Sunday, September 09, 2007

Η Αννίτα και το ελάττωμα της δημοκρατίας

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν η Αννίτα…

Είχα υποσχεθεί να μην ασχοληθώ με αυτό το θέμα εδώ, αλλά σήμερα θέλω να το χρησιμοποιήσω ως αφορμή για να καταλήξω σε άλλα πράγματα.

Παρατηρείται στην bloggόσφαιρα (υποθέτω και στον υπόλοιπο όμορφο κόσμο μας) μία τάση που εκδηλώνεται δυστυχώς κυρίως από πολύ αξιόλογους ανθρώπους, και αφορά στην προσπάθεια σύγκρισης του πολιτιστικού επιπέδου της trash υποκουλτούρας που περήφανα πλασάρει η Αννίτα με αυτό της mainstream ελληνικής υποκουλτούρας, όπως αυτή εκφράζεται από τύπους σαν το Σαρμπέλ ή τη Βανδή.

Εννοώ, δηλαδή, ότι τελευταία και όχι μόνο, τυχαίνει συχνά να πέσω πάνω σε κάποιο κείμενο που, έμμεσα ή άμεσα, υπερασπίζεται την άποψη ότι το αυθεντικό σκουπιδαριό είναι ποιοτικότερο από την κυριαρχούσα υποκουλτούρα, ακριβώς επειδή είναι αυθεντικό.

Και εντάξει, καταλαβαίνω ότι για να νιώθεις ψαγμένος και πολύ πολύ σοφός, βασική προϋπόθεση είναι να απορρίπτεις κάθε τι το συνηθισμένο και λαοφιλές, ίσως και με το δίκιο σου συνήθως.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πόσο πια μπορείς να μισήσεις μια τέτοια κουλτούρα, πόσο εμπαθής μπορείς να καταλήξεις να είσαι, ώστε να υπερασπίζεσαι αντ’ αυτού το γνήσιο σκουπίδι, επειδή είναι γνήσιο.

Πόσο τυφλός μπορείς να καταλήξεις να είσαι απέναντι στα σημεία των καιρών σου, ώστε να καταλήγεις να προτιμάς το Βαραββά.

(Παρένθεση: Την τελευταία φορά που την πέτυχα, η Αννίτα είχε πιάσει κουβέντα νηπιαγωγείου με ένα ρομπότ με αλλοιωμένη φωνή. Υπάρχει κάτι στον κόσμο που μπορεί να υποτιμάει τη νοημοσύνη σου περισσότερο από το να παρακολουθείς αποβλακωμένος μια τέτοια εικόνα;)

Από ‘κει και πέρα...

Θέμα πρώτο.

Το θεωρώ απαράδεκτο να φτιάχνεις μια εκπομπή, στην οποία φέρνεις κάποιους χαζούς, χοντρούς, άσχημους και με αστεία φωνή ανθρώπους και να τους γελοιοποιείς.

Πάνω σ’ αυτό το θέμα δε σηκώνω κουβέντα, είναι από τα λίγα πράγματα στα οποία δεν ακούω άλλη άποψη.

Θεωρώ, επίσης, εμετικές, δικαιολογίες του τύπου ότι οι άνθρωποι αυτοί περνάνε καλά ή κερδίζουν μία αναγνωρισιμότητα ή λεφτά ή δεν ξέρω κι εγώ τι, που, αφενός είναι μαλακίες, αφού σε λίγο καιρό αυτοί οι άνθρωποι θα σταλούν από ‘κει που ήρθαν, έχοντας χάσει τα αυγά και τα πασχάλια και το μόνο που θα απομείνει από τη δόξα τους θα είναι τα παιδάκια που θα τους κοροϊδεύουν στο λεωφορείο, και αφετέρου είναι άκρως υποκριτικά, λες και ενδιαφέρεται η Αννίτα ή οι νόμοι της αγοράς ή το αδηφάγο τηλεοπτικό κοινό ή έστω αυτοί που λένε αυτές τις μαλακίες για το καλό των ανθρώπων αυτών, λες και είναι στημένο αυτό το τσίρκο για να τους βοηθήσει. Μαλακίες εμετικές.

Ήταν, βέβαια, λάθος όταν ανακατεύτηκε και το ΕΣΡ. Δε συμβαίνει κάτι παράνομο. Δεν παραβαίνει κάποιος τους κανόνες.

Μεγάλοι άνθρωποι είναι και οι συμμετέχοντες, ενήλικες, απλώς είναι λίγο αφελείς και κάποιοι εκμεταλλεύονται το ψώνιο τους.

Και έτσι είναι η ζωή. Άδικη. Κάποιοι θα εκμεταλλευτούν τους άλλους.

Αυτό που λέω εγώ είναι πως είναι τρελό το ότι αντί να στεναχωριόμαστε που κάποιοι κοροϊδεύουν κάποιους και τους εκμεταλλεύονται, το αποδεχόμαστε, το παρακολουθούμε, το απολαμβάνουμε, το στηρίζουμε και βρίσκουμε και τρόπους να το υπερασπιστούμε, ακριβώς επειδή θέλουμε να φτιάξουμε και μία ηθική βάση για να κρύψουμε από κάτω τις όποιες ενοχές μας που το απολαμβάνουμε και το στηρίζουμε.

Ηθικά λέω ότι δεν είναι σωστό όλο αυτό που συμβαίνει και αυτό ακριβώς επιλέγουμε να διαστρεβλώσουμε.

Θέμα δεύτερο.

Με αφορμή όλα αυτά τα περί αφέλειας ή εκμετάλλευσης, έχω πετύχει κάπου κουβέντες σχετικά με το λεγόμενο "ελάττωμα της δημοκρατίας".

Υπάρχει μία άποψη, κοινώς, η οποία μάλιστα διαδίδεται ευρέως, και η οποία έχει να κάνει με το υποτιθέμενο αναγκαίο κακό της δημοκρατίας· το κακό αυτό είναι ότι μέσα στο τσούρμο, μέσα στον όγκο των ανθρώπων που φτιάχνουν ένα εκλογικό σώμα, μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι λιγότερο έξυπνοι και περισσότερο έξυπνοι, άνθρωποι με περισσότερο ή λιγότερο ανεπτυγμένη πολιτική κρίση, όμως η ψήφος όλων μετράει εξίσου, δηλαδή η ψήφος του καθυστερημένου μετράει όσο μετράει και η ψήφος ενός ανθρώπου με μια κάποια πνευματική διαύγεια, διαμορφώνουν εξίσου το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Και αυτό θεωρείται ελάττωμα.

Η άποψη αυτή είναι πρώτα απ’ όλα ελιτίστικη.

