Monday, October 09, 2006

GAME OVER

Ο ήρωας πέφτει στο χώμα.

Τα πράσινα ανθρωπάκια σ’ αυτήν την πίστα δεν παίζονται εύκολα.

Ίσως την επόμενη φορά τα καταφέρει καλύτερα. Ίσως και όχι.

Προς το παρόν, πάντως, δεν έχει άλλες ζωές. Εξαντλήθηκαν. Και το παιχνίδι τέλειωσε.

Και η αυλαία κλείνει.

Εντάξει, λοιπόν.

Γιώργο, χάσαμε.

Αλλά δεν είναι μόνο ότι χάσαμε.

Είναι ότι δε βγήκαμε από όλο αυτό τραυματισμένοι. Βγήκαμε τέζα.

Το σενάριο δεν είναι πρωτότυπο. Γνωστό είναι, από παλιά.

Ξεκινάς μια εξεταστική με όρεξη και με στόχους ψηλούς. Θα τους δείξω εγώ, θα τους κάνω, θα τους ράνω. Ευκαιρία να φέρεις λίγο τα πράγματα στα ίσα τους. Ή τώρα ή ποτέ.

Όταν, όμως, μπαίνεις στο κυρίως θέμα, δεν καταφέρνεις να προχωρήσεις στο παρασύνθημα.

Δεν μπορείς να διαβάσεις και απογοητεύεσαι και εκνευρίζεσαι.

Δε γράφεις καλά και απογοητεύεσαι και εκνευρίζεσαι.

Απογοητεύεσαι, εκνευρίζεσαι… Και μετά άντε να διαβάσεις. Και μετά άντε να γράψεις καλά.

Και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που σου προκαλεί μία σύγχυση.

Συνειδητοποιείς ότι δεν καταφέρνεις τίποτα. Ούτε μια εξεταστική δεν μπορείς να βγάλεις.

Αλλά δεν κάνεις και τίποτα άλλο. Απλώς δεν κάνεις τίποτα. Οι μέρες περνάνε. Και απογοητεύεσαι και εκνευρίζεσαι. Ο χρόνος, όμως, δεν κυλάει. Και απογοητεύεσαι και εκνευρίζεσαι.

Κατά τ’ άλλα, δε βγαίνεις και πολύ γιατί έχεις διάβασμα υποτίθεται. Και όλη αυτή η κλεισούρα σου δημιουργεί και μελαγχολία και νεύρα μαζί.

Νεύρα πολλά. Τσακώνεσαι με όποιον μπορείς. Από όσους έχουν απομείνει, τέλος πάντων. Και φυσικά όλοι οι υπόλοιποι είναι εξαφανισμένοι τώρα που τίποτα δεν πάει καλά.

Γιατί, παράλληλα, τίποτα δεν πάει καλά.

Από το στοίχημα που δε σου κάθεται με τίποτα μέχρι τη μεγάλη γρατζουνιά που βρίσκεις στο αυτοκίνητο, από τη βροχή που ξεκινάει όταν βγεις από το σπίτι χωρίς ομπρέλα μέχρι το θόρυβο που κάνουν τα τρυπάνια απέναντι. Τα οποία ίσως ήταν από καιρό εκεί, αλλά τέλος πάντων τώρα σου τη δίνουν.

Την Παρασκευή γράφεται η τελευταία πράξη.

Μετράω τις μέρες ανάποδα. Αλλά δεν έχω τίποτα παραπάνω να προσμένω. Προς το παρόν το μόνο που θέλω είναι να πάω στο σπιτάκι μου στην Αθήνα να την αράξω. Όχι πως εκεί θα είναι ωραία τα πράγματα. Γκρίνιες, τσακωμοί και φασαρία, όπως πάντα. Αλλά όπως και να ΄χει εκεί μυρίζει σπίτι. Και τουλάχιστον εκεί δεν έχει υποχρεώσεις. Και βλέπεις και κανέναν να ανοίγει το μάτι σου. Μου ‘χει λείψει η αδερφή μου.

Κατά τ’ άλλα, θέλω να φύγω. Δε φταίει η Πάτρα ούτε η Αθήνα. Δε φταίει κανείς. Εγώ φταίω. Και δεν ξέρω πού να πάω. Απλώς νιώθω ότι θέλω να φύγω. Βαρέθηκα και κουράστηκα.

I have a dream.

Να βρω το χρόνο και τα χρήματα να πάω για λίγες μέρες στο νησάκι μου.

Μήπως ηρεμήσω λίγο.

