Sunday, December 09, 2007

The emo chronicles

Τον Ιούλιο του 1984 κυκλοφορεί το album Zen Arcade των Hüsker Dü.


Ο ήχος του album ήταν κοντά σ’ αυτό που ονομαζόταν hardcore punk, αλλά οι σημαντικές καινοτομίες του το οδήγησαν να συμπεριληφθεί τότε στην ευρύτερη κατηγορία του alternative rock.

Το Zen Arcade ήταν ένα διπλό concept album, για έναν έφηβο που φεύγει από το σπίτι του επειδή βρίσκει την καθημερινή του ζωή κενή και ανούσια, ανακαλύπτοντας όμως τελικά ότι ο έξω κόσμος είναι πολύ χειρότερος απ’ ό,τι φανταζόταν.

Σήμερα θεωρείται πως ήταν το έναυσμα για τη δημιουργία της emo μουσικής σκηνής.

Εκείνη την εποχή, κυρίως στη Washington, όπου άκμαζε η περίφημη DC music, κάποιοι καλλιτέχνες της punk rock μουσικής, όπως ο μεγάλος Ian MacKaye και ο Guy Picciotto, απογοητευμένοι από την τροπή που είχε πάρει η hardcore punk και το γενικότερο lifestyle της, το οποίο είχε συνδεθεί με τη βία και τα ναρκωτικά, αποφασίζουν να ανοίξουν έναν καινούριο δρόμο, ίσως πιο συναισθηματικό.

Το καλοκαίρι του 1985, θεωρείται "το καλοκαίρι της επανάστασης" γι’ αυτά τα μουσικά είδη.

Μέσα στο χρόνο, oι Rites of Spring του Guy Picciotto σχολιάζουν στο Flipside Magazine ότι οι fans τους χρησιμοποιούν συχνά τον όρο emo για να διαχωρίσουν τον ήχο τους από τη συνηθισμένη hardcore και αυτή είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται ο όρος αυτός. Οι Rites of Spring σήμερα θεωρούνται το πρώτο emo συγκρότημα και το καθοριστικότερο για το σχηματισμό του είδους, παρ’ όλο που ήδη από το τέλος του 1986 είχαν αρχίσει να διαλύονται.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η DC music είχε κιόλας αρχίσει να ονομάζεται από πολλούς emocore.

Με την πάροδο των χρόνων, το DC στοιχείο της emo ανακατεύτηκε με ήχο California και με όλα τα είδη της punk, με την indie rock, ακόμα και με τη gothic, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι αρκετά δύσκολο να προσδιορίσει κανείς τι ακριβώς είναι η emo, ως μουσική.

Το 2003, ο Guy Picciotto, όταν ρωτήθηκε σε μία συνέντευξή του πώς αισθάνεται που είναι ο δημιουργός της emo μουσικής, απάντησε: "Δεν αναγνωρίζω αυτό που μου αποδίδετε. Ποτέ μου δεν έχω αναγνωρίσει το emo ως μουσικό είδος. Πάντα πίστευα ότι είναι ο πιο ηλίθιος όρος ever. Και ξέρω πως υπάρχει μια γενικότερη κοινή τάση όλων των συγκροτημάτων που χαρακτηρίζονται έτσι να τον μισούν. Πειράζονται. Ειλικρινά, εγώ απλώς πιστεύω πως όλα τα συγκροτήματα στα οποία έπαιξα ήταν punk rock συγκροτήματα. Ο λόγος που το θεωρώ τόσο ηλίθιο είναι ότι – τι δηλαδή, ας πούμε οι Bad Brains δεν ήταν συναισθηματικοί; Τι ήταν, ρομπότ; Απλώς δε μου φαίνεται ότι έχει λογική όλο αυτό."

Τα ίδια τα συγκροτήματα που χαρακτηρίζονται ως emo, έχουν επινοήσει, μάλιστα, τον όρο post-hardcore με τον οποίο προτιμούν να αυτοαποκαλούνται.

Αν επικρατεί όμως μία σύγχυση για την emo ως μουσική, δεν είναι εξίσου δύσκολο να περιγράψει κανείς την emo εμφάνιση.

