Sunday, July 18, 2010

Εξάρχεια

Αν πηγαίνεις καμιά φορά κι εσύ στα Εξάρχεια, κάνεις το καθήκον σου απέναντι στη γενιά σου.
Γιατί, όταν πηγαίνεις για καφέ ή για βιβλία ή για μια φτηνή φοιτητική ταβέρνα προς τα εκεί, με τους φίλους σου από τα ιδιωτικά, με τα all star και τα σαλβάρια, και συναντάς κανα πρεζόνι ή κάτι γκόμενες σαν αυτήν του Παπακωνσταντίνου στο "Κοντρόλ", τότε είσαι οκέι, έχεις δει τα χειρότερα και ξέρεις, ανήκεις κι εσύ πλέον στην ανήσυχη γενιά, μιας και διέσχισες την πλατεία, μπορείς να γυρίσεις σπίτι σου και να σκέφτεσαι ότι εξιλεώθηκες που σου αρέσει στα κρυφά και το Villa Mercedes. Παίρνεις παράσημο αριστεροφροσύνης, ίσως να είναι ώρα να γραφτείς και στη νεολαία του ΣΥΝ.
Τα παιδιά στο Πέραμα δεν πεινάνε πια, ούτε ζουν άνεργοι νέοι στα στενά της Καισαριανής, και στις μάντρες στο Μενίδι είναι όλοι μια χαρά, αλλά εσένα δε σε αφορά άλλωστε αυτό, αφού εσύ ξέρεις από Εξάρχεια.
Το άλλο καλό με τα Εξάρχεια είναι ότι, ακριβώς επειδή εκεί βρίσκονται όλοι οι αδικημένοι απ' τη ζωή, είναι ένας χώρος ανεξάρτητης και άρα υγιούς επανασταστικής σκέψης, κάτι συντελείται εκεί, κάτι συμβαίνει, γενιούνται ίσως οι μεγάλοι Μίμηδες Ανδρουλάκηδες του μέλλοντος.
Καλά, θα μου πεις, και πού είναι τόσα χρόνια όλο αυτό που συντελείται;
"Ενεργείται", θα σου πω. Και θα στο πω επίτηδες λανθασμένα.

7 Comments:

Blogger silly redhead* said...

Αυτό είναι το κρίμα των Εξαρχείων. Ότι πλέον έχει γίνει μόδα, τόπος εξιλέωσης, τόπος υποτιθέμενης κουλτούρας. Κι όμως, τα Εξάρχεια κάποτε αντικατοπτρίζανε τη σκοτεινή αλλά αήθινή και επαναστατική πλευρά της Αθήνας. Κι έχουμε φτάσει σήμερα να ντρεπόμαστε να πούμε ότι μας αρέσει αυτό το μέρος. Ότι υπάρχουν ακόμα καφέ που σε ταξιδεύουν και μέρη να ακούσεις καινούργια πράγματα. Μεγάλωσα δίπλα στα Εξάρχεια γιατί εκεί ήταν το σπίτι μου. Την έζησα και τη ζω ακόμα αυτή την αλλαγή. Αλλά μου λείπει η παλιά ομορφιά της και με εκνευρίζει που σπιλώνεται το όνομα των Εξαρχείων απ'τα ναρκωτικά και τις καταστροφές. (silly blonde :) )

Monday, July 19, 2010 8:48:00 pm  
Blogger non journalist* said...

totally like! μ' αρέσει στα κρυφά και ο μητροπάνος.. που λεει και ο πανούσης

Wednesday, July 21, 2010 11:56:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

το γεγονός είναι πως η Αριστερά ειδικά έχει κάνει πολλά λάθη,ιστορικά και άλλα.

Thursday, July 22, 2010 4:54:00 pm  
Blogger Jason said...

Silly redhead, το κατάλαβα και στο προηγούμενο ποστ ότι ήσουν εσύ.
Δεν ξέρω για ποιο λόγο, είχα την εντύπωση ότι το ΖΑΚΤ-ΦΡΑΚΤ είχε εγκαταληφθεί και ότι γενικώς είχες αποσυρθεί. Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω εδώ.
Όταν μου άφησες σχόλιο στο προηγούμενο ποστ, από ένα χαζό συνειρμό νόμισα ότι εκείνη η κουβέντα σου ότι πρέπει να κάνω μια βόλτα στα Εξάρχεια ήταν ειρωνική, και σου απάντησα εκεί με ένα σχόλιο σχετικά με τα Εξάρχεια, που αυτήν τη στιγμή καταλαβαίνω ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό που εννοούσες. Σε φαντάζομαι τώρα να το διαβάζεις απορημένη και αισθάνομαι αμήχανα.
Πού και πού, το μυαλό μου δε δουλεύει προς τη σωστή κατεύθυνση. Και με εκθέτει. Σου ζητάω να με συγχωρέσεις γι' αυτό.
Οι σκέψεις αυτές για τα Εξάρχεια ήταν τουλάχιστον η αφορμή για το παρόν ποστ.
Επί της ουσίας, συμφωνώ με το σχόλιό σου. Τα Εξάρχεια είναι μια όμορφη γειτονιά. Δυσυτυχώς, έχουν γίνει σύμβολο για ένα σωρό ψεύτικες αδρεναλίνες και πατρίδα για όλα τα μικρά μυαλά. Μερικές φορές, τα λάβαρα των δήθεν αντιστάρ είναι εμετικότερα κι από τα φτιαχτά λαμπάκια των σταρ.
Τουλάχιστον, μας μένουν τα συνθήματα στους τοίχους. :)
Καλό καλοκαίρι, Ειρήνη.

Καλέ μου non journalist Πάνο, πράγματι κάπως έτσι το σκέφτηκα κι εγώ.
Κι εσένα σε είχα για εξαφανισμένο, μικρέ. Welcome back.

Ανώνυμε, η αριστερά στην Ελλάδα απολαμβάνει της πλατωνικής αγάπης όλων αυτών που της συγχωρούν τα απανωτά της λάθη επί λαθών, αναγνωρίζοντάς της καλές προθέσεις και πρότερο έντιμο βίο.
Μετά από τόσες δεκαετίες, το δεύτερο έχει αρχίσει να χάνει τη σοβαρότητά του, και σε λίγο θα αρχίσω να ανησυχώ και για το πρώτο...

Friday, July 23, 2010 5:25:00 pm  
Blogger allitnil said...

This comment has been removed by the author.

Saturday, July 24, 2010 10:08:00 am  
Blogger allitnil said...

10 χρόνια στην Αθήνα...
Επαρχιώπουλο που βρέθηκε κάποια στιγμή στη βαβούρα και το καυσαέριο, τον πρώτο χρόνο τύπου βιλα μερσέντες πόσο να αντέξω όμως. Από τότε όλα ξεκινάνε με μια κρέπα στα Εξάρχεια!
Τι και αν είναι μόδα, όπως και να το κάνεις αν ήταν ρούχο θα ήταν άνετο, ακομη και αν που και που κάποιος του κολλάει και λίγα στρας!

Saturday, July 24, 2010 10:09:00 am  
Blogger Jason said...

Δεν έχεις άδικο και ωραία η παρομοίωση.
Δε θα πάψουν τα Εξάρχεια να είναι ωραία γειτονιά. Η μόδα του αριστερισμού είναι που είναι ενοχλητική, και ειδικά όταν πλήττει τους νέους, συνηθίζει να επικαλείται τα Εξάρχεια ως μέκκα της.

Saturday, July 24, 2010 11:47:00 am  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home