Είναι περίεργο, πάντως. Πώς μπορεί κανείς να νιώθει τόσο εξαντλημένος, τόσο αγχωμένος, τόσο πιεσμένος, τόσο μπουχτισμένος, χωρίς να έχει καταφέρει να κουραστεί στην πραγματικότητα.

Και όχι ο οποιοσδήποτε. Εγώ. Που κανονικά είμαι αναίσθητος. Και από ‘κει ξεκινάει και το πρόβλημα, άλλωστε.

Αυτή η εξεταστική μου έκανε κακό.

Έχασα.

Σε λίγες μέρες όλα τελειώνουν.

Παραδίνομαι.

Αφήνω τη λευκή τη σημαιούλα και μαζεύω τα κομμάτια μου και φεύγω.

ΥΓ: Πριν φύγω θα αφήσω ένα post για το πιο αγαπημένο μου πρόσωπο. Έτσι, να μείνει το blog για λίγες μέρες με κάτι γλυκό, όχι πικρό σαν το σημερινό. Όταν ηρεμήσω και επιστρέψω θα τα πούμε. Θα σας παρακολουθώ. Keep blogging...

32 Comments:

Blogger Marina said...

Δεν πειράζει. Εσύ νά σαι καλά.
Ξεκουράσου στο νησάκι
άσε γλυκό το αεράκι
να σου χαϊδεύει τα μαλλιά

Ξέχνα τους

Monday, October 09, 2006 11:21:00 am  
Anonymous Anonymous said...

Αυτή η εξεταστική είναι καταραμένη για μένα.

Αρχικά δύο μαθήματα ακυρώθηκαν και θα εξεταστούν τον ιούνιο επειδή δεν συμπληρώθηκε η ύλη και ο καθηγητής τότε το θυμήθηκε αρχές σεπτέμβρη. Το κακό ήταν ότι τα έιχα διαβάσει το καλοκαίρι.

Μετά ήρθε η επίπλωση του νέου σπιτιού. Όλα ένα χάος.
Έκανα την εξυπνάδα και πήρτα και πράγραμματα από το πράκτικερ.
Την καινούρια μου βιβλιοθήκη, το γραφείο της αδερφής μου, την βιβλιοθήκη της αδερφής μου, ένα άλλο κρεβάτι κάθησα και τα έφτιαχνα.Και τα γαμημένα παίρνουν χρόνο.

Τέλος με θυμήθηκε ένα φιλαράκι και μου εκανε surprise εν μέσω εξεταστικής. Τελείωσε τις εξετάσεις του και είπε να περάσει να δει τι κάνω. Έκατσε μια εβδομάδα, για δύο μέρες είχε ερθει.

Αυτή η εξεταστική πήγε υπερ φίλων, αδερφής και επίπλων.

ΥΓ Έρχονται και οι καταλήψεις νέα αγωνιστικά μαθήματα θα χαθούν

Monday, October 09, 2006 12:34:00 pm  
Blogger Alexandra said...

μερικές φορές τα πράγματα απλά δεν πάνε καλά. το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να το δεχθείς και να προχωρήσεις μπροστά... είναι η μόνη λύση.

σε πρακτικό επίπεδο, θα πρότεινα, αν δεν το κάνεις ήδη, να εκτονώνεις την ενέργεια που έχεις σε μια αθλητική δραστηριότητα που σε ευχαριστεί... φεύγει η αρνητική ένταση και το σώμα και το πνεύμα ισσοροπεί...

θα περάσει, όλοι το έχουμε περάσει...

Monday, October 09, 2006 12:42:00 pm  
Blogger 3 parties a day said...

"Στις εξετάσεις οι ηλίθιοι κάνουν ερωτήσεις που οι σοφοί δεν μπορούν να τις απαντήσουν".
Παρηγορήσου, λοιπόν.
Άλλωστε η σοφία σου αποδεικνύεται απ' αυτό που έγραψες παραπάνω: "Οι μέρες περνάνε, ο χρόνος όμως δεν κυλάει..."
Και σε καταλαβαίνω απόλυτα!

Monday, October 09, 2006 12:45:00 pm  
Blogger Jason said...

Έχει δίκιο η Αλεξάνδρα.
Έχω ανάγκη και από λίγο μπάσκετ.

Monday, October 09, 2006 1:00:00 pm  
Blogger Attalanti said...

Κάνε Restart και νέο high score! Αν έπαιζες τέλεια κάθε μέρα, πώς θα χαιρόσουν την επιτυχία; Διπλές εξεταστικές κι όλοι πρέπει να κολυμπήσουν... Βγες στην ακτή, κι ας μην είσαι στους πρώτους ;) Σ' αγαπάμε κι έτσι, και περιμένουμε το επόμενο. Καλημέρα (θα είναι)!