Το emo style σήμερα πια προϋποθέτει πέτσινα παντελόνια ή τουλάχιστον στενά τζην με T-shirts, μαύρες ζώνες με καρφιά και μαύρα παπούτσια skate, αν και το χαρακτηριστικότερο στοιχείο είναι το χτένισμα. Μαύρα ίσια μαλλιά με χτενισμένη με λακ συνήθως μία μακριά φράντζα στο πλάι, η οποία καλύπτει μεγάλο μέρος του προσώπου, ένα ή και τα δύο μάτια, τα οποία επιπλέον είναι ενίοτε και βαμμένα.

Η εμφάνιση αυτή θεωρητικά αντιστοιχεί σε όλα αυτά που οι emos πρέσβευαν κάποτε. Κουβαλώντας την αποτυχία της rock και της punk να αλλάξουν τον κόσμο, η emo ήταν πιο ευαίσθητη· σίγουρα ο έξω κόσμος είναι πολύ χειρότερος από τον προσωπικό μας μικρό κόσμο, όπως για τον έφηβο του Zen Arcade, αλλά λύση τελικά δεν είναι να τον σπάμε, ίσως τελικά να μην υπάρχει και λύση. Οι emos είχαν συνδεθεί με την εσωστρέφεια και τη μελαγχολία.

Με τον καιρό αυτά τα χαρακτηριστικά εκφυλίστηκαν. Παράλληλα, αυτή η unisex εμφάνισή τους έχει προκαλέσει διάφορα σχόλια για τη σεξουαλικότητά τους. Η φράση emo boy είναι για πολλούς σχεδόν συνώνυμη με τη λέξη gay, ενώ άλλοι έχουν στο μυαλό τους μια εικόνα των emos ερμαφρόδιτη ή άφυλη και εντελώς ασέξουαλ.

Οι διάφορες αυτές ιδιαιτερότητες των emos, ο κλειστός χαρακτήρας των emo παρεών και το γεγονός ότι το emo έχει καταλήξει από ένα αντί-mainstream underground μουσικό lifestyle να είναι σήμερα ένα αντί-trendy, αλλά κατά τ' άλλα εντελώς mainstream πρότυπο εμφάνισης και συμπεριφοράς χωρίς καν το πάλαι ποτέ μουσικό υπόβαθρό του, προκαλεί τη δυσανασχέτηση και τη δυσφορία κοινωνικών ομάδων νέων με διαφορετικά πρότυπα, ιδίως σε μέρη όπου η αποδοχή της έντονης διαφορετικότητας δεν ακολουθεί συνήθως ομαλά βήματα, όπως στην Ελλάδα.

Ο φημολογούμενος πόλεμος emo – trendy στη χώρα μας είναι γεγονός, με τις αστυνομικές αρχές να δηλώνουν αρκετά θορυβημένες από την αυξανόμενη συχνότητα περίεργων περιστατικών, ιδίως μέσα στον τελευταίο χρόνο. Αποκορύφωμα η συμπλοκή που έλαβε χώρα στη Γλυφάδα πριν από λίγες μέρες, με 18 εμπλεκόμενους, από 13 ως 25 ετών περίπου. Η κατάσταση τείνει να ξεφύγει εκτός ελέγχου.

Η αυθόρμητη τάση των εφήβων να αναζητούν πρότυπα εμφάνισης και συμπεριφοράς και χαρακτηριστικά σύνολα για να ενταχθούν, βρίσκει άλλο ένα πάτημα σε αυτόν τον άτυπο πόλεμο μεταξύ των δύο στυλ, με αποτέλεσμα να οδηγούνται αργά ή γρήγορα οι περισσότεροι έφηβοι σε ένα σταυροδρόμι επιλογής στρατοπέδου.

Με λύπη θα παρατηρούσε κανείς πως άλλο ένα μουσικό κίνημα που δημιουργήθηκε κάποτε από την απέχθεια για τη βία και για τη μιζέρια, κατέληξε να οδηγεί σήμερα τους νέους να κάνουν πάλι πόλεμο και όχι έρωτα.

21 Comments:

Blogger holidays in the sun said...

kati exei to nero de mou to vgazeis apo to mualo.xafnika 8eloun ola na pe8anoun...

Monday, December 10, 2007 11:51:00 am  
Anonymous nefelaki said...

Εγώ απλά νομίζω ότι είναι χαζά τα παιδάκια. Τώρα που βγήκαν κ στην τηλεόραση είπαν ότι είναι δυστυχισμένοι στη ζωή τους.

