Monday, November 12, 2007

Αμοργός

Πετᾶτε τοὺς νεκροὺς εἶπ᾿ ὁ Ἡράκλειτος κι εἶδε τὸν οὐρανὸ νὰ χλωμιάζει

Κι εἶδε στὴ λάσπη δυὸ μικρὰ κυκλάμινα νὰ φιλιοῦνται

Κι ἔπεσε νὰ φιλήσει κι αὐτὸς τὸ πεθαμένο σῶμα του μὲς στὸ φιλόξενο χῶμα

Ὅπως ὁ λύκος κατεβαίνει ἀπ᾿ τοὺς δρυμοὺς νὰ δεῖ τὸ ψόφιο σκυλὶ καὶ νὰ κλάψει.

Τί νὰ μοῦ κάμει ἡ σταλαγματιὰ ποὺ λάμπει στὸ μέτωπό σου;

Τὸ ξέρω πάνω στὰ χείλια σου ἔγραψε ὁ κεραυνὸς τ᾿ ὄνομά του

Τὸ ξέρω μέσα στὰ μάτια σου ἔχτισε ἕνας ἀητὸς τὴ φωλιά του

Μὰ ἐδῶ στὴν ὄχτη τὴν ὑγρὴ μόνο ἕνας δρόμος ὑπάρχει

Μόνο ἕνας δρόμος ἀπατηλὸς καὶ πρέπει νὰ τὸν περάσεις

Πρέπει στὸ αἷμα νὰ βουτηχτεῖς πρὶν ὁ καιρὸς σὲ προφτάσει

Καὶ νὰ διαβεῖς ἀντίπερα νὰ ξαναβρεῖς τοὺς συντρόφους σου

Ἄνθη πουλιὰ ἐλάφια

Νὰ βρεῖς μίαν ἄλλη θάλασσα μίαν ἄλλη ἁπαλοσύνη

Νὰ πιάσεις ἀπὸ τὰ λουριὰ τοῦ Ἀχιλλέα τ᾿ ἄλογα

Ἀντὶ νὰ κάθεσαι βουβὴ τὸν ποταμὸ νὰ μαλώνεις

Τὸν ποταμὸ νὰ λιθοβολεῖς ὅπως ἡ μάνα τοῦ Κίτσου.

Γιατί κι ἐσὺ θά ῾χεις χαθεῖ κι ἡ ὀμορφιά σου θά ῾χει γεράσει.

Μέσα στοὺς κλώνους μιᾶς λυγαριᾶς βλέπω τὸ παιδικό σου πουκάμισο νὰ στεγνώνει

Πάρ᾿ το σημαία τῆς ζωῆς νὰ σαβανώσεις τὸ θάνατο

Κι ἂς μὴ λυγίσει ἡ καρδιά σου

Κι ἂς μὴν κυλήσει τὸ δάκρυ σου πάνω στὴν ἀδυσώπητη τούτη γῆ

Ὅπως ἐκύλησε μιὰ φορὰ στὴν παγωμένη ἐρημιὰ τὸ δάκρυ τοῦ πιγκουίνου

Δὲν ὠφελεῖ τὸ παράπονο

Ἴδια παντοῦ θά ῾ναι ἡ ζωὴ μὲ τὸ σουραύλι τῶν φιδιῶν στὴ χώρα τῶν φαντασμάτων

Μὲ τὸ τραγούδι τῶν ληστῶν στὰ δάση τῶν ἀρωμάτων

Μὲ τὸ μαχαίρι ἑνὸς καημοῦ στὰ μάγουλα τῆς ἐλπίδας

Μὲ τὸ μαράζι μιᾶς ἄνοιξης στὰ φυλλοκάρδια τοῦ γκιώνη

Φτάνει ἕνα ἀλέτρι νὰ βρεθεῖ κι ἕνα δρεπάνι κοφτερὸ σ᾿ ἕνα χαρούμενο χέρι

Φτάνει ν᾿ ἀνθίσει μόνο

Λίγο στάρι γιὰ τὶς γιορτὲς λίγο κρασὶ γιὰ τὴ θύμηση λίγο νερὸ γιὰ τὴ σκόνη...