Monday, October 09, 2006 1:48:00 pm  
Blogger annamaria said...

Ένα διάλειμμα χρειάζεσαι μόνο και μετά όλα θα είναι καλύτερα!!

Monday, October 09, 2006 2:17:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

Υπομονή καλό μου!!!Υπομονή, θα δεις πως και στην μετέπειτα ζωή σου, ΄μόλις έχουν τελειώσει οι εξεταστηκές και τα μαθήματα, θα υπάρχουν μέρες που δεν θα πηγαίνουν καλά, που μόλις θα πατάς το πόδι σου στο γραφείο θα θες και να φύγεις, θα έχει παει η ωρα 12.00 και θα νομίζεις ότι είναι 19.00...και θα είσαι ένα κουρέλι..χωρίς ουσιαστικά να έχεις δουλέψει...
Υπομονή και καλή ξεκούραση...

Monday, October 09, 2006 2:38:00 pm  
Blogger Jason said...

Πινελιές αισιοδοξίας από τη Julia...

Monday, October 09, 2006 2:53:00 pm  
Blogger pwlina said...

Τα πανεπιστήμια είναι τόσο μεγάλα μπουρδέλα σήμερα!Ακόμα και το μέγιστο των δυνατοτήτων σου να έδινες χωρίς αξιοκρατία τίποτα δε λειτουργεί σωστά...ξέρεις πόσες φορές έχω αισθανθεί να πηγαίνει ο κόπος μου...ο χρόνος μου χαμένος....σαν τα ζώα μας ρίχνουν μια ματιά για δύο δευτερόλεπτα...εργασίες που εμείς ετοιμάζουμε εξάμηνα ολόκληρα....δε βαριέσαι λοιπόν...γιατί να ασχοληθείς...αφού θέλουν το μέτριο....δωστους το να είναι κι αυτοί ικανοποιημένοι με τη ζωούλα τους και τη δουλίτσα τους...εκ-παιδευτικοί...***** μέντολες!λένε στο χωριό μου...ανθρωπάκια.....

Monday, October 09, 2006 5:14:00 pm  
Blogger Jason said...

Πωλινάκι μου είχαν λείψει οι επισκέψεις σου...

Όμως τώρα δε φταίνε οι εκπαιδευτικοί. Καλοί είναι και του λόγου τους δηλαδή... αλλά δε με απασχολεί αυτό καθόλου.

Ας έκανα εγώ τα ταξίδια σου τώρα και οι μέντολες δε θα με ένοιαζαν καθόλου...

Monday, October 09, 2006 5:20:00 pm  
Blogger convinced said...

Δεν χάθηκε τίποτα, θα ρεφάρεις όταν κάνεις κέφι. και τότε δεν θα σε απογοητεύει τίποτα.

Monday, October 09, 2006 6:32:00 pm  
Blogger evelina_z13 said...

Τό'χω νιώσει όλο αυτό...
Πήγαινε να ξεδώσεις...Κάνε ό,τι σου φτιάχνει τη διάθεση...Κι όταν επιστρέψεις,εδώ θά'μαστε,να τα λέμε..;)
Φιλιά*

Monday, October 09, 2006 7:49:00 pm  
Blogger maika said...

Για ρίξε μια ματία και στο σακούλι που κουβαλάς στην πλάτη σου...γεμάτο είναι.... ο χρόνος Ναι κυλάει κι εσύ γεμίζεις... Κοίτα πίσω, κοίτα που ήσουν και που είσαι... Λίγο πιο μπροστά? ΟΚ λίγο πιο μπροστά, αλλά μπροστά...
Άντε προχώρα σε θέλει όλη η χώρα!!

Ταλαιπώρησε το σώμα σου,ξεκούρασε το μυαλό σου και να επιστρέψεις γρήγορα και δημήτριος... (ξέρεις,απο το δρυμύτερος...)!

Μια χαρά είσαι... μόνο λίγο γκρινιάρης (χα! στην έφερα!!)...
φιλιά

Monday, October 09, 2006 8:22:00 pm  
Blogger Playmobil said...

Αέρας αισιοδοξίας (παιάνες ακούγονται στο βάθος κήπος):

Kάθε ήττα είναι η απαρχή μιας πορείας προς την μεγάλη νίκη.

Monday, October 09, 2006 9:16:00 pm  
Blogger Jason said...

Καλάάά...
Όταν βρω όρεξη θα σου φτιάξω ένα post όλο δικό σου, maika...

Monday, October 09, 2006 9:26:00 pm  
Anonymous argyrenia said...

καλημέρα καλό μου...

