Friday, June 30, 2006

Η σκάλα

Σκάλα,
η ζωή μια σκάλα.
Με το χρόνο ανεβαίνω
κι ας μη βιάζομαι.
Σκαλοπάτια,
οι μέρες σκαλοπάτια.
Με τη μνήμη κατεβαίνω
και κουράζομαι.

6 Comments:

Blogger apousia said...

Έξοχο!
Μόνο που δεν ξέρω αν είναι κούραση ή πόνος!
Γιατί ''τη μνήμη,όπου κι αν την αγγίξεις πονά''.
Μα ο χρόνος δεν μπορεί να ''τρέξει'' δίχως μνήμες,και το αύριο ποτέ δεν συναντάς,αν διαγράψεις ακόμα κι από τις πιο μύχιες σκέψεις σου το χτες..

Την αγάπη μου!

Friday, June 30, 2006 4:30:00 pm  
Blogger Mirca said...

"Με τη μνήμη κατεβαίνω
και κουράζομαι"...
Όμορφο!!
Γειά σου jason!

Saturday, July 01, 2006 4:45:00 pm  
Blogger In Silence said...

Το θέμα είναι να κατεβαίνεις μόνο τόσο, όσο χρειάζεται για να ανέβεις ακόμη ψηλότερα!

Saturday, July 01, 2006 5:30:00 pm  
Blogger sofi-k said...

Όπως μου είχε πει κάποτε και μία καθηγήτριά μου, όσο ψηλότερα ανεβαίνεις, τόσο βαθύτερα να κοιτάζεις...

Καλό μήνα Jason!!!

Sunday, July 02, 2006 12:34:00 pm  
Blogger Ραφαέλλα said...

Με πόσα άλλα πράγματα άραγε να μπορεί να παρομοιαστεί η ζωή μας;!
Όπως το θέτεις με καλύπτει αρκετά, μου αρέσει που με τόσο απλά λόγια, περιγράφεις κάτι τόσο σύνθετο...Δεσμεύομαι κι εγώ να βρω τη δική μου παρομοίωση...

Sunday, July 02, 2006 6:29:00 pm  
Blogger the BluElephant said...

άμα βαρεθείς την σκάλα πάρε ένα κύκλο. κύκλος είναι και γυρίζει…ποτέ δεν ξέρεις!

Thursday, April 12, 2007 3:05:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home