

Monday, January 29, 2007 2:18:00 pm  
Blogger asteroid said...

Αλλίμονο (για μένα) αν ήταν διαφορετικά, Ιάσων, και δεν έβρισκα ενδιαφέρον σ' όσα η νέα γενιά έχει να πει. Κι αν δεν τα σχολιάζω όλα, δεν είναι ότι δεν τα βρίσκω ενδιαφέροντα - απλώς, μπορεί το θέμα να μου είναι ξένο ή άγνωστο ή πού προσωπικό σου κι έτσι πραγματικά να μη έχω κάτι να προσθέσω!..
:-))

Monday, January 29, 2007 6:47:00 pm  
Blogger callista said...

Έχεις πολύ δίκιο Jason!Toυλάχιστον στη σχολή μου τα πράγματα έτσι είναι, τόσο θλιβερά όσο τα περιγράφεις!

Monday, January 29, 2007 8:12:00 pm  
Blogger street spirit said...

με ενοχλεί που οι νέοι παίζουν το παιχνίδι των μεγάλων, θα ήθελα τα πράγματα να ήταν αλλιώς πχ να γεννιόταν ένα καινούργιο ελπιδοφόρο κόμμα μέσα από τους τοίχους του Πολυτεχνείου, να υπάρχουν οράματα, ιδέες, να μην ακολουθούν αυτά που τους προστάζουν αλλά αυτά που επιθυμούν. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί νέοι που δεν τους αρέσει αυτή η κατάσταση και απλά απέχουν από τα κοινά. ίσως θα ήταν να παίρνανε την κατάσταση στα χέρια τους. ίσως να μη γινόταν και τίποτα αλλά θα ήταν μια προσπάθεια νέων χωρίς ιδέες μεγάλων ;)

Tuesday, January 30, 2007 10:38:00 am  
Blogger pwlina said...

η σύντομη μου άρεσε ρε Ιασωνάκι!;Ρ

καλημέρα!

Tuesday, January 30, 2007 10:59:00 am  
Blogger Anarchist said...

Σύμφωνο με βρίσκει το περιεκτικό και ακριβές ποστ σου.

Όμως σχετικά με το ρητό του Τσόρτσιλ, πότε το είπε και ποιόν σοσιαλισμό είχε κατά νού του.

Όσο για το φιλελεύθερο προφίλ της ΔΑΠ, εδώ γελάμε. Ίσως σε κάθε ΔΑΠ (πόλη όχι τμήμα) να υπάρχουν ορισμένα άτομα (μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού)που να είναι φιλελεύθεροι. Οι υπόλοιποι είναι όπου φυσάει ο άνεμος πάω. Για την ακρίβεια όπου φυσάει ο μπαμπάς μου πάω.

Τέλος για τα ΕΑΑΚ και την χρηματοδότηση μόνο το εξής: σε λίγο που πλησιάζουν οι εκλογές θα έρθουν κ΄ οι αφίσες από την Αθήνα.
Ο αποστολέας των αφισών της ΠΑΣΠ και των ΕΑΑΚ μέχρι πριν μια 4ετία ήταν ο ΄διος. Τυχαίο;

Tuesday, January 30, 2007 12:59:00 pm  
Blogger Jason said...

Street spirit, έχεις ένα δίκιο.
Πού να βρεις τέτοιους νέους, όμως, αγαπητέ μου, με όρεξη κιόλας...

Αγαπητέ anarchist, όχι βέβαια, καθόλου τυχαίο δεν είναι. Όπως πχ. ο αρχι-εακίτης της σχολής μας (θα τον έχεις ακουστά, αλλά ας μην αναφέρω όνομα εδώ) κατέβηκε δημοτικός σύμβουλος με πασοκικό ψηφοδέλτιο...
Όταν λέω ότι η Δ.Α.Π. προωθεί ένα φιλελεύθερο προφίλ, δεν εννοώ ότι τα παιδιά είναι όντως φιλελεύθερα, σου λέω μακάρι να ήξεραν όλοι αυτοί να ορίσουν το φιλελευθερισμό. Αλλά ξέρεις, είναι αυτές οι μπλε αφίσες με τις χαρούμενες φάτσες, του στυλ εμείς δε φοβόμαστε την πρόοδο, είμαστε ανοιχτοί άνθρωποι, είμαστε ελεύθεροι, κλπ., είναι που μοιράζουν τα πολύχρωμα έντυπά τους, είναι που μοιράζουν προφυλακτικά στους δρόμους, γενικώς τα παιδιά το παίζουν άλλη φάση.
Ο Churchill ο καημένος αν είχε υποψιαστεί ότι θα το έγραφα εγώ στο blog μου για να σχολιάσω τους δαπίτες, σίγουρα δε θα το είχε πει ποτέ...