Φυσικά εκφράζεται πάντα από ανθρώπους που θεωρούν ότι είναι πιο έξυπνοι από τους υπόλοιπους – όμως εντάξει, ας το προσπεράσουμε αυτό, ας πούμε πως η όλη κουβέντα γίνεται με δεδομένο ότι υπάρχουν άνθρωποι πιο χαζοί από άλλους, ας μην μπούμε τώρα στη διαδικασία να σχολιάσουμε ποιος το ορίζει αυτό και πώς.

Καλώς ή κακώς, μέσα σε μία κοινωνία, υπάρχουν και έξυπνοι και χαζοί, και καλοί και κακοί, και τίμιοι και κλέφτες. Δεν μπορούμε να τους ξεχωρίσουμε.

Αλλά κατά τη γνώμη μου, δε θα υπήρχε και λόγος να τους ξεχωρίσουμε.

Είναι ελιτίστικη προσέγγιση να θεωρούμε ότι δε θα έπρεπε να λαμβάνεται υπ’ όψιν η γνώμη των πιο χαζών, ότι μόνο οι εξυπνότεροι θα έπρεπε να αποφασίζουν για όλους.

Μπορεί σε μια παρέα να έχουμε ένα παιδάκι που είναι χαζούλι, δεν παύει να έχει σημασία το πού θέλει να πάμε το βράδυ.

Αν γίνονταν εκλογές σε μία τρομοκρατική οργάνωση, ο αρχηγός θα ήταν τρομοκράτης. Και αυτό θα ήταν το φυσιολογικό – δε θα μπορούσε να ήταν η Μητέρα Τερέζα.

Τι θέλω να πω με τα υπεραπλουστευμένα παραδείγματα, ότι η δημοκρατία είναι το τέλειο σύστημα που ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ τις φωνές όλων όσων συμμετέχουν σε ένα σύνολο, με στόχο τη διαμόρφωση ενός τελικού πλειοψηφικού αποτελέσματος, που είναι ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ του συνόλου. Δε θα ήταν αντιπροσωπευτικό αν δεν ακουγόταν η φωνή όλων εξίσου και δε θα ήταν δίκαιο. Αν κάποιος εντοπίζει κάποια προβλήματα στη δομή του συνόλου που τα αναπαράγει η δημοκρατία με το σύστημα της, τότε δε φταίει η δημοκρατία που είναι δίκαια και αντιπροσωπευτική, αλλά το σύνολο είναι που έχει τα προβλήματα και εκεί θα έπρεπε να εστιάσουμε.

Θέμα τρίτο.

Ας εστιάσουμε λοιπόν.

Έχει η κοινωνία μας προβλήματα;

Και, βέβαια, η απάντηση θα είναι πάντα θετική, αλλά το ζήτημα εδώ είναι συγκεκριμένο.

Είναι πρόβλημα το ότι έχουμε σε μία κοινωνία βλάκες; Αντίστοιχα, είναι πρόβλημα το ότι υπάρχουν άνθρωποι με άσχημα ελαττώματα, πχ. με κακή συμπεριφορά;

Θυμάμαι που διάβαζα κάποτε σε κάποια σχόλια ενός δημοφιλούς blog να λέει κάποιος ότι, θεωρητικά, αν μπορούσε, θα προτιμούσε να απομονωθεί από όλα τα στραβά αυτού του κόσμου και να πάει να ζήσει σε ένα ιδανικό μέρος όπου οι άνθρωποι να είναι όλοι ιδανικοί.

Και, δεν ξέρω, μπορεί να ακούγεται απολύτως λογικό στην αρχή, αλλά εμένα στη συνέχεια μου θύμισε μια καθηγήτριά μου στο Λύκειο, που μας έλεγε με μεγάλο ενθουσιασμό ότι να, τώρα που αποκρυπτογραφήθηκε το DNA, θα μπορούμε ας πούμε να εντοπίσουμε γονίδια κακών συνηθειών ή ελαττωμάτων και να τα εξαφανίσουμε. Το γονίδιο της επιρρέπειας στον αλκοολισμό, για παράδειγμα. Να μην υπάρχουν πια άνθρωποι που θα μεθάνε και θα ταλαιπωρούνται. Να μην υπάρχουν πια ναρκομανείς. Να μην αρρωσταίνουμε ποτέ, σκεφτόμουν εγώ. Να μην είμαστε επιθετικοί. Να μην καυγαδίζουμε. Να γεννιόμαστε όλοι έξυπνοι. Και δυνατοί. Και όμορφοι. Όλοι ψηλοί, ξανθοί και με γαλάζια μάτια. Και να χαμογελάμε. Πάντα να χαμογελάμε.

Το οργουελικό όνειρο του Χίτλερ.

Εντάξει, το παράκανα.

Αλλά δεν καταλαβαίνουμε ότι κάθε κοινωνία βρίσκει κάπου τη σταθερότητα της; Ότι δεν μπορούμε να ξεριζώσουμε τα ελαττώματα και τις κακές συνήθειες, όχι για λόγους φιλοσοφικούς (αναγκαία η ύπαρξη του αρνητικού, για να αποκτά θετική φόρτιση η αξία του θετικού – ελιτίστικο και αυτό και προκλητικό, εφόσον εκφράζεται από τους υγιείς και ευτυχείς φιλοσόφους που έχουν λύσει πρώτα όλα τα βιοτικά τους προβλήματα και έχουν την άνεση και το χρόνο να φιλοσοφούν…), αλλά για λόγους ισορροπίας της κοινωνίας; Θα μπορούσε να λειτουργήσει η κοινωνία αλλιώς;*

Συνοψίζοντας, δηλαδή, τον κοινό άξονα των τριών αυτών θεμάτων:

Γιατί πρέπει παντού να ξεχωρίζουμε κάποιους ανθρώπους από το σύνολο; Πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώσουμε αποδεχόμενοι κάθε είδους διαφορετικότητα των άλλων; Πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώσουμε αποδεχόμενοι ότι ανήκουμε στο ίδιο σύνολο με κάθε είδους ιδιαίτερους ανθρώπους; Πόσο δύσκολο είναι να αποδεχθούμε ότι είμαστε όλοι ιδιαίτεροι; Πόσο δύσκολο είναι να αποδεχθούμε πραγματικά, να νιώσουμε και να βιώσουμε ότι είμαστε όλοι ίσοι;

Και τελικά, μήπως από ‘κει ξεκινάει το όποιο πρόβλημα εμφανίζει η κοινωνία;

Και τελικά, μήπως το ελάττωμα της δημοκρατίας μας είναι ότι επιτρέπει στην Αννίτα και σε όλους μας να παίζουμε με αυτό;

*Ρίξτε με την ευκαιρία μία ματιά στο απολαυστικότατο δοκίμιο του Ευάγγελου Λεμπέση "Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω"…

16 Comments:

Blogger Rafaella said...

