Tuesday, July 18, 2006

Emotional Quotient

Από τις ώρες που έχω ξοδέψει στη ζωή μου για μελέτη, πιο ευχάριστες και πιο εποικοδομητικές ήταν οι ώρες των γαλλικών.
Το σύστημά τους, τουλάχιστον στα ανώτερα επίπεδά του, είναι έτσι δομημένο ώστε να μη σε περιορίζει μόνο στην εκμάθηση της (πολύ όμορφης βέβαια, κατά τ’ άλλα) γλώσσας τους, αλλά αφενός να σε παραινεί να εντρυφήσεις στη γαλλική κουλτούρα, το γαλλικό πολιτισμό και τη νοοτροπία του μέσου Γάλλου, αφετέρου να σου δίνει τη δυνατότητα να ασχοληθείς με πολύ ενδιαφέροντα ανεξάρτητα θέματα κοινωνικού, πολιτικού ή επιστημονικού ενδιαφέροντος.
Είναι πάρα πολλά τα κείμενα που έχουν συγκρατηθεί στο μυαλό μου με το πέρασμα των χρόνων, από την εποχή εκείνη. Πολλά από αυτά δε, επηρέασαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον τρόπο που αντιμετωπίζω ορισμένα θέματα
Ένα από αυτά μου ήρθε πρόσφατα στο μυαλό συνειρμικά, διαβάζοντας ένα post της Εβελίνας.
Θυμάμαι, λοιπόν, μέσα σε ένα από τα βιβλία μου, ένα άρθρο γαλλικού περιοδικού αφιερωμένο στο E.Q..
Το E.Q. είναι συντομογραφία του Emotional Quotient. Ως επιστημονικός όρος, είναι αντίστοιχος με το I.Q., με τη διαφορά πως ο δείκτης αυτός δεν είναι ενδεικτικός των νοητικών δυνατοτήτων του ατόμου, αλλά της δεξιότητας του στη διαχείριση αισθήσεων και συναισθημάτων και της επικοινωνιακής του δεξιοτεχνίας.
Με λίγα λόγια, είναι ένας δείκτης που μετράει το ‘ταλέντο’ που έχει κανείς να τα πηγαίνει καλά με τον εαυτό του και να κερδίζει και τους υπολοίπους.
Αυτό που μου άρεσε ήταν πως ανακάλυψα πως υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται και μ’ αυτό. Που το εξετάζουν κι αυτό ως παράγοντα επιτυχίας και προόδου.
Γιατί στη ζωή δεν πάνε μπροστά μόνο οι έξυνποι. Πάνε μπροστά άνθρωποι που έχουν ένα άστρο μέσα τους. Άνθρωποι που ξεχωρίζουν. Κι ας μη λύνουν γρήγορα ασκήσεις μαθηματικών. Κι ας μην έχουν τόσο σπουδαία συνδυαστική μνήμη. Μπορεί να έχουν άλλες ικανότητες. Μπορεί και να μην έχουν τίποτα συγκεκριμένο. Απλώς ένα κάτι.
Η μοναδική μου ένσταση έγκειται στο κατά πόσον μπορεί κάτι τέτοιο να αποδοθεί με έναν αριθμό. Δεν έχω καταφέρει ποτέ να βιώσω την ανάγκη αυτή των Αμερικανών επιστημόνων να εκφράζουν τα πάντα με δείκτες... Σκοπός, βέβαια, δεν είναι τόσο η τέρψη των ίδιων των επιστημόνων, όσο η απλούστευση των εννοιών για να γίνονται πιο εύπεπτες για τον κοσμάκη. Και να βρίσκουμε νέες χαζομαρούλες να ασχολούμαστε.
Αλλά δε με πειράζει και τόσο αυτό.
Μου αρκεί που υφέρπει μία επανάσταση ανατροπής του φασισμού του I.Q....
Υ.Γ.: Με την ευκαιρία, χάζευα λίγο στη Wikipedia και βρήκα το άρθρο περί «συναισθηματικής νοημοσύνης» αρκετά ενδιαφέρον, κυρίως όσον αφορά στο διαχωρισμό της από τη «συναισθηματική γνώση» (ατυχέστατες οι αποδόσεις των εννοιών με αυτούς τους όρους, είναι όμως συνοπτικοί και κατανοητοί – για τον κοσμάκη, που λέγαμε...) και τη μέτρηση και τα μέτρα της. Αξίζει μια ματιά ίσως.

24 Comments:

Blogger evelina_z13 said...

