Monday, October 06, 2008

Τα 'ακόμα'

Το όνομά που έχω μου το έδωσαν για να κάνω, λέει, πολλά ταξίδια.
Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο τελικά, και ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι ίσως θα βοηθούσε περισσότερο αν αντί για το σχετικό όνομα μου είχαν χαρίσει τα σχετικά χρήματα, αλλά μου αρέσει το όνομά μου και σταματάω τον άχρηστο συλλογισμό εκεί.
Οι γονείς μου πράγματι με έμαθαν να ταξιδεύω και αυτό δεν έχει αλλάξει καθόλου καθώς μεγαλώνω.
Αντίθετα, ένα από τα αξιώματα της παιδικής μου ηλικίας που νομίζω ότι κλονίζεται και νομίζω ότι χαίρομαι γι’ αυτό, είναι ότι δε θα μπορούσα ποτέ να ζήσω μακριά από τη χώρα μου.
Δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ έτσι, και σίγουρα υπάρχει καιρός για αυτό, πάντως η τάση να φεύγω μακριά από τη βάση μου είναι δεδομένη.
Η ξενοιασιά όμως είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ηλικία, και δεδομένω ότι και ο χρόνος χρήμα είναι, είναι βέβαιο ότι μια δραστηριότητα που προϋποθέτει την κατανάλωση λίγου ή περισσότερου και από τα δύο προαναφερθέντα, είναι εξ ορισμού κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να σου είναι αρκετά σημαντικό ώστε να νιώθεις ότι σε παίρνει να γίνεις σπάταλος. (Ο αρχαίος κόσμος του συνονόματού μου ήταν αργόσχολος.)
Εγώ, λοιπόν, σε πρώτη ευκαιρία ξοδεύω με απόλαυση το λίγο χρόνο και τα ψιλά που συνήθως έχω.
Αγαπάω τις πόλεις ίσως περισσότερο από τις εξοχές, μου αρέσει να τις ζω, θυμάμαι για όλες περίπου πώς μυρίζουν και με τρελαίνουν κάτι μικρές γωνιές που μάλλον μόνο εγώ θυμάμαι.
Αλλά τα πιο ωραία ταξίδια, λένε, είναι αυτά που δεν έχεις κάνει. Ακόμα. Ή ίσως και σκέτο.
Για την επόμενη αργία ή ευκαιρία, έχω πάντα ένα καλό σχέδιο και δύο εναλλακτικά. Αυτά συχνά τα κάνω.
Το μισό από τον ελεύθερο μου χρόνο τον περνάω σχεδιάζοντας ταξίδια που δεν κάνω και ανήκουν στην κατηγορία 'σκέτο'.
Υπάρχουν όμως και πολλά που θα γίνουν γιατί ανήκουν στην κατηγορία 'ακόμα' και πιστεύω ότι μερικά από αυτά δεν τα έχω σχεδιάσει, δεν τα έχω φανταστεί, μόνο περνώντας ας πούμε από το λιμάνι μια μέρα θα μπω σε ένα πλοίο και θα βγω στη διπλανή χώρα, και μετά άντε να με βρείτε.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγω και θα με ψάχνετε.

23 Comments:

Blogger zVyk said...

Εγώ πάντως σκοπεύω να σε βρω σε ένα από τα 'ακόμα'!;)
Φιλιά πολλά!

Tuesday, October 07, 2008 8:34:00 am  
Blogger Fibi said...

Ολα τα ταξίδια σου θα γίνουν και όταν γεράσεις θα τα μελετάς κοιτώντας τον σάκο σου που θα είναι γεμάτος γλυκές ταξιδιάρικες αναμνήσεις

καλησπέρα σου

Tuesday, October 07, 2008 1:43:00 pm  
Blogger Attalanti said...

έχεις ακούσει ένα από τα τραγούδια του Π. Παυλίδη που λέει πως του αρέσει να μπαίνει στις πόλεις όταν ανάβουν τα φώτα;...