Έγραψες πάλι...
Το ότι δε σχολιάζω πάντα, στο 'χω ξαναπεί, δε σημαίνει πως δε σε διαβάζω ανελλιπώς. Και πως δε συμφωνώ μαζί σου(ανελλιπώς πάντα)!
Φιλάκι!

Sunday, September 09, 2007 1:11:00 pm  
Blogger sofi-k said...

Συμφωνώ σε πολλά από τα λεγόμενα σου.

Όσον αφορά την Αννίτα πραγματικά θα συμφωνήσω μέχρι και με τον χαρακτηρισμό σου: εμετικά!
Δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από αυτό που συμβαίνει, να πατάνε πάνω στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να τη βρίσκουνε! Είτε επειδή κάποιος είναι λίγο χαζός, είτε επειδή είναι διανοητικά ανάπηρος, όταν κάποιος προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί θα έπρεπε να μας βρίσκει όλους εμάς απέναντι του!

Εξακολουθώ να πιστεύω πως τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας μας πηγάζουν από την έλλειψη παιδείας. Είμαστε τόσο ακαλλιέργητοι σε γενικές γραμμές, τόσο αμμόρφωτοι όσον αφορά την συμπεριφορά μας απέναντι στο σύνολο και τα ζητήματα αξιοπρέπειας. Είμαστε όλοι ίσοι. Αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. Είμαστε ίσοι με τον διανοητικά ανάπηρο, είμαστε ίσοι με τον σωματικά ανάπηρο. Είμαστε ίσοι με τον απόφοιτο Πανεπιστημίου, και ίσοι με τον οικοδόμο. Οι διαφορές μας μάς κάνουν να ξεχωρίζουμε, αλλά δεν μας διακρίνουν σε ανώτερο και κατώτερο. Άρα πιστεύω πως ένας κόσμος χωρίς διαφορές στους πολίτες, είναι ανούσιος. Δυστυχώς ο κόσμος μας όμως πάσχει από έλλειψη αυτοκριτικής. Πρόσφατα μία κοπέλα μου είπε πως θεωρεί τον εαυτό της ανώτερο από τις υπόλοιπες κοπέλες του χωριού της, επειδή αυτή πέρασε στο πανεπστήμιο και ζει στην Αθήνα. Αυτήν η κοπέλα θα μεγαλώσει κάποτε τα παιδιά της με το ίδιο σκεπτικό: ότι για κάποιο λόγο είναι ανώτεροι άνθρωποι.

Για να αλλάξει αυτός ο τρόπος σκέψης, πιστεύω πως μόνο ένας τρόπος υπάρχει. Καλύτερη κοινωνική μόρφωση. Καλύτερη μόρφωση στους νηπιαγωγούς, που πρώτοι θα πάρουν ένα παιδί στα χέρια τους και θα τους μάθουν τα στοιχειώδη. Καλύτερη μόρφωση στους δασκάλους. Καλύτερη μόρφωση των παιδιών. Να μάθουν πάνω απ' όλα να είναι άνθρωποι!

Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει μια αξιοπρεπής αλλαγή. Αλλά ποιον συμφέρει μια τέτοια χώρα; Τους πολιτικούς; Που βασίζονται στην αμμορφωσιά των πολιτών τους για να καρπωθούν ακόμα περισσότερα απ' όσα έχουν ήδη καρπωθεί; Δε νομίζω. Και γι' αυτό δεν νομίζω πως η χώρα αυτή θα πάει ποτέ μπροστά, γενικότερα...

Συγνώμη Ιάσωνα για το μεγάλο σχόλιο...

Sunday, September 09, 2007 4:15:00 pm  
Blogger i'm not paranoid said...

Το ελλάτωμα της δημοκρατίας μας όσον αφορά την περίπτωση της Ανίτας είναι η έλλειψη κοινωνικού κράτους...Το έχω ξαναπεί ότι στην εποχή μας το απάνθρωπο γίνεται αστείο και το αστείο καταντά ένα καθημερινό έγκλημα απέναντι στην τέχνη...Ακριβώς αυτό εννοούσα...Ανθρώπους που πρέπει να τους προστατεύει η κοινωνία σε ιδρύματα τους χρησιμοποιούν κάποιοι για φτηνή διασκέδαση...

Sunday, September 09, 2007 9:34:00 pm  
Blogger Jason said...

Sofi-k, όλα αυτά έχουν να κάνουν με τα κόμπλεξ του Έλληνα, με τη μιζέρια που κουβαλάει στο κεφάλι του και μέσα στην οποία μεγαλώνει, όπως λέγαμε και στα προηγούμενα posts.
Δεν έχω κάτι παραπάνω να προσθέσω σ' αυτά που έγραψες, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Και, όπως ξέρεις, τα μεγάλα σχόλια είναι πάντα ευπρόσδεκτα εδώ.

I'm not paranoid, εδώ δε θα συμφωνήσουμε.
Πιστεύω πραγματικά στο κοινωνικό κράτος και φυσικά αναγνωρίζω την έλλειψή του στην Ελλάδα.
Αλλά εδώ παρουσιάζουμε ένα μεγάλο πρόβλημα ως κοινωνία. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα, δεν μπορούμε και δε θέλουμε να τη σεβαστούμε, την κάνουμε αστείο, γελάμε εις βάρος της και την εκμεταλλευόμαστε. Το ζητούμενο για μένα δεν είναι να εξετάσουμε ποιοι άνθρωποι θα έπρεπε να απομονωθούν από το κοινωνικό σύνολο για να γλυτώσουν από τη μανία του, αλλά να αναζητήσουμε τους τρόπους με τους οποίους θα κάνουμε σιγά-σιγά την κοινωνία μας ώριμη.
Το ζητούμενο είναι μία ώριμη κοινωνία που να προστατεύει τα μέλη της, όχι ένα κράτος που να προστατεύει την κοινωνία από την κοινωνία.

Sunday, September 09, 2007 11:57:00 pm  
Blogger Marina said...