Έχω διαβάσει επί του θέματος..αλλά δε θυμάμαι που(από μνήμη σκίζουμε!!).
Ωραίο post...thanx for the link;)

Tuesday, July 18, 2006 12:00:00 pm  
Blogger apousia said...

Εξαίρετο post!

Πόσα άστρα υπάρχουν στον δίπλα μας ουρανό,τον ουρανό των συναναστροφών μας,που ο φασισμός του I.Q.θα τα έσβηνε από το χάρτη?

Πόσο απέραντο είναι αυτό το ''κάτι'' που λες πως υπάρχει στους έχοντες και φέροντες υψηλό E.Q?

Tuesday, July 18, 2006 1:04:00 pm  
Blogger Stavros Katsaris said...

Πολύ έξυπνο post.

Είναι πραγματικά φασιστική η ιστορία του I.Q.

Γενικότερα εγώ ήμουν πάντοτε αντίθετος στην βαθμολόγηση ταλέντου και καλλιτεχνίας. Στα μαθηματικά δεν ήμουν βέβαια και ποτέ καλός αλλά μάλλον δεν έγινε και τίποτε αφού δεν πέθανα!

Ωραίο post!

Tuesday, July 18, 2006 1:32:00 pm  
Blogger street spirit said...

στο tickle.com είχα κάνει κάποτε ένα eq test έτσι για την πλάκα, πιστεύω στο βάθος της σκέψης και όχι στην ταχύτητά της, πιστεύω στη φωνή μέσα μας και όχι στους υπολογισμούς τώρα θα πάω να ανάψω ένα κερί στον Άη Κιου ;)

Tuesday, July 18, 2006 2:52:00 pm  
Blogger Καπετάνισσα said...

Μιλάς σωστά.
Η "Συναισθηματική Νοημοσύνη" του Daniel Goleman, εδώ και μια δεκαετία σχεδόν, έχει αξιολογηθεί ποικιλοτρόπως.

Η ικανότητα να αναγνωρίζεις, να κατανοείς και να χειρίζεσαι τα συναισθήματα είναι έργο ζωής.
Και θέλει καρδιά και γνώση.

Ορθές οι ενστάσεις σου.
Η επιστήμη καλώς αντιδρά και δεν αποδέχεται τον τρόπο μέτρησης.
Ως προς την αξιοπιστία, την εγκυρότητα, την εν γένει επιστημολογική του διάσταση.

Θολά τα νερά ακόμα.
Δεν έχουμε βρει τρόπους, όχι.
Στα σίγουρα ξέρουμε ότι δεν φτάνει ο ορθολογισμός για να πετύχεις.

Το συναίσθημα είναι το πρωτεύον στη ζωή.
Πάει να πει, βουτιά στα δύσκολα...

Tuesday, July 18, 2006 6:01:00 pm  
Blogger Ergotelina said...

Ακριβως...Αυτό προσπαθουμε χρόνια
στο ΠΑΣΟΚ..

να δωσουμε φωνη στους
"συναισθηματικα" εξυπνους...


εχεις διαβασει το βιβλιο
"Συναισθηματικη Νοημοσυνη";;

Tuesday, July 18, 2006 7:02:00 pm  
Blogger Ergotelina said...

Υπονοείς οτι οι Γαλοι ειναι

πιο συναισθηματικοι

απο εμας τους Αμερικανους;..

Δεν νομιζω...

Tuesday, July 18, 2006 7:04:00 pm  
Blogger Jason said...

Χα!
Εργοτελίνα έχεις όρεξη βλέπω σήμερα...
Αλλά πριν τη "Συναισθηματική Νοημοσύνη", θα διαβάσω τη "Συμμετοχική Δημοκρατία", έτσι για να ξέρουμε τι λέμε...

Tuesday, July 18, 2006 9:40:00 pm  
Blogger άστεγος said...

Καλησπέρα Αργοναύτη. Υπάρχουν σαφώς πολλά είδη ευφυίας. Και αυτό είναι καλό. Όμως υπάρχει μόνο ένα είδος βλακείας, είδος αυτάρκες και κυρίαρχο. Κι αυτό είναι τραγικό.

Tuesday, July 18, 2006 10:40:00 pm  
Blogger pwlina said...

και εμάς πως μας ψυχολογείς που είσαι και γνώστης των τεστ...τα περνάμε?
;)

Wednesday, July 19, 2006 1:03:00 am  
Blogger Jason said...

Για σένα δεν τίθεται καν θέμα, Πωλίνα μου...