Τους απάντησαν στην εκπομπή ότι όλοι οι υπόλοιποι δε ζούμε σε έναν όμορφο κόσμο με λουλουδάκια, απλά οι άλλοι άνθρωποι όταν έχουν προβλήματα ψάχνουν τρόπο να τα λύσουν αντί να βουτάνε στη μιζέρια κ να κλαίνε, κ αυτοί τι απάντησαν?

Ότι "εμείς όμως είμαστε ευαίσθητοι".

...

Πάλι καλά γιατί εγώ φαίνεται είμαι ένα αναίσθητο κτήνος που δε στεναχωριέμαι για τίποτα.

Δεν ξέρω τι προσπαθούν να κάνουνε άτομα των Β.Π με γονείς εφοπλιστές προβάλλοντας τη μιζέρια κ τη δυστυχία τους, όταν υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα κ παρόλ' αυτά δε χάνουν το κουράγιο τους. Το θεωρώ γελοίο γιατί δεν έχουν καν κάποιο λόγο ή κάτι για να στηρίξουν αυτό το lifestyle, απλά είναι δυστυχισμένοι κ θέλουν να αυτοκτονήσουν κ ούτε ξέρουν γιατι.

Εγώ λοιπόν αυτό δεν το μπορώ.. τουλάχιστον όχι έτσι όπως είναι σήμερα..

Θα επιστρέψω να σου γράψω κ ένα link για ένα άρθρο που τους κοροιδεύει που μου στείλανε με mail κ είχε πλάκα..

φιλάκια

Monday, December 10, 2007 6:12:00 pm  
Blogger Jason said...

Άμα στεναχωριούνται αυτά μία, εγώ στεναχωριέμαι δέκα που ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια.
Δεν είναι χαζά τα παιδάκια, απλώς είναι παιδάκια. Όλο αυτό είναι χαζό. Είναι μια μόδα με πολλούς φανς, όπως κάποτε ήταν τα μακριά μαλλιά και οι hippies, και τόσα μα τόσα άλλα. Με τη διαφορά πως αυτή η μόδα είναι χαζή. :)

Monday, December 10, 2007 7:07:00 pm  
Anonymous nefelaki said...

Ναι εννοώ ότι είναι χαζή όλη η νοοτροπία "είμαι δυστυχισμένος - θέλω να αυτοκτονήσω" που πολλές φορές σημαίνει "έχω όλα όσα θα ήθελε κάποιος στη ζωή του αλλά δεν τα εκτιμώ κ εξακολουθώ να είμαι δυστυχισμένος και να έχω κατάθλιψη γιατί είναι μόδα".

Ε κ τέλος πάντων δεν είναι λίγο χαζά όταν την ακολουθούν αυτή τη μόδα σαν τα πρόβατα χωρίς να έχουν λόγο? δεν έχω κάτι εναντίον τους, δεν έχω πρόβλημα μαζί τους, αλλά ειλικρινα δε μπορώ κ να τους λυπηθώ...

Monday, December 10, 2007 7:29:00 pm  
Blogger Jason said...

Ποιος θέλει να αυτοκτονήσει μωρέ, έχεις δει κανέναν να αυτοκτονεί;

Εδώ στα κλαμπ είναι ανάμεικτες οι παρέες από τα γυφτάκια που ντύνονται σα γαμπροί με τις παρέες των τρέντηδων που είναι μέσα στη μόδα και τις παρέες των emo με τις φράντζες. Όλοι διασκεδάζουνε, δεν κλαίει κανείς.

Είδος εμφάνισης είναι μόνο πλέον, αυτά για τις στεναχώριες μπούρδες είναι.

Monday, December 10, 2007 7:40:00 pm  
Anonymous nefelaki said...

Ευτυχώς δεν έχω δει κανέναν να αυτοκτονεί ούτε κ έχω ακούσει για καμία αυτοκτονία emo. Αλλά υπάρχουν εκείνοι που λες που έχουν απλώς την εμφάνιση κ όχι τη νοοτροπία, υπάρχουν κ εκείνοι που λένε ότι είναι δυστυχισμένοι κ βλακείες κ αυτοί είναι που μ' εκνευρίζουν.. όπως αυτοί που βγήκαν στην τηλεόραση δηλαδή κ μάλιστα τον έναν τον ξέρει κ μια φίλη μου κ λέει ότι από κοντά μια χαρά παιδί είναι... Δε βγάζω άκρη. Δεν ξέρω δηλαδή αν κ αυτοί που τα λένε όλα αυτά περί δυστυχίας κ κατάθλιψης τα πιστεύουν κιόλας.. ίσως όχι...