Για να αποδεχθούμε τη διαφορετικότητα των συνανθρώπων μας, χρειάζεται να ωριμάσουμε, ν'αλλάξουμε αξίες, να σεβαστούμε. Ολα αυτά μαθαίνονται και απο το σπίτι μας και απο την παιδεία αλλά κυρίως απο την επιθυμία μας να εκπολιτιστούμε. Να μην είμαστε "του σωρού".
Οι εκπομπές trash πατάνε πάνω στην έλλειψη των παραπάνω. Στόχος τους είναι να υποβιβάζουν τη νοημοσύνη, όχι μόνο των αφελών που πηγαίνουν αλλά και των θεατών που παρακολουθούν εμπομπές που πετάνε σκρίνια απο το παράθυρο για κάποιο ποσό.
Η ανώριμη κοινωνία είναι χειραγωγήσιμη. Συμπέρασμα.
Η Ελλάδα είναι χειραγωγίσημη γιατί θέλει να είναι.

Tuesday, September 11, 2007 2:43:00 pm  
Blogger Anarchist said...

Eνδιαφέρον post.

Περί των της Αννίτας.

mainstream ελληνικής υποκουλτούρας, όπως αυτή εκφράζεται από τύπους σαν το Σαρμπέλ ή τη Βανδή.

Μία πρώτη απορία μου είναι, μήπως αυτό που αναφέρεσε ως υποκουλτούρα τελικά είναι η κυρίαρχη κουτλούρα;

Δεύτερον η διαφορά που βλέπω ανάμεσα στην Αννίτα και τα Βανδο-βισο-ειδή είναι ότι η μεν πρώτη παράγει σκουπίδια και το φωνάζει ή δε δεύτεροι πάραγουν επίσης σκουπίδια αλλά με μια επικάλυψη και καλά τέχνης.

Είχα την εντύπωση πως σκουπίδια όπως αυτα της Αννίτας δεν μπορείς να τα πάρεις και τόσο στα σοβαρά γιατί πολύ απλά το φωνάζουν από μόνα τους ότι είναι σκουπίδια οπότε no problem. Σε αντίθεση με τα βανδοειδή που είναι πιθανόν να δημιουργήσουν σύγχυση για το τι τελικά είναι μουσική.

Όμως με θλίψη μλου διαπιστώνω πως μια ολόκληρη κοινωνία παρακολουθεί τα της Αννίτας και του αρέσει και από πάνω, κατανοώντας πάντα πως βλέπει σκουπίδια.

Συμπέρασμα: ως κοινωνία είμαστε για τα μπάζα.

Περί της Δημοκρατίας

Η άποψη αυτή είναι πρώτα απ’ όλα ελιτίστικη

Συμφωνώ, αλλά δε νομίζω πως όλες οι ελιτίστικες απόψεις είναι μη αποδεκτές.

Σχετικά με τις ψήφους και την πλειοψηφεία.

Η κλασσική ατάκα:

Η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφείας δεν ισχύει για την περίπτωση βασικών δικαιωμάτων.

Δλδ ακόμα και αν το 99% του πληθυσμού ψήφιζε σε δημοψήφισμα την εκτέλεση του Α, αυτό δεν έχει να λέει τπτ.

Άντε και καλή μας εξεταστική.

(Υπάρχει περίπτωση αν ψηφίσουμε όλοι οι φοιτητές να καταργηθεί η εξεταστική, να καταργηθεί όντως;)

Tuesday, September 11, 2007 5:39:00 pm  
Blogger Jason said...

Συνάδελφε!

Απαντώ στα γρήγορα.

Πρώτον.
Κατά Μπαμπινιώτη, υποκουλτούρα είναι:
1) σύνολο πολιτιστικών χαρακτηριστικών τμήματος πληθυσμού ή κοινωνικής ομάδας που διακρίνεται από το γενικότερο πληθυσμό
2) αποκλίνουσα κουλτούρα που αναπτύσσεται από κοινωνικές ομάδες
3) χαμηλής αισθητικής ποιότητας πολιτιστική παραγωγή
Εσύ προφανώς την εννοείς με την έννοια 1-2, που είναι και η αρχική, εγώ τη χρησιμοποίησα με την έννοια 3. Με την όρο υποκουλτούρα δεν εννοούσα μία αποκλίνουσα κουλτούρα, αλλά κουλτούρα υποδεέστερου ποιοτικού επιπέδου (τουλάχιστον κατά τη δική μου κρίση). Καθόλου αποκλίνουσα δεν είναι, είναι η κυρίαρχη, όπως λες κι εσύ, άλλωστε γι' αυτό περίπου χρησιμοποίησα και τη λέξη mainstream. Καλή παρατήρηση πάντως.

Δεύτερον.
Η διαφορά που βλέπεις εσύ είναι αυτή που βλέπω κι εγώ. Ένας από τους στόχους του κειμένου ήταν να εξηγήσω ότι εγώ δεν θεωρώ πιο έντιμη την Αννίτα επειδή το φωνάζει και μου κάνει εντύπωση το πώς αυτή η κοπέλα κερδίζει τόσο πολύ κόσμο και, κυρίως, πολλές φορές, πολύ αξιόλογο κόσμο, ακριβώς επειδή δεν κωλώνει να φωνάζει ότι αυτά που μας δείχνει είναι σκουπίδια.

Τρίτον.
Σύμφωνοι, δεν είναι κακό κάθε τι το ελιτίστικο, απλώς δεν μπορεί να μας πείσει ότι λειτουργεί με τη σκέψη στο καλό της κοινωνίας.