(από την "Αμοργό" του Νίκου Γκάτσου)

9 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Διαβάζοντας το δεν ξέρω πως και γιατί μου ηρθε στο νου ενα αλλο ποίημα.
Κι άν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
οσο μπορεις:μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλη συνάφεια του κόσμου
μες στες πολλες κινήσεις κι ομιλίες.

Απο το ποίημα του Κ.Καβάφη Οσο μπορείς. RedHat

Tuesday, November 13, 2007 10:43:00 am  
Blogger Γεωργία said...

Ρε συ Ιάσονα, πριν ένα μήνα αγόρασα την Αμοργό και χθες τη διάβαζα...

Τι να πω...

Καλημέρα σκέτη :)

Tuesday, November 13, 2007 11:49:00 am  
Blogger fani said...

ειναι δυνατον να τα παραλληλιζω ολα με το παγκοσμιως γνωστο πια, προβλημα μου? ακομα κ αυτο το ποιημα??!!
ενταξει, στον κοσμο μου παλι..
μ'αρεσε πολυ ομως!!

Tuesday, November 13, 2007 1:36:00 pm  
Blogger Jason said...

Α μπράβο, Καβάφης ήταν... Και προσπαθούσα να το θυμηθώ... Ευχαριστώ!

Γεωργία παιδί μου, έχω φτάσει πια να συγκινούμαι όταν σε βλέπω...
Καλησπέρα σκέτη. :)

My dear Φανή, σε μερικές φάσεις της ζωής μας, όλες μας οι σκέψεις καταλήγουν προς το ίδιο μέρος.

Tuesday, November 13, 2007 2:39:00 pm  
Blogger Ατρεύς said...

Άσχετο ίσως με το θέμα, ΣΧΕΤΙΚΟ όμως με την πολιτεία που ζούμε:

Δείτε τί έκανε ο κ. KILL-τίδης, ο υφυπουργός Αγρανάπτυξης καλέ: Μόλις το ΣτΕ ακύρωσε απόφασή του για το κυνήγι (με το σκεπτικό ότι φέτος χάθηκαν πολλά ζώα από τις πυρκαγιές, να μην σκοτώσουν οι κυνηγοί όσα διασώθηκαν) αυτός ο λαμπρός και πολλά υποσχόμενος (στους κομπλεξικούς και φασίστες) νέος έβγαλε "αστραπιαία" νέα διαταγή ξαναεπιτρέποντας το κυνήγι!

Γειά σας.
Εγώ πάω τώρα να "KILL" κι αλλού, τον κ. KILL-τίδη... Κι είναι και γιατρός, τρομάρα του...

Wednesday, November 14, 2007 5:32:00 pm  
Blogger Jason said...

Αγαπητέ, άσχετο.

Thursday, November 15, 2007 9:17:00 am  
Blogger Roadartist said...

Πολύ όμορφο βιβλίο, το έχω φάτσα κάρτα στη βιβλιοθήκη!! :))

Friday, November 16, 2007 9:32:00 am  
Blogger SALOME said...

Ποιός έχει πάει Αμοργό; Απίστευτος τόπος. Αγριος και τρυφερός μαζί. Οσο για τους κατοίκους μια απο το παραπάνω. Ομως, θάθελα να τολμήσω χειμώνα να πάω ίσα με εκεί...
Ο Γκάτσος πάλι...
Θάθελα να είμαι παρέα στο Zonar's μαζί με Ελύτη, Χατζιδάκη, Θεοδωράκη κ.λ.π. αλλά όπως ήταν εκείνη την εποχή. Διαβάστε τα ανοιχτά χαρτιά και το εν λευκώ του Ελύτη και θα δείτε. Αλλη ατμόσφαιρα.

Sunday, November 18, 2007 4:01:00 pm  
Blogger Jason said...

Δυστυχώς, δεν έχω πάει ακόμα Αμοργό, είναι στα άμεσα σχέδια πάντως.
Όσο για τους ποιητές, άλλες εποχές τότε ε...

Sunday, November 18, 2007 11:12:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home