Tuesday, September 18, 2007

Μια χρονιά κι έναν καιρό...

Φθινόπωρο και νερό.
Τα πιο γλυκά παραμύθια μυρίζουν φθινόπωρο και νερό.
Μια φορά κι έναν καιρό, τις νεράιδες τις έβλεπες φθινόπωρο.
Μια χρονιά κι έναν καιρό, φθινοπωρινό καιρό, σε συνάντησα τυχαία, στη Χώρα του Ποτέ μα Ποτέ.
Εκεί που μπλέκουν παραμύθια και αλήθειες σαν κλωστές από κουβάρια που κανείς δε θέλει να ξεμπλέξει, εκεί που ζούνε οι νεράιδες και σε μαθαίνουν να πετάς, αν το πιστεύεις.
Μου έμαθες να πετάω, κι εγώ, μέσα στο μαγικό σου κόσμο, σε ερωτεύτηκα, και σου ψιθύρισα να φύγουμε μαζί, να πιάσουμε από ένα λουλούδι και να πετάξουμε μαζί για τη Χώρα του Χαμόγελου. Και από ‘κει, να γράφουμε παραμύθια για τον κόσμο που αφήσαμε πίσω...
Κι εσύ, μου απάντησες με ένα χαμόγελο γλυκό και ανάλαφρο, όπως τότε που σε χάζευα να μιλάς με τα πουλιά.
Είναι όμορφο να νιώθεις ένα χαμόγελο που δεν μπορείς να δεις.
Όπου κι αν ταξιδεύουμε, είπες, τα παραμύθια της κάθε Χώρας θα βρίσκουν το δρόμο και το πρόσωπό τους σ’ εμάς.
Μια χρονιά μετά και εσύ χορεύεις ήδη στη Χώρα των Θαυμάτων.
Ο καιρός φθινοπωρινός.
Είναι περίεργο να σου λείπει κάποιος που γνώρισες στα παραμύθια.
Δε χρειάζεται να σου πω ότι σ’ αγαπάω, έλεγες.
Μόνο έχω βουτήξει τις λέξεις σε φθινόπωρο και νερό, για να στο θυμίζουν.
Και σε περιμένω εδώ.
Δίπλα στη λίμνη.

15 Comments:

Blogger oth33r said...

με συγκίνησες πρωί πρωί και γράφω και μάθημα,
πρέπει να είσαι πολύ τυχερός που ζεις τέτοια συναισθήματα...
καλημέρα

Tuesday, September 18, 2007 4:18:00 am  
Blogger Zoe said...

ένα ωραίο τρυφερό κείμενο...

πραγματικά είναι ευτυχία "να νιώθεις ένα χαμόγελο που δεν μπορείς να δεις", πραγματικά γεννά περίεργη νοσταλγία το "να σου λείπε κάποιος που γνώρισες στα παραμύθια"...

καλημέρα!

Tuesday, September 18, 2007 10:03:00 am  
Blogger sofi-k said...

Είναι περίεργο να σου λείπει κάποιος που γνώρισες στα παραμύθια.
Τώρα αν σου πω ότι είναι γνώριμο συναίσθημα;;;

Tuesday, September 18, 2007 11:14:00 pm  
Blogger Attalanti said...

Το ένα καλύτερο από το άλλο είναι! Επιβεβαιώνεις την επιλογή μου κάθε, μα κάθε, μα κάθε φορά! Σ΄ αγαπάω πολύ πολύ πολύ!

Wednesday, September 19, 2007 4:20:00 am  
Blogger Jason said...

:)

Wednesday, September 19, 2007 10:24:00 am  
Blogger Γεωργία said...

This comment has been removed by the author.

Wednesday, September 19, 2007 10:43:00 am  
Blogger Γεωργία said...

"Τι γλυκό να σ’ αγαπούν και να σου το λένε, μάτια που μελαγχολούν και κρυφά σου κλαίνε, και κρυφά σου σιγοκλαίνε..."

Αυτό άκουσα μέσα στο κεφάλι μου όσο διάβαζα το postάκι σου, οπότε το επιστρέφω χωρίς σχόλιο.

Καλημέρα Jason!! :D

Και χαμογέλασε γιατί το επόμενο Φθινόπωρο είναι έναν ολόκληρο χρόνο μακριά και το να χαμογελάς σε φθινοπωρινό καιρό, είναι όπως και να το κάνουμε, μεγάλη νίκη.

Φιλιά!

Wednesday, September 19, 2007 10:43:00 am  
Blogger Jason said...

Χαμογελάω συχνά, Georgia...
Και πιστεύω πως το φθινόπωρο είναι παρεξηγημένο ως εποχή!

Καλή σου μέρα.

Wednesday, September 19, 2007 11:37:00 am  
Blogger Strangeliz said...

sou stelnw kgw loipon ena megalo xamogelo ;P
polla filia!!!!

Thursday, September 20, 2007 11:48:00 am  
Blogger jul said...

Χαίρομαι πολύ που ξεκίνησες να γράφεις και πάλι τα κείμενα αυτά που τόσο με συγκινούν.....

ΣΜΑΚ

Thursday, September 20, 2007 6:48:00 pm  
Blogger Giramondo said...

"Είναι περίεργο να σου λείπει κάποιος που γνώρισες στα παραμύθια."

Καθόλου περίεργο...αφού όταν τον/την γνωρίζουμε είναι πάντα παραμύθι...το δικό μας...αυτό που μετά από χρόνια θα λέμε στα εγγόνια μας δίπλα στο τζάκι!

φιλιά πολλά

Thursday, September 20, 2007 7:31:00 pm  
Blogger Jason said...

Με γέρασες απότομα εσύ!
Κι όμως, τώρα που το λες, θα γινόταν η ιδανική γιαγιά... :)

Friday, September 21, 2007 12:40:00 am  
Blogger Attalanti said...

Οι περισσότεροι αρχίζουν από τα παιδιά :))))

Friday, September 21, 2007 2:24:00 am  
Blogger Jason said...

Εσύ δεσποινίς, δεν πάει πολύς καιρός που είχες γράψει κάτι πολύ πολύ όμορφο ως... γιαγιά!
Και, τέλος πάντων, κοίτα λίγο πιο μακροπρόθεσμα... :)

Friday, September 21, 2007 12:30:00 pm  
Blogger allitnil said...

Αχ, τι ωραιες εικόνες!!!

Friday, September 21, 2007 6:16:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home