Tuesday, January 30, 2007 1:25:00 pm  
Blogger nantia said...

dasp?XESTA?AAA πολύ μ ' άρεσαν αυτά!Κρίμα γιατί εμείς δεν έχουμε...Καλά καλά όταν ιδρύσω εγώ δικό μου κόμμα θα δείτε όλοι σας!το καλύτερο θα είναι!

Tuesday, January 30, 2007 2:29:00 pm  
Anonymous argyrenia said...

:)

εγώ απέχω, καλά δεν κάνω;;;

πάρε ένα φιλί βεντουζαριστό με γεύση από μπανάνα.

Wednesday, January 31, 2007 10:05:00 am  
Blogger ioeu said...

Το μαχαίρι μαχαίρι και το αίμα πάντα η κρυφή αλήθεια!
Τα σέβη μου!

Wednesday, January 31, 2007 10:34:00 am  
Blogger ralou said...

Ειμαι τόσο μακριά από αυτά, τόσο πολύ καιρό που μου φαίνονται απίστευτα.
Μ αρέσει όμως ο τροπος που τα σχολιάζεις και βέβαια το ποστ σου για την χαμενη γενιά είναι ενα από τα πιο αγαπημένα μου ever!
Πάντως η Δαπάρα, αστεία αστεία τις δουλευει σωστά τις PR και μάλλον θα ζήσει την ζωή της από δω και πέρα σαν φορέας life style παρά σαν συνδικαλιστική φοιτιτική παράταξη.

Εχεις υπ όψιν σου παλιά παράταξη στο Πολυτεχνείο με τον καταπληκτικό τίτλο:
"Ροφος το μαυρο ψάρι με τα αντιεξουσιαστικά αισθήματα";

Αντε, και έλπιζα ότι θα σε γνωριζα στην συνάντηση!
Την επόμενη φορά!

Wednesday, January 31, 2007 2:46:00 pm  
Blogger Jason said...

Ραλλού, σου έχω πει ότι λατρεύω τα comments σου...;
:)

Wednesday, January 31, 2007 4:17:00 pm  
Blogger Stavros Katsaris said...

Καλησπέρα!
Εμένα εκείνο που με προβληματίζει είναι οτι οι περισσότεροι φοιτητές από όποια κομματική νεολαία και αν προέρχονται θυμίζουν απίστευτα αυτούς που θα διαδεχτούν.
Και αυτό είναι το πιο τραγικό.
Θέλω έναν άλλο λόγο δεν θέλω να μοιάζει ούτε του Καραμανλή, ούτε του Παπανδρέου, ούτε της Παπαρήγα, ούτε του Αλαβάνου.
Θέλω από παιδιά 20 χρόνων να έχουν μια διαφορετική εικόνα για τη ζωή.
Δυστυχώς οι περισσότεροι ονειρεύονται να αντικαταστήσουν τα ινδάλματα τους.

Wednesday, January 31, 2007 6:45:00 pm  
Blogger Jason said...

Άσε Σταύρο μου, γιατί τις προάλλες ακούστηκε σε μία συνέλευση από πασπίτη το ανεπανάληπτο: "Όπως έχει πει, άλλωστε, και ο Γιώργος..."

Πώς λέμε Μαρξ, Τσώρτσιλ, Καρβέλας (άσχετο), κλπ..

Wednesday, January 31, 2007 7:51:00 pm  
Blogger Βασιλης said...

ρε Jason,μην ασχολείσαι με τις νεολαίες,άντε χέστους.Κοίτα να πάρεις το πτυχίο σου να κάνεις μια αξιοπρεπή ζωή....

-και ποτέ μην μπείς σε ψηφοδέλτια γιατί μετά μπλέκεις στις Κλαδικές τους και σε μπλέκουν....

