Thursday, May 20, 2010

Ομερτά

Άκουγα τις προάλλες την Έλλη Στάη να εκθειάζει τον πρωθυπουργό, λέγοντας ότι επιτέλους κάποιος είχε το θάρρος να αναλάβει το πολιτικό κόστος των αναγκαίων επώδυνων μέτρων και λοιπά.
Και σκεφτόμουν ότι όντως, τελικά, είναι αλήθεια.

Μας περνάνε για τόσο ηλίθιους.

Ο πρωθυπουργός, Έλλη, δεν ανέλαβε κάποιο κόστος, ανακοινώνοντας τα μέτρα, το ξέρετε. Ο πρωθυπουργός απέφυγε ένα μεγάλο κόστος. Απέφυγε το ανεπανόρθωτο κόστος για τη δική του πολιτική καριέρα και, ταυτόχρονα, για την πολιτική του υστεροφημία, να συνδεθεί το όνομά του με τη σύγχρονη χρεωκοπία της χώρας. Δεν είχε επιλογή ο πρωθυπουργός. Εάν είχε, πολύ κακώς τελικά θα είχε πάρει τη συγκεκριμένη απόφαση. Αλλά δεν είχε. Και πάντως δε θυσίασε την πολιτική του καριέρα για χάρη της χώρας, όπως κοντεύουνε να μας το παρουσιάσουνε ώρες-ώρες.

Πολύ περισσότερο δε, ο πρωθυπουργός δεν είναι κανένας ιδιαίτερος τζέντλεμαν-ήρωας της ιστορίας. Αυτός που έλεγε στην τηλεόραση, στις συνεντεύξεις και στα ντιμπέιτ, “λεφτά υπάρχουν”, αυτός ας εξηγήσει τότε όλες αυτές τις ιστορίες με τα ΔΝΤ και τα ΦΠΑ και τις συντάξεις ή ας τα βάλει απ’ την τσέπη του.

Δε χρειάζεται καν να πούμε ότι ασφαλώς και ήξερε. Αλλά και να μην ήξερε, αν ήταν τζέντλεμαν και ήρωας, όπως μας τον παρουσιάζουν, και όχι άλλος ένας ψεύτης και λωποδύτης, θα έλεγε: “κάναμε λάθος, δεν υπάρχουν λεφτά, δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα που σας παρουσιάσαμε για να μας ψηφίσετε, τα πράγματα έχουν ως εξής με βάση την απογραφή που κάναμε, τώρα προκηρύσσουμε νέες εκλογές και σας παρουσιάζουμε το προσαρμοσμένο στα καινούρια δεδομένα πρόγραμμά μας για να μας δώσετε νέα και ουσιαστική εντολή”. Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Φυσικά. Αλλά από τον πολύ ρεαλισμό, ας μην ξεχνάμε πού και πού τη διαφορά ανάμεσα στο να έχεις αρχίδια και στο να κρύβεσαι κάτω από τα φουστάνια των δημοσιογράφων.

Των μεγαλοδημοσιογράφων που δουλεύουν για τους μεγαλοεπιχειρηματίες που χρωστάνε εκατομμύρια εκατομμυρίων στο ΙΚΑ, τη στιγμή που το ΙΚΑ δεν έχει λεφτά να καταβάλει στους συνταξιούχους τις συντάξεις. Και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, όχι μόνο δεν τους αγγίζει φυσικά ποτέ κανείς, αλλά έχουν το θράσος κάτι σιχαμεροί τύποι σαν τον Δασκαλόπουλο να μας κουνάνε και το δάχτυλο. Κι ας λέγαμε προεκλογικά στο λαουτζίκο ότι τα λεφτά θα τα πάρουμε λίγο-πολύ από αυτούς που τα χρωστάνε. Γιατί αυτό λέγαμε τότε. Δε λέγαμε ότι θα τα πάρουμε από τους συνταξιούχους, που δούλευαν 40 χρόνια και τους κράταγαν τα ταμεία κάθε μήνα τις μισές αποδοχές για να έχουν μια μέρα αξιοπρεπή σύνταξη, και ότι θα έρθουμε τώρα να τους κόψουμε λεφτά από τη σύνταξη, τώρα που ούτε να δουλέψουν πια μπορούν, ούτε και να βγουν στους δρόμους να πλακώνονται με τα ΜΑΤ. Κι όμως, περίεργο, από τη σύνταξή τους κάνουμε τελικά τις περικοπές, ενώ λέγαμε ότι θα πατάξουμε τη διαφθορά, διότι εμείς δεν είμαστε των κυκλωμάτων.

Πλακάκια όμως κι εμείς, κύριε Παπανδρέου, όπως και όλοι οι πολιτικοί, με τους επιχειρηματίες. Για να βγαίνουν μετά η Στάη και ο Pretender-ης να κολλάνε τσιχλόφουσκες στα μάτια και στ’ αυτιά μας και κάτι καλοπληρωμένες πένες της συντηρητικής προπαγάνδας όπως η Τέτα Παπαδοπούλου της Ελευθεροτυπίας να μας πείθουν ότι φταίμε ακόμα κι όταν διαδηλώνουμε. Κι από πάνω να απλώνεται σαν ομίχλη η ομερτά της μεγάλης ελληνικής μαφίας πολιτικών-επιχειρηματιών-δημοσιογράφων.

Η τηλεόραση, με την ικανότητά της να σου δίνει την επόμενή σου σκέψη μασημένη στον καναπέ σου, και, δευτερευόντως, η στρατευμένη δημοσιογραφία του έντυπου τύπου, έχουν πια καταστρέψει την Ελλάδα. Και καθόλου δεν έτυχε. Πέτυχε. Γιατί ήταν και είναι μέρος του όλου σχεδίου.