Monday, December 10, 2007 8:51:00 pm  
Blogger just me said...

Επί της ουσίας δεν έχω να πω πολλά, ακριβώς γιατί _και θέλω να σ' ευχαριστήσω_ εδώ και καιρό προσπαθώ να βρω κάτι ουσιαστικό να πληροφορηθώ για την emo-φάση (μην έχοντας παιδιά δικά μου και μιας και δεν είμαι ούτε εκπαιδευτικός, μερικές φορές προσεγγίζω καθυστερημένα όλες αυτές τις νέες τάσεις και εξελίξεις στους νεολαιίστικους χώρους).

Είσαι πολύ κατατοπιστικός, σε σημείο που φαντάστηκα ότι το έγραψες για μένα! :)

Με τον επίλογό σου συμφωνώ απόλυτα _αλλά τώρα είναι καλό να συμφωνούμε εμείς οι δύο; :)))

Kαλό σου απόγευμα, πάω YouTube ν΄ακούσω λίγο Zen Arcade για να ολοκληρώσω την εικόνα!

Tuesday, December 11, 2007 12:46:00 pm  
Blogger fani said...

Πωπω.. ο,τι πρεπει.. λοιπον..
Τα παιδακια ειναι παληλιθια. Τιποτα λιγοτερο. Ζουν μεσα στη καταθλιψη -και καλα- αλλα το μαλλακι, ξυπνανε απο τις 6 το πρωι για να το ισιωσουν, να το ξισουν και να βαφτουν μεχρι αηδιας προκειμενου να βγουν στον ματαιο τουτο κοσμο με σινιον εμφανιση!!
Εχω κατι κοπελες στη κατευθυνση που αν εχετε τον θεο σας, κουβαλανε στο σχολειο χτενα και λακ! μεσα στη τσαντα τους!!
Αν πραγματικα πιστευαν σε ολα αυτα, ισως και να το δεχομουν, αλλα ειναι δηθεν!! Εχουν μαθει και ενα ποιηματακι παπαγαλια για να ξερουν τι να απαντησουν οταν τους ρωτανε τι σημαινει 'emo' και τελος.. Καταντησα να συμπαθω και τους τρεντι που τους πλακωνουν στο ξυλο!! (που λεει ο λογος)
δεν τους παω μια και αρχιζει να με εκνευριζει παρα πολυ ολη αυτη η κατασταση.. καταντησαμε να ειμαστε εμεις η μειονοτητα τοσοι που εγιναν πια!! Μεχρι που καινε τα χερια τους με τα τσιγαρα για να δειξουν δεν ξερω και γω τι! ε φτανει.. ελεος!!

Wednesday, December 12, 2007 11:42:00 am  
Anonymous nefelaki said...

Κι εγώ αυτό λέω, μας το πάιζουν και καλά δυστυχισμένοι.. είδατε ο λαζόπουλος που έλεγε για αυτούς που χαρακώνονται.. έχει κανένα νόημα όλο αυτό? Έλεγε η άλλη η κοπέλα δε θέλει δώρο γιατί δεν της αρέσουν τα χριστούγεννα.. Α βέβαια, αφού ρε το κορίτσι είναι δυστυχισμένο, τι τη ρωτάς τι δώρο θέλει; πας καλά που θες να πάρεις δώρο σε emo? το πολύ κανένα μαύρο αϊλάινερ.. Αυτή η δυστυχία είναι που μου σπάει τα νεύρα, αφενός γιατί οι περισσότεροι δεν το εννοούν καθόλου, αφετέρου γιατί όσοι το εννοούν είναι ακόμα πιο χαζοί!
Υπάρχουν και αυτοί που έχουν μόνο τη φράτζα κ το μαυρισμένο μάτι αλλά δεν το παίζουν δυστυχισμένοι, εντάξει με αυτούς δεν έχω πρόβλημα.. αλλά και πάλι μου φαίνεται λίγο ηλίθιο σαν μόδα..

Wednesday, December 12, 2007 2:00:00 pm  
Blogger Jason said...