Wednesday, January 31, 2007 9:21:00 pm  
Blogger Jason said...

Φυσικά και δεν ασχολούμαι, αγαπητέ.
Την προηγούμενη βδομάδα για πρώτη φορά ψήφισα σε συνέλευση (είμαι 3ο έτος) και δε σκοπεύω να το ξανακάνω σύντομα.

Wednesday, January 31, 2007 9:55:00 pm  
Anonymous foivos said...

Φίλε δε σε ξέρω αλλά θα πρέπει να είσαι από το Πολυτενείο της Πάτρας (Πολ.Μηχ. ;;). Εγώ είμαι στη Γεωλογία στη Θεσσαλονίκη και είμαι μέλος της ΚΝΕ και προφανώς της ΠΚΣ.. Αν και δε συμφωνώ (προφανώς) με όλα όσα λες, τα βρίσκω πολύ φυσικά για έναν άνθρωπο που ενδιαφέρεται με το τι γίνεται γύρω του.. Απλά πρέπει να μπω στη διαδικασία να πω δυο πράγματα, φιλικά..
1. Οι όροι "ιμπεριαλισμός, μονοπώλια", το γεγονός ότι οι φοιτητές δεν είναι κάτι ξεχωριστό μα θα πρέπει να είναι μαζί με την "εργατική τάξη" και γενικότερα αυτά που τονίζει το ΚΚΕ και στις συνελεύσεις η ΠΚΣ είναι κατ'αρχήν λεξιλόγιο που δεν αλλάζει όχι επειδή θέλουμε να μείνουμε πίσω μα επειδή είναι πάνω απ' όλα επιστημονική-πολιτική ορολογία και όταν μιλάμε για κάτι σωστό είναι να το τοποθετούμε και ορθά.
2. Το γεγονός ότι η ΚΝΕ και η ΠΚΣ δείνχουν ένα χαρακτήρα "μπαμπούλα" και απομωνομένων φανατικών κλπ. είναι ένα ζήτημα.. Δε λέω και η παρέμβαση η δική μας θα μπορούσε να είναι καλύτερη, να εξηγούμε πιο σωστά και την πολιτική μας θέση αλλά οι δυσκολίες νομίζω σου είναι γνωστές (πχ. πόσο ώριμη πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να γίνει σε μια συνέλευση;). Πάντως πάνω σ'αυτό θα σου πρότινα να το μελετήσεις λίγο παραπάνω για να δεις κι εσύ ποιος έχει συμφέρον να φαίνεται έτσι το κόμμα και η οργάνωσή μας και γενικότερα οι συσπειρώσεις του..
Είμαι ανοιχτός για κάθε επικοινωνία, σου αφήνω το e-mail μου: foivos@geo.auth.gr

Saturday, February 03, 2007 11:35:00 pm  
Blogger Jason said...

Είμαι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, αγαπητέ. :)

Πιστεύω πως οι φοιητητές πρέπει να αγωνίζονται μαζί με την εργατική τάξη όταν τίθεται σε κίνδυνο το κοινό τους συμφέρον.
Αυτό δε συμβαίνει πάντα όμως.
Μερικά ζητήματα είναι καθαρά εκπαιδευτικά και μερικά καθαρά εργασιακά.
Όχι να μαζευόμαστε όλοι για να φαινόμαστε περισσότεροι.

Και πάλι, αυτό δεν αναιρεί ότι το λεξιλόγιο θα μπορούσε να ανανεωθεί και η όλη επιχειρηματολογία θα μπορούσε να επικαιροποιηθεί, ακριβώς για να μη δημιουργείται (σε μένα και σε άλλους) η εικόνα που παρουσίασα εγώ.

Όντως, σε μία συνέλευση δεν μπορεί να γίνει ώριμη αντιπαράθεση, αυτό δεν αναιρεί, όμως, κατά τη γνώμη μου, την ευθύνη της παράταξής σας για το επικοινωνιακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει.

Σε ευχαριστώ για το e-mail σου, θα το έχω υπόψη μου, να είσαι καλά.

Sunday, February 04, 2007 3:10:00 pm  
Blogger Cadaveric Incubator said...