Τέταρτον.
Και κυριότερον.
"Η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφείας δεν ισχύει για την περίπτωση βασικών δικαιωμάτων.
Δλδ ακόμα και αν το 99% του πληθυσμού ψήφιζε σε δημοψήφισμα την εκτέλεση του Α, αυτό δεν έχει να λέει τπτ."
Γνωστό είναι πως στην αρχαία Αθήνα, ελαμβάνε χώρα ο θεσμός του εξοστρακισμού. Αποφασίζανε οι Αθηναίοι ποιον επιφανή πολιτικόν άνδρα θα στείλουνε στο διάολο και τον εστέλνανε. Έτσι την πάτησαν διάφοροι σπουδαίοι, όπως πχ. ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής και ο Κίμων.
Μάλιστα θυμάμαι που μαθαίναμε στο σχολείο πψς, όταν είχε τεθεί σε ψηφοφορία η πρόταση των αρχόντων, σταμάτησε ένας άνθρωπος τον Αριστείδη στο δρόμο και του ζήτησε να γράψει πάνω στο όστρακο το όνομα "ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΛΥΣΙΜΑΧΟΥ" επειδή εκείνος ήταν αγράμματος και δεν ήξερε να γράφει. Τον ρώτησε ο καημένος ο Αριστείδης γιατί θέλει να εξορίσουν τον... Αριστείδη και απάντησε ο αγράμματος ότι δεν τον ήξερε τον άνθρωπο, ούτε είχε μάθει να είχε κάνει τίποτα κακό, απλώς κουράστηκε να ακούει συνέχεια να τον λένε όλοι δίκαιο και δίκαιο...
Η ψήφος αυτή του αγράμματου κομπλεξικού Αθηναίου μέτρησε, όπως και πολλές άλλες, και έτσι ο Αριστείδης ο Δίκαιος καταδικάστηκε να ζήσει τη ζωή του στην εξορία.
Τώρα αυτό σωστό είναι;
Ο Αριστείδης, σύμφωνα πάντα με την ιστοριούλα, έγραψε το όνομά του στο όστρακο και το έδωσε στον άνθρωπο, αν και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε θεωρήσει σωστό να γράψει "ΠΥΡΟΤΟΥΒΛΑ Ο ΜΠΑΜΠΗΣ".
Ίσως δεν ήταν δίκαιος ένας τέτοιος θεσμός.
Το θέμα είναι ότι σήμερα, σε θέματα δικαιοσύνης, δε συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Δεν αποδίδει δικαιοσύνη πλειοψηφικά ο λαός με το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Δε δικάζει ο λαός.
Στα δικαστήρια υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που έχουν σπουδάσει το αντικείμενο της δικαισύνης.
Ο λαός όμως ψηφίζει και εκλέγει πλειοψηφικά αυτούς που θα νομοθετήσουν, πλειοψηφικά αυτοί ψηφίζουν νόμους και πλειοψηφικά παίρνονται οι αποφάσεις στα δικαστήρια, με βάση αυτούς τους νόμους.
Η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας δεν αποκλείει δίκαιες διαδικασίες, σε οποιοδήποτε θέμα.
Και τέλος πάντων το θέμα εδώ είναι διαφορετικό.

Πέμπτον.
Φοβάμαι πως όχι, συνάδελφε... :)
Καλή μας εξεταστική!

Tuesday, September 11, 2007 7:06:00 pm  
Blogger Debby said...

Αναφέρεις πολλές ενδιαφέρον απόψεις στο ποστ σου αλλά στην βασική θέση που παίρνεις διαφωνώ.
Δεν έχω παρακολουθήθει ποτέ την Αννίτα και τις εκπομπές της όχι μόνο τώρα αλλά απαρχής που παρουσιάζει. Οχι από την άποψη ότι είναι trash (εδώ παρακολουθώ άλλα και άλλα) αλλά γιατί απλά ποτέ δεν ήταν του γούστου μου.
Ηταν όμως το γούστο κάποιου άλλου. Και γι'αυτόν και μόνο το λόγο,θεωρώ ότι το να αλλάξω κανάλι ή να κλείσω την τηλεόραση μου είναι οι μόνες επιλογές που έχω και μου είναι αρκετές.
Το να επιθυμώ να μην υπάρχουν τέτοιες εκπομπές, από την στιγμή που υπάρχει κοινό που τις παρακολουθεί, θεωρώ ότι είναι μια κάπως φασιστική σκέψη.
Δεν επικροτώ την ύπαρξη αυτού του είδους εκπομπών, αλλά δεν με ενοχλούν καθόλου γιατί απλά κανείς δεν εκμεταλλεύετε κανένα γιατί κανένα δεν τον πάνε εκεί με το ζορι. Θέλουν και πάνε. Θέλουν και το κάνουν. Και όσοι τους παρακολουθούν θέλουν επίσης. Οπότε δεν βρίσκω που υπάρχει πρόβλημα.
Γιατί αυτό που λένε "περι ορέξεως ουδείς λόγος", θα μπορούσε να γυρίσει μπούμπεραγκ στα δικά μου θέλω κάποια στιγμή...

Και αν θέλουμε όλοι μας να βοηθήσουμε τους "πνευματικά ιδιαίτερους" αυτούς ανθρώπους θα έπρεπε τουλάχιστον να μην κάνουμε σαν να μην υπάρχουν. Θα έπρεπε κάπως να είχαμε μεριμνήσει. Και όχι να μας παίρνει ο πόνος όταν προβάλλονται μπροστά μας και δεν αντέχουμε καν να τους βλέπουμε κυρίως από τις τύψεις και τις ενοχές που έχουμε γιατί τους παρατήσαμε μόνους τους έρμαιο στα κοροϊδευτικά σχόλια μιας απολίτιστης και άκαρδης μικροκοινωνίας όπως είναι τα χωριά από τα οποία έρχονται.

Wednesday, September 12, 2007 10:15:00 am  
Blogger Jason said...

Debby, διαφωνούμε λοιπόν ως προς το κατά πόσον υφίσταται θέμα εκμετάλλευσης.
Φυσικά δεν πάει κανείς με το ζόρι, αν τους πήγαιναν με το ζόρι δε θα λεγόταν εκπομπή και μάλιστα ψυχαγωγική, αλλά τσίρκο ανθρώπων, και φυσικά θα ήταν παράνομο, εδώ απορώ γιατί επιτρέπονται ακόμα τα τσίρκα των ζώων.
Όχι, δε συμβαίνει κάτι παράνομο εδώ, το είπα αυτό:
"Ήταν, βέβαια, λάθος όταν ανακατεύτηκε και το ΕΣΡ. Δε συμβαίνει κάτι παράνομο. Δεν παραβαίνει κάποιος τους κανόνες. Μεγάλοι άνθρωποι είναι και οι συμμετέχοντες, ενήλικες, απλώς είναι λίγο αφελείς και κάποιοι εκμεταλλεύονται το ψώνιο τους.
Και έτσι είναι η ζωή. Άδικη. Κάποιοι θα εκμεταλλευτούν τους άλλους.
Αυτό που λέω εγώ είναι πως είναι τρελό το ότι αντί να στεναχωριόμαστε που κάποιοι κοροϊδεύουν κάποιους και τους εκμεταλλεύονται, το αποδεχόμαστε, το παρακολουθούμε, το απολαμβάνουμε, το στηρίζουμε και βρίσκουμε και τρόπους να το υπερασπιστούμε, ακριβώς επειδή θέλουμε να φτιάξουμε και μία ηθική βάση για να κρύψουμε από κάτω τις όποιες ενοχές μας που το απολαμβάνουμε και το στηρίζουμε."
Δε λέω εγώ να απαγορεύσουν αυτές τις εκπομπές, αυτό που λέω είναι πως θεωρώ 1) ότι υφίσταται θέμα εκμετάλλευσης, κάποιοι εκμπεταλλεύονται την αφέλεια και το ψώνιο κάποιων άλλων για να βγάλουν λεφτά, αυτό δεν είναι παράνομο, μέσα στη ζωή είναι, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι σκληρό και πολύ πολύ λυπηρό και 2) ότι με αηδιάζει το γεγονός ότι ο κόσμος όχι απλώς δε θέλει να το δει αυτό, αλλά τείνει να το θεωρεί και θέαμα ποιοτικό, και μάλιστα όχι τίποτα αγράμματοι κάφροι, αλλά πολλοί άνθρωποι πολύ μοεφωμένοι και με επίπεδο.
Εγώ την κατάντια της κοινωνίας μας χλευάζω.
Από 'κει και πέρα, όπως λες κι εσύ, δόξα τω Θεώ, στην Ελλάδα έχουμε του κόσμου τα κανάλια που δείχνουν του κόσμου τα σκουπίδια, και ευτυχώς εδώ και πάνω από 50 χρόνια έχει εφευρεθεί και μία συσκευούλα που λέγεται τηλεκοντρόλ και δίνει τη δυνατότητα να αλλάζουμε χωματερή χωρίς να κουνηθούμε καν από τη θεσούλα μας. Επίσης, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν και κάτι λίγα σοβαρά πράγματα να δει ένας σοβαρός άνθρωπος που ψάχνεται και, κυρίως, δόξα τω Θεώ, υπάρχει ένα μεγάλο κουμπί στην τηλεόραση και ένα μικρότερο στο τηλεκοντρόλ που γράφουν "POWER" ή "ON/OFF" ή κάτι τέτοιο. Οπότε δεν επιβάλλει κανείς τίποτα σε κανέναν, μόνο όποιος θέλει διαλέγει να βλέπει την ντροπή αυτή που παρουσιάζει η Αννίτα.
Το κρίμα είναι ότι ο κόσμος επιλέγει να τη βλέπει, αυτό σχολιάζω εγώ.

