Tuesday, November 21, 2006

Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

Χαζεύοντας τις διάφορες φωτογραφίες που έχω στο PC, βρήκα ένα φάκελο με φωτογραφίες που είχα βγάλει το διαμέρισμα όταν είχα πρωτοέρθει εδώ στην Πάτρα.
Έπεσα, λοιπόν, πάνω σε αυτήν εδώ, που είναι η φωτογραφία ενός ταμπλώ που έχω στον τοίχο, στο οποίο καρφίτσωνα πάντα φωτογραφίες.

Κοιτώντας, παράλληλα, το ίδιο το ταμπλώ στην τωρινή του μορφή, παρατηρώ ότι με την πάροδο των 2 αυτών χρόνων το περιεχόμενό του έχει μεταβληθεί κατά το ήμισυ τουλάχιστον.
Και κοιτώντας το λίγο πιο προσεκτικά στην τωρινή του, πάντα, μορφή, παρατηρώ ότι ουσιαστικά η εικόνα που παρουσιάζει είναι περσινή. Χρειάζεται άμεσα άλλη μία ανανέωση - για την ακρίβεια, πρέπει να του αλλάξω λίγο τα φώτα.
Πώς αλλάζουν έτσι κάποια πράγματα από χρόνο σε χρόνο...
Η πλάκα είναι ότι αυτοί που αφαιρούνται κάθε φορά είναι πολύ περισσότεροι απ' αυτούς που προστίθενται.
Μεγαλώνουμε, φαίνεται.
Κοίτα ρε φάτσες που είχα καρφιτσώσει πριν 2 χρόνια... μην τυχόν και δεν τις βλέπω κάθε μέρα...
Στεναχωριέμαι απ' τη μία, αλλά απ' την άλλη είναι σίγουρα ώρα να βάλω μερικούς που έχω αδικήσει εδώ και καιρό αλλά, κυρίως, να βγάλω μερικούς που δεν αξίζουν να είναι εκεί.
Και ξέρεις... άμα βγεις και από το ταμπλώ... πάει και τέλειωσε...μετά δεν υπάρχει γυρισμός...

24 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Καλή εκκαθάριση! Αν και όταν αφήνεις στο ταμπλό αυτούς που δεν το αξίζουν, δείχνεις ανωτερότητα και άσε που δεν ξεχνάς τα μαθήματα που πήρες!

Tuesday, November 21, 2006 1:05:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

χα!Είχα και εγώ κάποτε ένα τέτοιο όταν έμενα με τους γονείς μου, και το ανανέωνα σχεδόν κάθε χρόνο...και εχεις δίκιο...αυτοί πυο βγαινουν ειναι περισσότεροι από αυτούς που μπαίνουν...
Και κανοντας πλέον εναν απολογισμό...ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΙΚΙΟ, γιατί όσοι βγήκαν δεν ξαναμπήκαν!!!

Υ.Γ. Πάλι θα ξαναβγάλω τα μάτια μου με αυτό το Word Verification

Tuesday, November 21, 2006 1:24:00 pm  
Blogger Fibi said...

Χα αν είχα κολάζ, θα έβγαζα και θα έβαζα κάθε μέρα φωτό, μία μόνο θα έμενε σταθερή... η δικιά του

λίγοι και καλοί λέω εγώ

καλησπέρα

Tuesday, November 21, 2006 2:09:00 pm  
Blogger evelina_z13 said...

Παρόμοιο "ξεκαθάρισμα" έκανα κι εγώ τελευταία...με ανάμικτα συναισθήματα.Όπως και νά'χει,είναι λυτρωτικό...

Tuesday, November 21, 2006 2:51:00 pm  
Blogger Stavros Katsaris said...

Είχα πάντα πάρα πολλούς γνωστούς!
Φίλους όμως ελάχιστους!
Πριν 2 χρόνια με ανάγκασε να τον ξηλώσω ένας από αυτούς!
Δύσκολο επίπονο αλλά δυστυχώς πέρασε και αυτός στους γνωστούς.
Είμαι άνθρωπος που απάλασω!
Δεν μπορεία ο άλλος τον περνάς στους γνωστούς και καθάρισες!

Καλά ξεμπερδέματα!

Tuesday, November 21, 2006 2:55:00 pm  
Blogger Jason said...

Κι εγώ έτσι είμαι Σταύρο μου...
Ακριβώς έτσι.

ΥΓ: Ρε Jul, άμα είναι να μου τη λες κάθε φορά, να το βγάλω...