Jason τώρα διάβασα το συγκεκριμένο post και τα comments των υπόλοιπων και λέω λοιπόν αρχικά για το post :

Συμφωνώ με όσα λες για την ΔΑΠ αλλα και για την ΠΑΣΠ σε ένα μέρος μόνο γιατι εδώ στην κομοτηνή είναι πολύ ισχυρή ανύπαρκτη βέβαια πολιτικά.Τα ΕΑΑΚ εδώ είναι 10 άτομα πάνω-κάτω και λένε τα γνωστά αριστερίστικα όπως και το ΔΙΚΤΥΟ.Εκεί που θέλω να σταθώ όπώς θα περίμενες φαντάζομαι είναι η ΠΚΣ.Όπως έχουμε συζητήσει εξάλλου πολλές φορές έχω και εγώ διαφωνίες με διάφορες θέσεις μεθόδους και τρόπους της ΠΚΣ αλλά σχετικά με αυτά που λες θα ήθελα να σημειώσω:Η συντροφικότητα υπάρχει σε όλα τα κόμματα όπως θα έχετε όλοι ακούσει φαντάζομαι ακόμα και νεοδημοκράτες να αποκαλλούν έτσι ο ένας τον άλλον.Τώρα το γεγονός ότι οι Κνίτες το χρησιμοποιούν περισσότερο από ολους ίσως οφείλεται στο ότι είναι κάπως πιο ρομαντικοί και για μένα ρομαντισμός ακόμα και στην πολιτίκη είναι κάτι το όμορφο η συντροφικότητα δήλώνει ένοτητα.Όσον αφορά την ταξική πάλη,τον ιμπεριαλισμό και την αντίσταση πιστευω ότι ζούμε σε μια επόχη που αυτά είναι πιο φανερά από ποτέ.Ο πλούτος μαζέυεται στα χέρια όλο και πιο λίγων,και το βλέπουμε αυτο στην ακριβεια και στο κάτω κάτω η ταξική πάλη επιστιμονικά υπήρχε απο την αρχή του πολιτισμού,υπάρχει και θα υπαρχεί πόσο μάλλον σε μία εποχή σαν την δικιά μας ,εποχή άκρατου καπιταλισμού και της λογικής του πατάω επί πτώματων.Ο ιμπεριαλισμός φαίνεται ακόμα περισσότερο στους πολεμούς που διεξάγονται παράδειγμα το Ιρακ,και στην λογική των ισχυρών χωρών να επιβάλλονται στις πιο αδύναμες.Για την αντίσταση έχω να πω οτί πάντα στην καταπίεση οποιουδήποτε τρόπου υπάρχει αντίσταση ,χωρίς αυτή γινόμαστε τα πρόβατα του οποιουδήποτε απειλεί την ανθρωπιά μας.Για τις πορείες είμαι συμφωνος όταν υπάρχει μαζικότητα γιατί είναι ο μόνος τρόπος να δείξει ο κοσμος την αντίθεση του.Ο Μαρξ πίστέυω ότι απαρχαιομένος δεν είναι όπως και ο καθε μεγάλος στοχαστής από τον Αριστοτέλη μεχρι τον Τσόμσκι.Σχετικά με την Κανέλη θεωρώ απαράδεκτο το Κομμουνιστικό Κομα να έχει μπροστάρισα αυτη την τύπισσα.Συμφωνώ σε αυτό που λες να ανοιχτεί η ΠΚΣ αλλά όχι στον συμβιβασμό γιατί πιστεύω ο συμβιβασμος είναι που έχει φερει σε αυτο το σημειο της αδιαφορίας και της κενότητας την κοινωνία.

Πολλοί θα πείτε τι μας λεει ο Κνιτης αλλά ούτε στην ΚΝΕ είμαι ούτε συνδικαλίζομαι ούτε ασχολούμαι ενέργα στην ΠΚΣ το μόνο που κάνω είναι να πηγαίνω σε συνελευσεις από πολιτικη δράση είναι να πηγαίνω σε συνελευσεις ξερώ γω.Εχω τσαντιστει με συνδικαλιστες της ΠΚΣ όσο έχω τσαντιστεί και με όλων των παρατάξεων , τα έχω πάρει πολλές φόρες όταν κραζουν συνέχως η όταν αλλοι προσπαθουν με το ζόρι να μου πουλήσουν ριζοσπαστη, και γενικά αποφεύγω να συζητάω πολιτικά και μιλάω απο εμπειρία για την ΠΚΣ στην πόλη μου.Jason δεν κρίνω τις απόψεις σου εδω το ξέρεις έτσι και αλλιως αγαπητέ απλά παραθέτω τις δικιές μου.Οτι απορρεια plz πειτε.tnx

Wednesday, February 07, 2007 2:37:00 am  
Blogger Jason said...