Just me, αυτός ακριβώς ήταν ο στόχος και χαίρομαι πολύ. :)

Φανή παιδί μου, καταρχάς να σου πω ότι το μαλλί δεν το "ξύνουμε", αλλά το "ξάνουμε". Ακούγεται πιο ιδιαίτερο έτσι...
Όσο γι' αυτό με τη χτένα και τη λακ, είναι στάνταρ. Όταν είναι μια παρέα από 3 τέτοιες κοπέλες, η μία σίγουρα κουβαλάει μαζί της τη λακ. Και τα αγόρια έχουν τουλάχιστον χτένα. Τις προάλλες, 3 φίλες μου ήταν στο τραίνο, και δίπλα ήταν 2 κοπελίτσες τέτοιες. Κάποια στιγμή, μία από τις δύο ρωτάει τη μια φίλη μου "Ρεεε να σε ρωτήσω κάτιιι... Μήπως έχεις λααακ;", λέει η δικιά μου όχι πού να τη βρω, οπότε συνεχίζει στην επόμενη από τις δικιές μου "Μήπως έχεις εσύύύ;", παίρνει πάλι αρνητική απάντηση και συνεχίζει στην τρίτη "Εσύύύ;" και όταν ακούει κι άλλο όχι, αναρωτιέται "Μααα καλάάά, ποια έχει τη λααακ;". Αδιανόητο να κυκλοφορεί μια παρέα χωρίς λακ...

Και μετά μου λες ρε Νεφέλη για δυστυχίες και αυτοκτονίες. Γαμώ τη σημερινή νεολαία γαμώ.

Wednesday, December 12, 2007 3:06:00 pm  
Anonymous nefelaki said...

Ε εντάξει δεν αυτοκτονεί κανείς έτσι το είπα, είμαι λιγάκι υπερβολική εγώ με ξέρεις :)

Wednesday, December 12, 2007 3:26:00 pm  
Blogger i'm not paranoid said...

emo, trendy και δε συμαζεύεται...Το άσχημο είναι ότι στα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής τους, επιλέγουν να μπουν σε μια ομάδα οπού θα είναι ίδιοι...στη συμπεριφορά και στην εμφάνιση,χωρίς προσωπικότητα

Wednesday, December 12, 2007 4:49:00 pm  
Blogger i'm not paranoid said...

emo, trendy και δε συμαζεύεται...Το άσχημο είναι ότι στα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής τους, επιλέγουν να μπουν σε μια ομάδα οπού θα είναι ίδιοι...στη συμπεριφορά και στην εμφάνιση,χωρίς προσωπικότητα

Wednesday, December 12, 2007 4:49:00 pm  
Blogger Marina said...

Ελεγα κι εγώ ότι ..άλλαξες χτένισμα και γενικό λούκ και μας το λές λίγο-λίγο. Μόνο πολεμο μη κάνεις, αυτόν άστον για τους τενεκέδες!

Wednesday, December 12, 2007 5:35:00 pm  
Blogger Marina said...

Ολα αυτά τα παιδάκια ντύνονται έτσι και κάνουν τέτοια μαλλιά για να τραβάνε τη προσοχή. Δεν έχουν όμως μυαλά..

Wednesday, December 12, 2007 9:15:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

Μαρίνα δε ξέρω αν έχουνε μυαλά μαλλιά πάντως δε θα'χουν σίγουρα!!

Καλά τόση ανάλυση για αυτό το εμο χέμο! Εγώ πρώτη φορά προχθές το έμαθα πάντως...είμαι μπαναλ πολύ ε?;Ρ Κάποτε ο κόσμος δεν είχε εκπαίδευση για αυτό και γινόταν έρμαιο της οιασδήποτε κοινωνικής προκατάληψης. Θυμάμαι μια φορά είχα διαβάσει ότι κάθε παιδί πρέπει να ενσωματώνεται σε μία κοινωνική ομάδα μέχρι τα 6 του χρόνια. Είτε αυτό λέγεται σχολείο, είτε οικογένεια, είτε σπορ κ.ο.κ μήπως τελικά φτάσαμε στο άλλο άκρο και απ'τις πολλές ομάδες χάσαμε τη μονάδα?

Τις καλησπέρες μου..
Πωλίνα

Wednesday, December 12, 2007 10:30:00 pm  
Blogger Jason said...

Όχι, αυτό δεν είσαι μπανάλ.
Είναι υγιές! :)

Και χαίρομαι να μαθαίνομαι που και που ότι είσαι υγιής, Πωλινάκι... :)

Thursday, December 13, 2007 3:44:00 am  
Blogger Iliaxtida said...