Tuesday, October 07, 2008 1:53:00 pm  
Blogger Jason said...

Έρωτα! Πώς κι από 'δω...; :)
Δεν το θυμάμαι το τραγούδι που λες, μου έδωσες μια αφορμή να το ψάξω. :)

Καλησπέρες και φιλιά σε όλες.

Tuesday, October 07, 2008 2:29:00 pm  
Blogger zVyk said...

Μήπως έχεις διαβάσει το μόνον της ζωής του ταξίδιον και σου βγήκε όλο αυτό ως ψυχαναγκασμός;:P

Tuesday, October 07, 2008 7:37:00 pm  
Blogger Jason said...

Όχι απλά έχω... ψύχωση με τα ταξίδια, όπως κι εσύ μάλλον έχεις με την ψυχολογία! :P

Tuesday, October 07, 2008 8:46:00 pm  
Blogger Γεωργία said...

Αγαπημένε μου Ιάσονα, το "ακόμα" συχνά γίνεται η καταδίκη του "τώρα"...

Εκτός αν αναφέρεται σε μερικά από εκείνα τα "μεγάλα" της ζωής που καλό είναι να μην τα ζεις τελικά γιατί θυμίζουν τον απαγορευμένο καρπό που οδηγεί στην έξωση από τον Παράδεισο...

Και ο Παράδεισος είναι το "τώρα" και η κόλαση είναι πάντα το "μετά"...

Τα ταξίδια που δεν έκανες "σκέτο" ας γίνουν το καύσιμο για τα ταξίδια που δεν έκανες "ακόμα"...Κι έτσι θα ξορκίσεις κι εσύ την παραπάνω θεωρία μου ;)

Πάντα υπάρχει μια έξοδος μεγάλου κινδύνου στη ζωή...Και είναι πάντα καταπληκτική!!

Φιλιά!!

Wednesday, October 08, 2008 1:11:00 am  
Blogger athinovio said...

το ταξίδι δεν έχει νόημα χωρίς πατρίδα.

κάπου πρέπει να επιστρέφεις μερικές φορές, έστω και μόνο για να δείξεις τις φωτογραφίες που τράβηξες ή για να πάρεις καθαρές αλλαξιές.

όσο περισσότερο αγαπάει κανείς την πατρίδα του τόσο πιο πλούσιο ταξίδι κάνει

Wednesday, October 08, 2008 1:09:00 pm  
Blogger athinovio said...

άσχετο, αλλά αυτό μου ήρθε!

Wednesday, October 08, 2008 1:10:00 pm  
Blogger Jason said...

Γεωργία, μου θύμισες το τραγούδι που έλεγε η Άλκηστις... "κι εσύ θα καις στον ύπνο σου γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου..."

Athinovio, ίσως έχεις δίκιο. Εγώ αγαπάω και τη χώρα μου και την πόλη μου, πράγμα που μάλλον κάνεις κι εσύ, αν κρίνω από το nick σου. :)

Wednesday, October 08, 2008 6:06:00 pm  
Blogger i'm not paranoid said...

Είναι όμορφα τα ταξίδια ακόμα και να σχεδιάζεις ταξίδια...Η επιστροφή δεν είναι ο σκοπός αλλά το αποτέλεσμα και η πατρίδα τελικά είναι αυτό που κουβαλάμε μέσα μας, εκεί επιστρέφουμε καια υτός είναι ο προορισμός μας;) Καλησπέρα Ιάσωνα!

Friday, October 10, 2008 1:47:00 pm  
Blogger Jason said...

Μαρινίκη, είναι ένα τραγούδι τον Locomondo, "Ο γλάρος", που λέει στο ρεφρέν:

"Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά..."

Καλησπέρα...

Sunday, October 12, 2008 5:58:00 pm  
Blogger Γιώργος Ορφανός said...

ποτε ειναι η επομενη αργία και που παμε???

Sunday, October 12, 2008 10:15:00 pm  
Blogger Jason said...