Wednesday, July 19, 2006 8:13:00 am  
Blogger ralou said...

Με ενδιαφέρει πολύ το θέμα.

Μήπως όμως είναι ταμπου το να παραδεχόμαστε ότι τα ελεύθερα και άδολα συναισθήματα μας είναι καλά κοντρολαρισμένα και ελεγχόμενα (είτε τα δικά μας είτε των άλλων) μέσα για επικοινωνία ή/και επέμβαση στις ζωές μας;

Wednesday, July 19, 2006 2:40:00 pm  
Blogger Anarchist said...

Ποσοτκή είναι η μέτρηση η οποία γίνεται με ένα όργανο μέτρησης και όχι με ερωτήσεις.

Συνεπώς τόσο το IQ όσο και το EQ δεν αποτελούν στην πραγματικότητα μια ποσοτική μέτρηση της ευφυϊας και της συναισθηματικής ευφυϊας αντίστοιχα. Το μόνο που προσφέρουν είναι να δείξουν γενικές τάσεις μια πάνω κάτω περιγραφή.

Από μελέτες έχει προκύψει το ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ευφυϊας και της σύμπλεξης των νευρώνων στον εγκέφαλο. Ίσως από τέτοιου είδους έρευνες προκύψει μια στα αληθινά ποσοτική μέτρηση της ευφυϊας, που θα μετρά την εξυπνάδα με κάποιο όργανο μέτρησης και όχι με ερωτήσεις.

Wednesday, July 19, 2006 2:55:00 pm  
Blogger Jason said...

Χμμμ δεν ξέρω, Ραλλού... Προτιμώ να μην το σκέφτομαι έτσι εγώ. Νιώθω πολύ περίεργα όταν τα βλέπω έτσι τα πράγματα.

Αγαπητέ anarchist, έχεις δίκιο σ' αυτό που λες. Όμως δεν ξέρω αν η συσχέτιση αυτή είναι ευθέως ανάλογη και ανεξάρτητη από οτιδήποτε άλλο.

Έτσι κι αλλιώς, το I.Q. και το E.Q. λίγο με απασχολούν ως δείκτες. Δε θα με ενδιέφερε να ξέρω πως έχω E.Q. 97 ή 114. Με το "φασισμό του I.Q." αναφέρομαι κυρίως στο φασισμό της ευφυίας. Δε σε οδηγεί μόνο η ευφυία σου στην επιτυχία. Σε οδηγεί το άστρο που έχεις μέσα σου και ο αέρας που έχεις απ' έξω σου.

Είχα κάποτε ένα συμμαθητή, ο οποίος προσπαθούσε μονίμως να δικαιολογήσει τις όποιες ατυχείς βαθμολογίες του στα Μαθηματικά, για να διατηρήσει την εικόνα του έξυπνου μαθητή. Τη μία φορά έφταιγαν τα άσχημα γράμματά του, την άλλη ο λίγος χρόνος, η βιασύνη του, η απροσεξία του, η εμπάθεια του καθηγητή, η ατυχία του...
Πέρα από το ότι όλα αυτά ακούγονται γραφικά ως σύνολο, αν αποδεχτούμε πως είναι αλήθεια, τότε έχουμε έναν άνθρωπο ο οποίος είναι σαΐνι αλλά δεν μπορεί να αποδώσει γιατί είναι τσαπατσούλης, βιαστικός, απρόσεκτος, αντιπαθητικός, γκαντέμης...

Όπως και να το πάρεις, δε φτάνει να είσαι απλώς έξυπνος. Χρειάζεται και αυτό το κάτι. Είτε είναι μετρήσιμο είτε όχι.

Wednesday, July 19, 2006 3:39:00 pm  
Blogger In Silence said...

"Στα μαθηματικά δεν ήμουν βέβαια και ποτέ καλός αλλά μάλλον δεν έγινε και τίποτε αφού δεν πέθανα!"

Χε! Σωστό! ...τώρα που έχω κόρη όμως πως θα τη βοηθήσω στο σχολείο;

To hell with numbers! Τα ανεξήγητα αυτής της ζωής, είναι και τα πιο ωραία!

Wednesday, July 19, 2006 10:32:00 pm  
Blogger Ραφαέλλα said...

This comment has been removed by a blog administrator.

Thursday, July 20, 2006 9:08:00 am  
Blogger Ραφαέλλα said...