Αυτά σχετικά με την ουσία του θέματος.
Από 'κει και πέρα, διαφωνώ μαζί σου στη λογική που έχεις για την αυτοδιάθεση.
Δε θεωρώ δηλαδή ότι το να επιθυμώ την κατάργηση ενός θεάματος που αρέσει σε κάποιους είναι εξ ορισμού φασιστικό. Αν δηλαδή υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων παγκοσμίως που τη βρίσκει με εκτελέσεις και θυσίες, δε σημαίνει ότι αυτό αυτομάτως το καθιστά και θεμιτό να μαζεύονται όλοι μαζί και να σφάζουν κόσμο πρις τέρψιν τους. Και ότι θα είναι φασιστικό να τους το απαγορεύσουμε. Ωραία η αρχή της αυτοδιάθεσης, αλλά σε θέματα ελευθερίας κάπου πρέπει να μπαίνουν κάποια όρια. Όπως λέμε, "η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου". Εδώ ίσως δεν υπάρχει θέμα παραβίασης τέτοιας αρχής, αλλά γενικώς νόμος δεν είναι το δίκιο του (τηλε)θεατή. Το ότι "θέλουν και τους παρακολουθούν" δεν καταλαβαίνω γιατί αγιάζει τη διαδικασία όλη, ούτε και θεωρώ ότι το "περί ορέξεως" μπορεί να είναι διαβατήριο για κάθε διαστροφή.

Για τη μέριμνα, ναι, προφανώς έπρεπε να είχαμε μεριμνήσει. Το γεγονός ότι δε μεριμνήσαμε δε σημαίνει ότι από 'δω και πέρα δικαιούμαστε να λέμε "ε δε μεριμνήσαμε που δε μεριμνήσαμε, ας τους δούμε τουλάχιστον να ρίξουμε κανα γέλιο". Ακριβώς επειδή δε μεριμνήσαμε να έχουμε ένα κράτος πρόνοιας που είπαμε και παραπάνω στα σχόλια, θα έπρεπε να είμαστε τουλάχιστον λίγο πιο ευαίσθητοι απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους.
Δε μας παίρνει ο πόνος ούτε νιώθει κανείς τύψεις και ούτε νομίζω πως κάποιος από μας τα λέει αυτά για να το παίξει σωτήρας αυτών των ανθρώπων, αλλά κυρίως για να αναδείξει την ξεφτίλα μας ως κοινωνία που έχουμε φτάσει να διασκεδάζουμε με τέτοια θεάματα και να το καμαρώνουμε κιόλας.

Και όσο για την απολίτιστη μικροκοινωνία, έτσι είναι, αλλά ξέρεις, στα χωριά, τους αγαπάνε τους τρελούς τους. Η μικροκοινωνία του χωριού δεν έχει καμία σχέση με ην κοινωνία της show-biz.

Wednesday, September 12, 2007 5:42:00 pm  
Blogger Debby said...

Jason, δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα εκμετάλλευσης. Την στιγμή μάλιστα που κάποιοι από αυτούς που υποτίθεται τους εκμεταλλεύτηκαν βρέθηκαν να απολαμβάνουν προνομίων και αναγνώρισης που ούτε στον ύπνο τους δεν θα τα ζούσαν αν έμεναν στο χωριό που γεννήθηκαν. Δεν έχουν δικαίωμα και αυτοί στα 15 λεπτά δημοσιότητας που έχουμε όλοι όπως είπε μια φορά και ένα καιρό ο warhol? Στο κάτω κάτω το ότι πήραν μια φορά μέρος σε μια εκπομπή και κάποιοι γέλασαν μαζί τους για αυτούς δεν σημαίνει τίποτα το φοβερό και διαφορετικό από αυτό που ήδη ζούσαν μέσα στην "αγάπή" του χωριού τους. Μην συγκρίνεις την ψυχοσύνθεση ενός "μη ιδιαίτερου" με αυτή του "ιδιαίτερου". Διαφέρει όσο η μέρα με την νύχτα. Και αυτό που για σένα μοιάζει ανεπίτρεπτο, εξευτελιστικό και ντροπιαστικό ίσως για εκείνους δεν είναι. Είναι απλά η χαρά τους και η ευκαιρία τους.
Αυτά όσον αφορά τα υποτιθέμενα θύματα. Γιατί τα πραγματικά θύματα κατ' εμέ είμαστε όλοι εμείς οι "μη ιδιαίτεροι" που δεν έχουμε τα κότσια να ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά της δικής μας ζωής και νιώθουμε έξαψη όταν κάποιος άλλος μπορεί να το κάνει, μπορεί να γελοιοποιηθεί χωρίς να τον νοιάζει, μπορεί να ρισκάρει. Εμείς που ζούμε μια ζωή ψεύτικη και με το που αντιλαμβανόμαστε μια υποψία αυθεντικής ζωής παθαίνουμε ντελίριο και μένουμε να κοιτάμε την οθόνη με ανοικτό το στόμα που επιτέλους βλέπουμε κάτι αληθινό. Εμάς που κλείνοντας την τηλεόραση νομίζουμε ότι είμαστε σε καλύτερη μοίρα από τα υποτιθέμενα θύματα της Αννίτας και τής όποιας ή όποιου τύπου Αννίτας παρουσιάστη-ριας. Εμάς που επιλέγουμε να δούμε τέτοιου είδους εκπομπές για να αισθανθούμε λίγο καλύτερα με την δική μας μίζερη ζωή. Γι' αυτούς τους λόγους ένας μη ιδιαίτερος άνθρωπος επιλέγει να βλέπει μια τέτοια εκπομπή. Και είναι όλοι πραγματικά δυστυχισμένοι... Αυτούς θα έπρεπε να λυπάσαι. Και μην ψάχνεις τα αίτια στις εκπομπές της tv. Αυτή απλά αντανακλά, είπαμε, την κοινωνία που ζούμε.