8 Comments:

OpenID sakidio said...

Μια χαρά τα λες ιάσωνα. Δυστυχώς έχουμε περάσει σε ένα είδος μιντιακής δικτατορίας. Για κάποιους ακούγεται υπερβολικό αλλά ειδικά αυτή την περίοδο δεν είναι.

Thursday, May 20, 2010 1:55:00 pm  
Blogger zVyk said...

Πόσο δίκιο έχεις... δυστυχώς.
:(

Thursday, May 20, 2010 4:21:00 pm  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Μια παρεμβασούλα:
Ο Γιώργος δεν έλεγε προεκλογικά μόνο "λεφτά υπάρχουν"! Έλεγε και πως η κυβέρνηση Καραμανλή κατέστρεψε την οικονομία της χώρας! Αυτό μην το ξεχνάμε. Ένα το κρατούμενο.
Δεύτερο: "Λεφτά υπάρχουν" το έλεγαν όλοι οι υποψήφιοι. Κι εξηγούμαι:
α) Ο Καραμανλής μας έλεγε πως για να βγούμε από την κρίση αρκούσε ένα διετές πάγωμα των μισθών του δημοσίου. Άρα, λεφτά υπάρχουν.
β) Ο Αλαβάνος ζητούσε να προσλάβουμε επιπλέον 100.000 δημοσίου υπαλλήλους. Άρα, λεφτά υπάρχουν.
γ) Η Παπαρήγα ζητούσε κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ! Άρα λεφτά υπάρχουν και περισσεύουν.

Η γνώμη μου: Λεφτά πράγματι υπήρχαν όσο οι "αγορές" μας δάνειζαν και μάλιστα φτηνά.
Ο πρωθυπουργός νόμιζε πως η δημοσιονομική κρίση της χώρας ήταν διαχειρίσιμη. Στη συνάντηση του Νταβός, τον Γενάρη, έλαβε το πικρό μήνυμα: "τα λεφτά τέλος"!
Τα υπόλοιπα τα γνωρίζουμε...

Thursday, May 20, 2010 4:32:00 pm  
Blogger Jason said...

Άσκαρ, εγώ πιστεύω ότι ο δανεισμός είναι απλώς μία παράταση του αδιεξόδου και γενικώς ότι λεφτά δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν πια με κανένα κόλπο, και ότι αυτό το ήξεραν όλοι.
Αλλά εν πάση περιπτώσει, δεν έχω κάποιο προσωπικό πρόβλημα με τον πρωθυπουργό. Προφανώς και η ΝΔ μας δούλευε και τα μικρά κόμματα χαρίζουν ευτυχία απλόχερα με τα λόγια, ενώ βρίσκονται έξω απ' το χορό.
Αυτό δεν αφαιρεί από τον πρωθυπουργό τις ευθύνες του για το δούλεμα που τρώμε. Απλώς κάνει και όλους τους άλλους συνυπεύθυνους και δε διαφωνώ καθόλου σ' αυτό.

Thursday, May 20, 2010 5:51:00 pm  
Blogger athinovio said...

Πείτε με κακό άτομο, αλλά προσωπικά πολύ το χαίρομαι αυτό που γίνεται.
Ασφαλιστικά και άλλα μέτρα, έπρεπε να είχαν ληφθεί δεκαετίες πριν, τοτε που ακόμα υπήρχε ελπίδα, όμως όλοι το ανέβαλαν, όλοι εθελοτυφλούσαν, όλοι λέγανε ότι κεκτημένο είναι να ανέχεσαι και να σε ανέχονται.
Για να συντηρείται ένα πτωχευμένο σύστημα, πέρνανε τα λεφτά από τους ιδιώτες και τα δίνανε στους δημόσιους ημέτερους, τσαντίστηκα οι ιδιώτες και είτε που βάρεσαν κανόνι είτε που πήραν των κεφαλαίων τους και πήγαν στο εξωτερικό.
Τώρα ποιός θα πληρώνει εισφορές?
Ποιός θα κάνει προσλήψεις, που όλοι οι ιδιώτες επιχειρηματίες έχουν πτωχεύσει ή θα πτωχεύσουν εντός εξαμήνου?
Ποιός θα συντηρήσει τους δημόσιους υπερόπτες τώρα?
Τώρα, όπως η πίπα της ειρήνης, έτυχε στον ΓΑΠ η τελευταία ρουφηξιά. Ας πρόσεχε κι αυτός.

Friday, May 21, 2010 7:20:00 am  
Blogger Jason said...

Ναι μωρέ τον καημένο. Νόμιζε ότι το να γίνεις πρωθυπουργός είναι μια νίκη.
Ο Καραμανλής ήξερε. Καλύτερα στην ησυχία σου.

Saturday, May 22, 2010 6:54:00 pm  
Blogger Marina said...

Δεν είναι επί του θέματος αλλά δεν είχα που να στο στείλλω, το e-mail που είχα..μου γύρισε πίσω το μήνυμα,
οπότε τις ευχές για τη γιορτή σου στις δίνω εδώ

" Χρόνια σου πολλά Jason,'
με περιπέτειες
και με γνώσεις περισσές
η καρδιά σου να γεμίζει
της πλάσης όλης
τις χαρές. "

Sunday, May 23, 2010 7:59:00 pm  
Blogger Jason said...

Σ' ευχαριστώ πολύ Μαρίνα.
Θα σου απαντήσω με e-mail. :)

Monday, May 24, 2010 11:56:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home