Saturday, September 13, 2008

Κατερίνα Γώγου

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
είναι μη γίνω "ποιητής".
Μην κλειστώ στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δε θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω.
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία.
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μaρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί... ε;...μίαν άλλη μέρα...

4 Comments:

Blogger kiara said...

...ένα μικρό παιδί μες στα σκεπάσματά του
ανοίγει πάλι λίγο κόσμο και διαβάζει
πριν κοιμηθεί σ' ένα παράπονο από φώτα.

Δ. Καψάλης

Saturday, September 13, 2008 12:55:00 pm  
Blogger Crucilla said...

Ω θεέ μου

Tuesday, September 16, 2008 9:18:00 am  
Blogger Γεωργία said...

Αγαπημένε μου Ιάσονα -ναι, ζω και μάλιστα θα επιστρέψω δυναμικά γιατί έχω τόνους να γράψω....σε απειλώ!- αγόρασα δύο συλλογές της Κατερίνας Γώγου και τις έιχα ξεχάσει!! Μου θύμισες να τις διαβάσω....

Thursday, September 18, 2008 11:50:00 pm  
Blogger Jason said...

Η Γεωργία... :)
Το κορίτσι - από 'δω κι από 'κει... :)

Αυτές τις μέρες θα είναι από 'δω, καταπώς φαίνεται, κυρίες και κύριοι, προσπαθήστε λοιπόν να ξεσουμίζετε ό,τι προλαβαίνετε...

Friday, September 19, 2008 3:32:00 am  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home