Οσο για την αυτοδιάθεση... Το λες και μόνος σου, "η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου". Δεν μιλάω για αυτοδιάθεση που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της. Αλλά ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι νομίζει αρκεί να μην επηρεάζει την ελευθερία του δίπλα του. Και ελευθερία με κανόνες και όρια για μένα δεν υπάρχει.Με γνώμονα αυτήν την μικρή φρασούλα από πάνω είναι απλά περιττοί και οι κανόνες και τα όρια.Μπαίνουν από μόνα τους αρκεί ο κάθε άνθρωπος να έχει εντρυφήσει στην ιδέα της ελευθερίας. Τι πάει να πει διαστροφή? Η ιδέα της ελευθερίας δεν έχει σε τίποτα να κάνει με ηθικές. Έχει να κάνει μόνο με την αγάπη και την συμπόνια. Να μπορείς να μπεις στην θέση του άλλου και να μην κάνεις ποτέ ότι δεν θα ήθελες να σου κάνουν.

Την προτελευταία και τελευταία σου παράγραφο δεν την σχολιάζω... γιατί δεν μου αρέσει το συμπέρασμα του βγάζω. :-)

Wednesday, September 12, 2007 8:06:00 pm  
Blogger Jason said...

Εγώ δεν μπορώ να δεχτώ ότι τους κάνει καλό. Το ότι κερδίζουν κάποιες στιγμές στην τηλεόραση δε μου λέει κάτι, εφόσον όταν τελειώσει όλο αυτό το παραμυθάκι θα τους βλέπουν στο λεωφορείο τα παιδάκια και θα γελάνε, κάτι που δε θα συνέβαινε αν δεν είχαν γίνει πανελληνίως ρεζίλι πρώτα. Η αναγνωρισιμότητα δεν είναι πάντα κάτι το θετικό και τα 15 λεπτά δημοσιότητας για τον καθένα ο Warhol δε νομίζω ότι τα σχολίασε ως μεγάλη πρόοδο της ανθρωπότητας και ούτε πιστεύω πως είναι δικαίωμα.
Θυμάμαι τον πρώτο-πρώτο από τους μεγάλους σταρ που είχε βγάλει η Αννίτα, όταν πια είχε ξεχαστεί απ' όλους, να είναι τελευταίο θέμα σε μεσημεριανή εκπομπή και το ρεπορτάζ να έχει υπότιτλο "Η Αννίτα με εξαπάτησε". Το ότι έτσι αισθάνεται ή έτσι λέει δε σημαίνει ότι όντως τον εξαπάτησε, σημαίνει όμως ότι όλο αυτό το θέατρο δεν εξασφαλίζει στους ανθρώπους αυτούς την ευτυχία τους. Και αυτό από μόνο του μπορεί να μην είναι κακό, αλλά όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους αφελείς (εφόσον θεωρούμε ότι είναι όντως λίγο πιο αφελείς, αλλιώς δεν τίθεται καν θέμα εξαρχής) δεν είναι σωστό να παίζεις μαζί τους, προσφέροντας δήθεν ευκαιρίες.
Κατά τη γνώμη μου και σύμφωνα με τη δικιά μου ηθική. Όπως λες, ίσως δεν υπάρχει έννοια οικουμενικής ηθικής, έχει όμως ο καθένας μέσα του μία ηθική που ορισμένα πράγματα του τα επιτρέπει και ορισμένα όχι. Και εγώ ξέρω ότι αν ήμουν στη θέση της Αννίτας, δε θα επέτρεπα στον εαυτό μου ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο.
Προφανώς εσύ δεν το βλέπεις έτσι, δεν έχουμε τον ίδιο κώδικα στην ηθική μας, δεν πειράζει, εγώ εξήγησα πώς το βλέπω εγώ και εν προκειμένω, όπως είπα, είναι από τα λίγα πράγματα που δεν ακούω άλλη άποψη, οπότε δεν έχει νόημα να το συζητάμε, δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη.
Αυτά για την εκμετάλλευση.

Το ότι ζούμε ζωή ψεύτικη και λοιπά είναι μια άλλη κουβέντα, δεν έχει σχέση εδώ.
Αν είμαστε σε καλύτερη μοίρα εμείς οι "μη ιδιαίτεροι" από τους άλλους, ποιος το ορίζει; Εγώ ή εσύ; Ή οι άλλοι; Και πώς ορίζεται; Με τις οικονομικές μας απολαβές; Με την αναγνωρισμότητα; Με την επιτυχία ή με την ευχτυχία; Και πώς ορίζονται αυτές; Τι θα πει "καλύτερη μοίρα" και "χειρότερη μοίρα";
Εμένα δε με νοιάζει να συγκρίνω τη "μοίρα" μου ούτε με τους μη ιδιαίτερους ούτε με εσένα ούτε με κανέναν. Εγώ κοιτάω πώς θα βολέψω τη ζωή μου, οι άλλοι το ίδιο, και μακάρι να τα καταφέρνουμε όλοι καλά. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να συγκρίνουμε τις "μοίρες" και ως προς τι.