Tuesday, November 21, 2006 4:23:00 pm  
Blogger kaTeRINa said...

και εγώ έχω ένα παρόμοιο...όπως κάθε φοιτητικό σπίτι άλλωστε...χαχαχα...
ε...λοιπόν...μόνο η φωτογραφία του αδερφού μου έχει μείνει ανέπαφη...
τις άλλες των υποτιθέμενων φίλων...κάπου θα βρίσκονται σε κάποιο συρτάρι...

Tuesday, November 21, 2006 7:54:00 pm  
Blogger iris said...

Νομίζω πως όλοι λίγο πολύ στην ίδια κατάσταση είμαστε. Κάθε χρόνο βλέπουμε να αυξάνονται οι γνωριμίες μας αλλά να λιγοστεύουν οι φίλοι μας. Παλιότερα αυτό με έθλιβε. Τώρα όμως καταλαβαίνω πως τα δύο - τρία άτομα που αγαπώ και ονομάζω δικούς μου ανθρώπους είναι υπερ-αρκετά για να ζω ευτυχισμένη.

Tuesday, November 21, 2006 8:43:00 pm  
Anonymous argyrenia said...

Jason, παίζει και σαν απειλή? Θα σε ξεταμπλώσω λέμεεεεε

Θυμάμαι όταν ήμασταν μικρά όταν τσακωνόμουν με την διπλανή μου τράβαγα μία γραμμή στο θρανίο, η μεριά της και η δική μου, απαγορευόταν να αγγίξει στα σημεία μου.

Tuesday, November 21, 2006 10:09:00 pm  
Blogger Jason said...

Αργυρένια, εγώ αυτό το έκανα με την αδερφή μου στα ταξίδια... Τώρα πια, όμως, είναι η μοναδική της οποίας οι φωτογραφίες είναι ανέπαφες, όπως λέει και η Κατερίνα.

Ίριδα, εγώ όσο μεγαλώνω λιγοστεύουν και οι γνωριμίες (με την έννοια του κατά πόσον διατηρώ "γνωστούς") αλλά και οι φίλοι...

Tuesday, November 21, 2006 10:40:00 pm  
Blogger Nassos said...

Οταν αποφοιτήσεις μπορει και τους χάσεις όλους.

Tuesday, November 21, 2006 10:45:00 pm  
Blogger candy's τετραδιακι said...

jason..μου θυμιζεις πολυ εμενα οταν ψαχνω το παρελθον μου και το αντικρυζω σε φωτογραφιες!:)

Kαλημερα!!

Wednesday, November 22, 2006 8:48:00 am  
Blogger maika said...

..μπορείς επίσης αυτούς που βγάζεις να τους καρφιτσώνεις σε ένα διπλανό ταμπλώ και να τους πετάς βελάκια.....όταν έχεις τα νεύρα σου και να ηρεμείς....
..σε παίδεψαν που σε παίδεψαν ε, ας φανούν και σε κάτι χρήσιμοι....

Wednesday, November 22, 2006 9:23:00 am  
Blogger Jason said...

Χαχα!!!
Καλό...

Wednesday, November 22, 2006 11:07:00 am  
Blogger gogo said...

pwpw, to exw skeftei kai egw auto, kai niwtheis mia lipi gia to pou eimastan kai pou katantisame. An vgaleis kapoion apo tablw simainei oti "teleiwse"...

Wednesday, November 22, 2006 3:50:00 pm  
Blogger Alexandra said...

σοφό Ιάσωνα... σοφό!

Wednesday, November 22, 2006 6:47:00 pm  
Blogger Debby said...

Κάπως έτσι ήταν το εφηβικό μου δωμάτιο. Ενας τοίχος ήταν γεμάτος με κάρτες από ταξίδια μου, με φώτο φίλων, με κάρτες που μου έδιναν ή έστελναν φίλοι κτλ.
Μέχρι που πήγε η εφηβεία περίπατο και μαζί και όλα αυτά.
Παρόλα αυτά απ'όσο θυμάμαι μόνο πρόσθετα. Δεν αφαιρούσα. Μέχρι που τα αφαίρεσα όλα μαζί!

Wednesday, November 22, 2006 8:05:00 pm  
Blogger SALOME said...

όπως του έβαλα -όλους μαζί- μια μέρα τους κατέβασα και πάλι όλους μαζί. Τι να κάνουμε; Υπάρχει και η αποκαθύλωση. Τώρα βέβαια κάποιους που τους αγαπώ δεν χρειάζεται και να τους βλέπω καρφιτσομένους απαραίτητα...Λοιπόν, Jasonakelli έχουμε υλικά απο την Ανατολή. Περίμενε λίγο και θα μάθεις κάποια περισσότερα σε λίγο. Την ταινία την είδες;;;!!!