Δεν πειράζει...μου φτάνει που την καρδιά σου έχω κλέψει..!" Αυτό με νοιάζει πιο πολύ κι αυτό το κάνεις μόνο με το EQ πιστεύω.
Άργησα να σχολιάσω και όμως ήμουν σίγουρη ότι στο blog σου όλο και κάτι θα υπήρχε...
Συνεχίζω να μετράω τις φορές που συμφωνούμε και συνεχίζω και... συνεχίζω.
Ο καθένας έχει τις δεξιότητές του, ο καθένας γουστάρει κάτι πιο πολύ από κάτι άλλο και δίνεται- βάζει το εγώ του- τον εαυτό του περισσότερο σε αυτό και αποδίδει συνεπώς καλύτερα.
Αυτό δε σημαίνει ότι απ' τη στιγμή που δε σκίζουμε σ’ έναν τομέα, είμαστε ντε και σώνει στόκοι.
Πολύ θα χαίρονταν οι "εξυπνάκηδες" αν καταλήγαμε σ' αυτό το συμπέρασμα και γενικότερα θεωρώ ότι το IQ είναι απλώς η επίσημη επιβεβαίωση ευφυίας γι' αυτούς που την έχουν ανάγκη.
Sorry, αλλά δε νομίζω ότι είναι ζωτικής σημασίας η ύπαρξή του, ούτε ότι μπορούν 5-6 ερωτήσεις(εντάξει περισσότερες είναι) να μου αποδείξουν ότι είμαι στόκεμον ή όχι. Και όχι, δεν είμαστε κάμποσοι ηλίθιοι που σνομπάρουμε το "θεό IQ", επειδή και καλά φοβόμαστε μήπως το... έχουμε μικρό!
Αυτές οι ταμπέλες πάντα με εκνεύριζαν. Ναι, όντως υπάρχουν άνθρωποι που πως να το κάνουμε, σε κερδίζουν αμέσως, με ένα τους βλέμμα, με μια λέξη, ένα χαμόγελο. Αποπνέουν έναν αέρα, μια θετική αύρα, θετικά vibes που λέει κι ο Μιχάλης, ένας φίλος μου. Μπορεί να μην είναι τέλειοι εμφανισιακά ή να μην έχουν κάτι το ιδιαίτερο γενικότερα, ωστόσο εκείνοι σε μαγνητίζουν θέλοντας και μη. Αυτοί τα άστρα(πλανήτες) κι εμείς οι wannabe δορυφόροι τους. Δεν ξέρω πως ακριβώς το καταφέρνουν, τους θαυμάζω. Είναι μαγικό να πετυχαίνεις κάτι τέτοιο χωρίς να χρειαστεί να κουνήσεις το δαχτυλάκι σου και να μην ξέρεις και τον τρόπο από πάνω! Μέγιστο κοπλιμέντο για μένα να σου πουν ότι "το 'χεις".
Αυτό το "κάτι" είναι κάτι... που μένει, κάνει εντύπωση, αντέχει περισσότερο στο χρόνο και που μετράει, κατά τη γνώμη μου πάντα.
Και το πιο ωραίο στην όλη υπόθεση είναι ότι αν δε με γελάει η μνήμη μου, αυτά τα έχουμε πει και σε κουβεντούλα μας αγαπημένε μου...
Καλημέρες...

Thursday, July 20, 2006 9:14:00 am  
Blogger Jason said...

Τα πάντα έχουμε πει σε κουβεντούλες μας φιλενάδα...

Thursday, July 20, 2006 3:14:00 pm  
Blogger Alexandra said...

το έχω κάνει το τεστ... στα πλαίσια εκπαίδευσης σε μια από τις πολυεθνικές που εργαζόμου, είναι ενδιαφέρον και πραγματικά κατατοπιστικό...

Thursday, July 20, 2006 7:16:00 pm  
Blogger Odysseas said...

Καταρχήν ενά (φαινομενικά άσχετο) σχόλιο περί μαθημάτων γαλλικών. Δεν ξέρω πως γίνονται τώρα, αλλά πριν 15-20 περίπου χρόνια για μένα ήτανε εφιάλτης :)
Έμαθα τελικά τη γλώσσα ζώντας στη χώρα, με τον ίδιο τρόπο δηλαδή που έμαθα και αγγλικά και γερμανικά.
Αντίθετα άλλοι συμαθητές μου κατάφεραν να μάθουν γαλλικά ή αλλες γλώσσες στο φροντιστήριο.