Η επόμενη αργία είναι η 28η και έχουμε διάφορα καλά στα σκαριά, αλλά θυμάσαι ίσως ότι στις 29 το πρωί έχουμε μια μεγάλη στιγμή να ζήσουμε... και πρέπει να είμαστε έτοιμοι!

Sunday, October 12, 2008 10:33:00 pm  
Blogger Γεωργία said...

Στις 29 εγώ πάντως θα κλείσω 16 μήνες με τον καλό μου, θα το γιορτάσετε κι εσείς;;; Με συγκινείτε!!! lol

:P

Καλημέρα :)

Monday, October 13, 2008 11:18:00 am  
Blogger Jason said...

Georgia, δε νομίζω ότι λέμε το ίδιο πράγμα... :P

Monday, October 13, 2008 7:31:00 pm  
Blogger maika said...

είναι ωραία τα ταξίδια, όλα!
και τα σκέτα.. και τα ακόμα!!!
Κοίτα να κάνεις πολλά,μη βαρεθείς!!
Είναι ωραίο να φεύγεις!!!
Άντε! πέτα!!!
;0)))

Saturday, October 18, 2008 3:14:00 pm  
Blogger Marina said...

Οι γονείς σου είναι πολυ διορατικοί άνθρωποι. Σε μάθανε να αγαπάς τις αλλαγές εκ των προτέρων, πολύ πρίν ξεκινησεις..είναι πολύ καλό αυτό για τη μελλοντική σου πορεία στη ζωή. Ταξείδια ήδη κάνεις και θα κάνεις στην αργότερα επαγγελματική σου πορεία. Να ξέρεις όμως ότι τα φοιτητικά σου ταξείδια, εκείνα που τα κατέστρωσες με τις οικονομίες σου ή τα λιγοστά σου λεπτά θα τα θυμάσαι με στοργή, για πάντα.

Thursday, October 23, 2008 8:26:00 am  
Blogger Marina said...

Μπορώ να καταχραστώ λίγο χώρο για να απαντήσω στη fibi;

@fibi. σχετικά με τα γηρατειά να σου πώ και εγώ κάτι απο πρώτο χέρι. Οι πεθεροί μου αρχίσαν να κάνουν ταξείδια μόλις βγήκαν στη σύνταξη. Ως τότε, πήγαιναν 1-2 το πολύ φορές το χρόνο κάπου, ενώ τα τελευταία 10 χρόνια όταν και οι δυό είναι άνω των 78, δεν έχουν κάτσει σπίτι τους 1 όλόκληρο μήνα..όλο και κάπου θα βρίσκονται, όχι απαραίτητα στο εξωτερικό. Πότε στην Αίγινα να προσκυνήσουμε τον Αγ. Νεκτάριο, πότε στη Σαλαμίνα..ή στην Αίγυπτο, δεν έχουμε πάει ακόμη Κρήτη, νά η ευκαιρία, Νάξο οπωσδήποτε 3 φορές το χρόνο..κλπ. Οι ηλικιωμένοι και οι φοιτητές κάνουν τις περισσότερες βόλτες

Thursday, October 23, 2008 8:30:00 am  
Blogger Jason said...

Αυτό είναι αλήθεια.
Παππούς και γιαγιά δεν έχουν σταματήσει να ταξιδεύουν.
Και σε όλα τα παραπάνω που έγραψες, Μαρίνα, έχεις δίκιο.

Thursday, October 23, 2008 10:54:00 am  
Blogger Γεωργία said...

Αμάν...όποτε έρχομαι εσύ φεύγεις...:)

Όλα καλά;

Monday, October 27, 2008 12:07:00 am  
Blogger Jason said...

Γεωργία, όταν λείπω, είναι καλό, να χαίρεσαι για μένα... ;)
Πολλά φιλιά και όλη μου την αγάπη!

Monday, October 27, 2008 10:15:00 am  
Blogger zVyk said...

Κάποιος το 'χει παρακάνει!:P

Monday, October 27, 2008 1:54:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home