Wednesday, November 22, 2006 8:52:00 pm  
Blogger Jason said...

Αχααα επέστρεψες...
Περιμένω λοιπόν!
Τη "Θεϊκή παρέμβαση"; Η αλήθεια είναι πως δεν την είδα ακόμα, αλλά την έχω στο νου μου πάντως. :-)

Thursday, November 23, 2006 2:02:00 am  
Blogger Marina said...

Μη μου στενοχωριέσαι! Αμα βγούν κάποιοι απο το ταμπλώ, τους αντικαθιστούν κάποιοι άλλοι.

Η ιδέα του κολλάζ με φωτος πολύ καλή. Είσαι και εσύ μέσα? Αν είσαι, πώς βλέπεις τον εαυτό σου? Αλλαξες ή είσαι ο ίδιος?

Thursday, November 23, 2006 12:01:00 pm  
Blogger Jason said...

Εγώ είμαι σε εκείνη τη φωτό ψηλά και στη μέση, μία φωτό σχεδόν δεκαπενταετίας ήδη, ακριβώς για να αποφεύγω να ασχολούμαι με το αν αλλάζω ή όχι...
Άλλαξα πολύ, πάντως, εδώ και 2 χρόνια, το ξέρω.

Thursday, November 23, 2006 12:16:00 pm  
Blogger ralou said...

Μπαίνω ακροπατώντας και εγώ μετά από τόσο καιρό.., ρίχνω μια ματιά στον πίνακα, αχ, είμαι; δεν είμαι;.. έχω την δικαιολογία πρόχειρη.., να του χαμογελάσω λίγο για να τον καλοπιάσω.., να φέρω και κεφτεδάκια στο τάπερ για την μπύρα.., λες να μου κρατάει κακία.., μήπως ξινίσει την μύτη του μόλις με δει.., να έχω και καινούργια φωτογραφία αν έχει πετάξει την παλιά και δεν θάχει δικαιολογία..

Αχ φίλε jason! Σκέψου καλά ποιες φωτογραφίες φίλων θα πετάξεις από το ταμπλό σου. Οι φίλοι δεν είναι μόνο άνθρωποι που μπαίνουν και βγαίνουν από τη ζωή μας.
Είναι και κομμάτια της καλά ή κακά.

Thursday, November 23, 2006 2:49:00 pm  
Blogger Jason said...

Πολυαγαπημένη Ραλλού με τα 2 -λ, το γνωρίζεις πως είσαι πάντα ευπρόσδεκτη!!!
Φωτογραφία σου δεν έχω, έχω όμως ένα link εκεί δεξιά, μια αφιέρωση κάτι στίχων σε ένα παλιό post (αν θυμάσαι...) και όμορφα λόγια τα οποία δεν παίρνω πίσω ποτέ.

Όσο για τους φίλους, τα κομμάτια τα κρατάω - πρέπει να κρατάω και τις φωτογραφίες τους...;

Thursday, November 23, 2006 3:01:00 pm  
Anonymous s0fiE said...

symfwnw.... dystyxws etsi einai ta pragmata...

ki ekei pou eisai me atoma ta opoia ta gnwrizeis apo tote pou paizate mazi kryfto kai moirazosastan oneira ksafnika ta synantas mono kai mono apo aggareia kai de mporeis na staurwseis leksh mazi tous kai to mono pou mporeis na peis einai... "e pes tipota, olo egw milaw!"

den kserw an hmoun pote sto tablo sou... ki an hmoun, elpizw na mhn exw thn tyxh twn ypoloipwn, kai na paramenw akoma...

egw sto neo mou spiti den exw tablo me fwtografies, alla tous filous mou (ksereis, apo tous pragmatikous, osoi -ligoi- ki an einai autoi) tous exw panta karfitswmenus sthn kardia kai to myalo mou... kai ayth h karfitsa ponaei otan syneidhtopoiw oti isws ta synais8hmata auta einai monopleura....

filakia polla apo th "monadikh sou filh pou th 8ymasai apo tote poy 8ymasai ton eauto sou"...

P.S: poly wraio to blog sou, alh8eia... ola ta post sou me sygkinhsan.
P.S2:NA PROSEXEIS kai na xeis sto tablo tou toixou kai ths kardias autous pou aksizun pragmatika

ciao!

Thursday, November 23, 2006 11:48:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home