Κοίταξε να δεις, αγαπητέ.

Δε διαφωνώ τόσο με την ουσία της πολιτικής της ΠΚΣ, όσο περισσότερο με τον τρόπο που παρουσιάζεται.
Δε φτάνει να έχεις δίκιο, νομίζω ότι πρέπει να ξέρεις πώς να το διεκδικήσεις. Ο ρομαντισμός είναι όμορφο πράγμα, αλλά για να καταφέρεις να ανταπεξέλθεις στις ανάγκες της εποχής σου, πρέπει μάλλον να επικαιροποιήσεις τα αιτήματά σου και να τα συγκεκριμενοποιήσεις, να ανανεώσεις το λεξιλόγιό σου, να πλησιάσεις τον κόσμο καλύτερα.
Για παράδειγμα, στην εποχή που το ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει να φτιάξει μια δυνατή μεσαία τάξη για να το στηρίζει, είναι άκαιρο να μιλάει κανείς για ταξική πάλη. Όχι πως δεν υπάρχουν ταξικές διαφορές, αλλά πρωτεύον ζήτημα είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων της πλειοψηφίας με τρόπο αποδοτικό, παρά να τονίζουμε την ταξική πάλη ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο - είναι κλισέ ξεπερασμένα.
Για την αντίσταση συμφωνώ, αλλά αυτό με τις πορείες δεν το καταλαβαίνω. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να μαζεύεται ο οποιοσδήποτε, αλλά από ένα σημείο και μετά τους παίρνουν στο ψιλό τους κνίτες που είναι σε ό,τι πορεία γίνεται. Οι ίδες φάτσες σε όλες τις πορείες. Ο περαστικός που βλέπει κάθε μέρα τις ίδιες εκατό φάτσες εδώ στην πλατεία, σου λέει πάλι οι ίδιοι γραφικοί είναι. Αν έβλεπε κάθε φορά είκοσι ανθρώπους, αλλά διαφορετικούς, αυτούς που έτσι κι αλλιώς αφορά το θέμα, θα ενδιαφερόταν περισσότερο.
Όσο για το συμβιβασμό, θεωρώ πως είναι ο κυριότερος λόγος που η αριστερά στην Ελλάδα μένει πίσω. Συμβιβαζόμενος σε κάποια θέματα με κάποιες ιδέες διαφορετικές από τις δικές σου, δεν εγκαταλείπεις τις δικές σου, δεν τις προδίδεις. Βάζεις νερό στο κρασί σου για να προσπαθήσεις τουλάχιστον να προωθήσεις τις δικές σου σε κάποια άλλα θέματα. Μία ενωμένη αριστερά σίγουρα απαιτεί συμβιβασμούς από όλους, αλλά αυτό δεν είναι κακό πράγμα, αντιθέτως πιστεύω αν στις βουλευτικές κατέβαινε ένα εννιαίο αριστερό κόμμα, δε θα έπαιρνε μόνο 7.5% του ΚΚΕ + 3% του ΣΥΝ + 2% των λοιπών αριστερών κομμάτων = 12.5%. Θα έπαιρνε πολύ παραπάνω γιατί θα συσπείρωνε όλους αυτούς που θα πίστευαν σε αυτήν την κοινή ιδέα. Θα ήταν όλοι πολύ πιο ισχυροί ύστερα να διεκδικήσουν τα αιτήματά τους.
Όσο όμως η αριστερά θεωρεί το συμβιβασμό ντροπή, τόσο μένουν όλοι μικροί και αδύναμοι στο περιθώριο, για να μένουν ασυμβίβαστοι.

Για τα περί ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, κλπ., έχεις δίκιο, όπως και για ό,τι άλλο άφησα ασχολίαστο από τα επόμενα.

Το ξέρουμε ότι δεν είσαι ΚΝίτης, ούτε εγώ είμαι - πάλι καλά, πάντως, που κάποιοι είναι...

Wednesday, February 07, 2007 1:54:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home