ελπίζω αυτά τα σχόλια να τα διαβάζεις ενώ ήδη έχει αλλάξει κάπως η διάθεση σου...

Jason, είσαι ο πρώτος που ανακάλυψα στον μαγικό κόσμο των blogs τώρα το συνειδητοποιώ.

Game is not over, game is paused.

Και είναι δικό σου, trust me

Tuesday, October 10, 2006 8:44:00 am  
Blogger Jason said...

Ααααα μεγάλη μου τιμή αυτό που μου λες... :-)

Tuesday, October 10, 2006 10:51:00 am  
Blogger Alexandra said...

jason,

;)

Tuesday, October 10, 2006 2:35:00 pm  
Blogger street spirit said...

μάλλον έχεις κάποιο cheat και έχεις απεριόριστες ζωές από ό,τι διαβάζω από τα σχόλια, γι'αυτό και γω θα πω δημήτριος όπως είπε σε προηγούμενο comment ;)

Tuesday, October 10, 2006 5:24:00 pm  
Blogger maika said...

{:o))

Tuesday, October 10, 2006 6:09:00 pm  
Blogger Allitnil said...

Εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να τα πω καλύτερα! Καλή ξεκούραση!

Tuesday, October 10, 2006 9:35:00 pm  
Blogger sofi-k said...

Που πας βρε παιδί;;;
Μη χαθείς...
Μας έλειψες τόσο καιρό το καλοκαίρι.
:ο(

Να σαι καλά ότι κι αν κάνεις, όπου και να σαι.

Tuesday, October 10, 2006 10:31:00 pm  
Blogger Stavros Katsaris said...

Χάλαρωσε.
Σκέψου θετικά!
Σκέψου Ελληνικά!
Το συνιστούν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων!
Τα κάνει αόρατα!
Μόνο με calgon!

Συνθήματα για να αλλάξει το κλίμα!

Καλημέρα!

Wednesday, October 11, 2006 2:51:00 am  
Blogger Fibi said...

Με το πάσο σου... όλα θα περάσουν, υπομονή θέλει και χαμόγελο.

say cheece ;o)

Wednesday, October 11, 2006 8:17:00 am  
Blogger Krotkaya said...

κοίτα να περάσεις κα΄λά, να χαλαρώσεις, να ξεκουραστείς και μη σκας!
έχει κι άλλες εξεταστικές! σιγά τα αυγά!

believe me, been there!

Wednesday, October 11, 2006 3:14:00 pm  
Blogger Debby said...

Be Cool!!!

Thursday, October 12, 2006 12:38:00 pm  
Blogger SALOME said...

Καλέ μην ακούω αηδίες....σιγά μην χάθηκε κάτι σοβαρό.Εσυνα είσαι καλά και έχεις συνέχεια και μάλιστα πάντα σε συνδυασμούς δηλαδή ζωή και φίλους και θαύματα ένα σωρό γύρω...Εξάλου you have a dream το νησάκι σε περιμένει πάντα κι εσύ είσαι ο Καλύτερος μέσα στην Πόλη και τα περίχωρα. Εξεταστικές έχει κι άλλες μπροστά κι ένας τόσο καλός γραφιάς τις περνάει αργά ή γρήγορα....Αντε σε περιμένουμε εδω στην παραμεθώριο!

Thursday, October 12, 2006 8:50:00 pm  
Blogger Jason said...

Θα έρθω...
28η Οκτωβρίου με το καλό θα είμαι εκεί για 3-4 μερούλες...

Thursday, October 12, 2006 8:53:00 pm  
Blogger ralou said...

Σημερα είναι Παρασκευή.
Τέλος το μέτρημα!

Κλείσε τα μάτια.
Σπρωξε στο μυαλό σου τις κακές σκέψεις και τις δύσκολες στιγμές, άνοιξε δρόμο να περάσει μια ανάσα ανακούφισης.

Game Over
χάσαμε, κερδίσαμε, δεν εχει σημασία!
Σημασία έχει να πατησεις ΝΟ στο Play a new game και να πας να βρεις ότι αγαπάς.
Κιαν πρέπει να ξαναμπεις στο παιχνίδι σε λίγο μη σκας.
Tomorrow is a new day.

Friday, October 13, 2006 2:17:00 pm  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Kαλή ξεκούραση Jasonako..:)
Άδειασε το μυαλουδάκι τώρα..chill out!

xxxxx

Monday, October 16, 2006 9:20:00 pm  
Blogger SALOME said...

Αντε οι εκλογές τελείωσαν μέχρι κι εδώ πέρα (σήμερα στο Δήμο)....επέστρεφε λοιπόν...

Sunday, October 22, 2006 2:24:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home