Ήμουνα πιο χαζός εγώ? Όχι, τουλάχιστον με βάση κάποιο IQ test που είχε τύχει να κάνω. Ο κάθε άνθρωπος όμως έχει διαφορετικές ικανότητες και ταλέντα. Αυτό είναι που προσπαθεί να μετρήσει το EQ. Το IQ αντίθετα δείχνει μόνο την ικανότητα του ατόμου σε προβλήματα μαθηματικής φύσης. Δε θα το χαρακτήριζα φασιστικό, κάνει τη δουλειά του, αλλά δυστυχώς δε γνωρίζουμε τη σημασία του και το χρησιμοποιούμε εκεί που δεν πρέπει.
Μετράει κυρίως την "αναλυτική ικανότητα" του ατόμου.

Είχα την τύχη να κάνω κι εγώ κάποια από αυτά τα ψυχολογικά τεστ προσωπικότητας στην Αμερική. Έχουνε τρομερό ενδιαφέρον όταν γίνονται σωστά και μπορούν να σου αποκαλύψουν στοιχεία του χαρακτήρα σου (ή ικανότητες) με πολύ μεγάλη ακρίβεια. Κάποιες φορές αναδεικνύουν μάλιστα πράγματα που επειδή είναι τόσο "δικά μας" τα θεωρούμε αυτονόητα και δεν τα βλέπουμε.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα που είχα κάνει δεν προσπαθούσε να κρίνει αν κάποιος είναι καλός ή κακός, αλλά να βρει ποιες είναι οι ικανότητες του κάθε ατόμου, δηλαδή τα 5 πιο δυνατά του στοιχεία. Απώτερος σκοπός ήτανε να σε βοηθήσει να κάνεις τη δουλειά σου χρησιμοποιώντας αυτά τα στοιχεία, ώστε και να το απολαμβάνεις περισσότερο και να αποδίδεις καλύτερα. Μας είχαν εξηγήσει μάλιστα πως 2 άνθρωποι με διαφορετικά χαρακτηριστικά μπορούν να είναι εξίσου επιτυχημένοι σε επαγγέλματα τόσο εξειδικευμένα όσο π.χ. του πιλότου.

Όσο για τη βαθμολόγηση: είναι καλώς ή κακώς απαραίτητο στοιχείο αυτών των τεστ. Πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να ποσοτικοποιήσουμε και να μετρήσουμε κάποια χαρακτηριστικά. Όταν βέβαια χρησιμοποιείται λάθος (όπως π.χ. στο IQ τεστ) δημιουργεί πρόβλημα...

Friday, July 21, 2006 8:13:00 pm  
Blogger Jason said...

Συμφωνώ μαζί σου.

Το μόνο στο οποίο δε συμφωνώ είναι αυτό το τελευταίο. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να ποσοτικοποιήσουμε τα πάντα. Αλλά, βέβαια, όπως λες, το ενοχλητικό στην όλη υπόθεση ξεκινάει συνήθως από την ανόητη χρήση.
Και όσο για το φασισμό του I.Q., το εξήγησα και πιο πάνω, αναφέρομαι στο φασισμό της ευφυίας γενικώς.

Πάντως μακάρι να τα παίρναμε αυτά τα τεστ πιο σοβαρά και στην Ελλάδα.
Γιατί όσο και να τους κοροϊδεύω τους Αμερικάνους, σε κάτι τέτοια ξέρουν τι κάνουν.

Friday, July 21, 2006 11:13:00 pm  
Blogger Arxai0s said...

Υπαρχει μια ερυνα που εγινε για να ελενξει ποσο εξυπνα ηταν να υψηλοβαθμα στελεχη των πολυεθνικων. Ενω καποιος θα περιμενε να βρεθει υψηλος δικτης IQ σε αυτους αντιθετα βρηθηκε ο μεσος ορος. Αρα δεν ηταν οι πιο εξυνοι που ανεβαιναν βαθμιδα. Ητα ν αυτοι που το θελανε πιο πολυ(φιλοδοξοι).Την ερυνα την ειχα δει στην τηλεοραση. ΤΗΝ ΨΑΧΝΩ...Εχετε παρομοια αποτελεσματα?

Thursday, March 27, 2008 9:06:00 pm  
Blogger Arxai0s said...

This comment has been removed by the author.

Thursday, March 27, 2008 9:06:00 pm  
Blogger Jason said...

Χμμμ δε νομίζω πως έχω εγώ αποτελέσματα κάπου. Παρ' όλα αυτά, θα αντιμετωπίζαμε με ενδιαφέρον οτιδήποτε θα θέλατε να μας δείξετε επ' αυτού.

Friday, March 28, 2008 2:38:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home