πολυ ωραιο ποστ...κατατοπιστικο και καιριο.Οι προβληματισμοι για τους emo ολο και αυξάνονται.Μεχρι και η μαμα μου με ρωταγε προχθες!!! :Ρ

Monday, December 17, 2007 4:10:00 pm  
Blogger m said...

εγω τωρα ειμαι 15.
Η μοδα των emo εχει πλεον περασει.
αλλα νιωθω την κουλτουρα αυτη να με
αντιπροσωπευει.
Παρ ολ αυτα δεν κανω φρατζα και τετοια γιατι φοβαμαι.Ολοι κραζουν τους emo για καποιο λογο.Καποτε το εκανα κι εγω αλλα τωρα καταλαβαινω πως ενιωθαν και ποσο χειροτερα γινονταν οταν ακουγαν τετοια σχολια γεματα κακια απο ατομα που δεν τα καταλαβαινουν.Ισως ειναι φαση που θα περασει αλλα δεν θα περασει ετσι.Μονο με υποστηριξη.Ακομη μην ξεχνατε οτι οι emo ηταν ή ειναι ακομη στη εφηβεια.Την πιο δυσκολη ηλικια του ανθρωπου που η καταθλιψη δεν ειναι ψευτικη αλλα φυσιολογικη και ο εφηβος χρειαζεται να εχει ανθρωπους διπλα του.Καλο θα ηταν αντι να βγαινει ο καθενας και να κραζει να προσπαθησει να σεβαστει και να κατανοησει οτι αυτα τα ατομα εχουν υποστει ψυχολογικες διαταραχες.
Μια απ αυτους.Ευχαριστω.

Sunday, February 20, 2011 10:59:00 am  
Blogger Jason said...

Δεν καταλαβαίνω αν μιλάς γενικώς ή αν για κάποιο λόγο αναφέρεσαι σε μένα. Εάν αναφέρεσαι σε μένα, τότε ίσως κάτι δεν κατάλαβες καλά, διότι ασφαλώς και δεν κράζω. Εγώ έκανα μια προσπάθεια να αναζητήσω τις ρίζες (μουσικές τάσεις, τάσεις προτύπων) της μόδας emo και να σχολιάσω τη μόδα και το στυλάκι αυτό καθαυτό. Ποτέ δεν το έκραξα ως προσωπική ανάγκη. Προφανώς και είναι μία εκδήλωση της εφηβείας, μιας ηλικίας από την οποία όλοι οι άνθρωποι περνάνε. Σε αυτήν την ηλικία, πράγματι η κατάθλιψη είναι φυσιολογική, και για μένα αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα ψυχολογικά προβλήματα που λες. Αλλά ακόμα και έτσι να είναι, είναι κάτι το οποίο δεν αναζήτησα στο κείμενό μου, άλλο πράγμα με ενδιέφερε να σχολιάσω. Τώρα αν το λες γενικά, ναι κακώς κράζουν τους emo, όπως κακώς κράζουν και τους trendy, και όλους. Ο καθένας κυκλοφορεί με το στυλάκι που τον εκφράζει. Από την άλλη, αντίστοιχα, κατά τη γνώμη μου, κακώς πλακώνονται οι μεν με τους δε και κακώς κυνηγιούνται. Παιδιά είστε όλοι.

Sunday, February 20, 2011 3:03:00 pm  
Blogger m said...

Βρηκα το κειμενο κατατοπιστικοτατο σε μια ανηζητηση μου για το ακριβως ειναι η emo κουλτουρα.Οι περισσοτερες σελιδες απλως κατηγορουσαν τα παιδια αυτα.Ισως καποιος σαν κι εμενα ακομη και τωρα που οι emo δεν ειναι πια στη μοδα προσπαθησει να προσδιορισει το στυλ αλλα και να καταλαβει την ψυχολογια των emo.Γι αυτο λοιπον ανεβασα com μιας που εχω μια μικρη εμπειρια και θα ηθελα να το δουν κι αλλοι για να καταλαβουν οτι δεν ειναι ολοι ιδιοι.Κατι που ολοι ξερουν αλλα παντα ξεχνουν και κρινουν λαθος.Σε καμια περιπτωση δεν αναφερομουν σε σενα αλλα σε αυτους που θα το διαβασουν.

Sunday, February 20, 2011 8:45:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home