Με την TV καθόλου δεν τα έβαλα. Στο έγραψα και παραπάνω το γιατί.
Τα έβαλα με την Αννίτα, γιατί κάνει κάτι που εγώ, με τη δικιά μου την ηθική, δεν το θεωρώ σωστό, και γιατί το κάνει και με περισσή αλαζονεία και μου τη δίνει στα νεύρα. Με την Αννίτα έχω πρόβλημα προσωπικό, ότι εγώ, ως Ιάσονας, δε συμφωνώ καθόλου με τη δουλειά που επιλέγει να κάνει και το ρόλο που επιλέγει να παίζει. Δε λέω ότι είναι παράνομο, λέω ότι εγώ δε θα επέτρεπα στον εαυτό μου να το κάνει ποτέ και γι' αυτό ακριβώς δεν μπορώ να έχω σε υπόληψη έναν άνθρωπο που το κάνει και μάλιστα με το ύφος που λέγαμε.
Αυτό.
Από 'κει και ύστερα, και για να κλείνουμε αυτό το θέμα με το ποιος είναι για λύπηση, αυτό που δεν κατάλαβες μάλλον καλά είναι πως εγώ δεν είπα ότι λυπάμαι τους καημένους τους ανθρώπους που πάνε εκεί, επειδή είναι καημένοι. Δε με απογοητεύει τόσο το ίδιο το φαινόμενο, αλλά ακρβώς το γεγονός ότι ο κόσμος επιλέγει να βλέπει μετα μανίας αυτές τις εκπομπές και μάλιστα κόσμος αξιόλογος ο οποίος φτιάχνει και μία ηθική βάση για να το δικαιολογήσει. Την κοινωνία μας λυπάμαι, η κοινωνία μας είναι που είναι για τα μπάζα, όπως λέει και ο συνάδελφος, και τα διάφορα σημαντικά ερωτήματα που μου εγείρονται από όλες αυτές τις σκέψεις τα παρέθεσα στο τέλος.

Και τέλος.
Διαστροφή δεν πάει να πει κάτι, σχετικός όρος είναι, τον κολλάει ο καθένας όπου καταλαβαίνει. Εγώ το ορίζω έτσι, εσύ αλλιώς, ο άλλος παραλλιώς. Εδώ το χρησιμοποίησα απλώς μέσα στην παράγραφό μου για να καταλάβεις τι σκέφτομαι.
Υπάρχουν όμως στις κοινωνίες πράγματα που δεν μπορεί να επιτρέπονται.
(Θεωρητική η συζήτηση αυτή, επαναλαμβάνω, δεν έχει να κάνει με το θέμα, δε λέω ότι κάτι από τα παραπάνω είναι διαστροφή, απλώς γενικά διαφώνησα μαζί σου στη λογική της αυτοδιάθεσης και από εκεί ξεκίνησε η κουβέντα)
Αν όμως νομίζεις ότι η ελευθερία στις μέρες μας έχει να κάνει μόνο με αγάπη και συμπόνια, θα σου πω πως κάτι τέτοιο το θεωρώ μάλλον ουτοπικό, δυστυχώς ο κόσμος δεν είναι τόσο αγγελικά πλασμένος, φοβάμαι πως η ελευθερία στις μέρες μας καταλήγει να έχει να κάνει περισσότερο με αυθαιρεσία και ασυδοσία.

Όσο για τις τελευταίες δύο παραγράφους μου, αφού δεν τις σχολιάζεις, δεν έχω κι εγώ να απαντήσω κάτι. :-)

Thursday, September 13, 2007 12:43:00 am  
Blogger Debby said...

Jason καλέ μου... αυτό που λέω... είναι ότι αυτό που συμβαίνει σε αυτούς τους ανθρώπους, αυτή η εκμετάλλευση όπως την ονομάζεις, συμβαίνει και σε πολλούς άλλους (τα παιδιά των reality & fame story κτλ). Αυτό είναι το παιχνίδι. Τα 15 λεπτά δημοσιότητας τελειώνουν κάποτε. Τα ταξίδια, τα φράγκα ίσως (αν δεν τα εκμεταλλευτούν σωστά) κτλ. Γιατί ανησυχείς για αυτούς τους ανθρώπους μόνο και όχι για τους υπόλοιπους?
Γιατί δεν νιώθεις την ίδια ανησυχία και για την εκμετάλλευση που απλώνεται σε άλλους τομείς παρά μόνο κολλάς στην Αννίτα? Η Δρούζα δεν εκμεταλλεύεται π.χ.? Η Τατιάνα? Η Τένια Μακρή? Παλιότερα ο Μικρούτσικος?
Μήπως γιατί εκείνοι δεν πρόσφεραν τίποτα στους "καλεσμένους" τους παρά μόνο εξευτελισμό? Η Αννίτα έχω την εντύπωση ότι διαφέρει μόνο ως προς αυτό. Προσφέρει και κάτι παραπάνω! Κάτι είναι και αυτό.
Εσύ που καταδικάζεις με όλο το ποστ σου τα ΜΜΕ που μεταδίδουν τέτοια σκουπίδια εκπομπές και κυρίως το κοινό που τις παρακολουθεί, εσύ, δίνεις βάση σε δημοσιεύματα αμφιβόλου ποιότητας όπως εκείνα με το παράπονο του πρώτου σταρ της Αννίτας. Τα παράπονα όλων των υπολοίπων που έλαβαν μερος οικειοθελώς σε τέτοιου είδους εκπομπές δεν τα λογαριάζεις? Τα παράπονα αυτών που "δεν έλαβαν μέρος σε τέτοιες εκπομπές" δεν σου λένε τίποτα? Γιατί συμπονάς το κάθε παράπονο ανάλογα με τις πεποιθήσεις που έχεις? Γιατί ανυσηχείς για την ευτυχία αυτών των ανθρώπων που τους ονομάζεις αφελείς? Ποιος λέει ότι όταν κάποιος είναι αφελείς χρήζει της προστασίας εμάς των "μη αφελών"? Οι πιο αφελείς να ξέρεις είμαστε εμείς.
Εκείνοι είναι μια χαρά. Το είπε και ο Ιησους. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.

Το αν η ηθική σου δεν σου επιτρέπει να κάνεις ποτέ αυτό που κάνει η Αννίτα είναι δικαίωμα σου. Ούτε και εγώ με την δική μου ηθική που διαφέρει από την δική σου θα το έκανα. Ομως γιατί η δική σου ηθική ή η δική μου είναι πιο σωστή από της Αννίτας? Ποιος το λέει και ποιος το ορίζει? Όπως λοιπόν δεν ορίζετε το ποιος βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα εμείς οι μη ιδιαίτεροι-μη αφελείς ή οι ιδιαίτεροι- αφελείς, έτσι και αυτό είναι κάτι τελείως υποκειμενικό που δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις την στιγμή που δεν έχει κάποια διαφορετική επίπτωση στους γύρω. Οπως εσύ θεωρείς την ηθική της Αννίτας χαμηλού επιπέδου έτσι και εγώ θεωρώ την μοίρα των "μη αφελών" χαμηλού επιπέδου επίσης. Αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης δεν υπάρχει. Γιατί αν βάλεις σημάδια σε θέματα απόψεων είναι όντως φασιστικό σαν μέτρο!

Το ότι δεν σου αρέσει η δουλειά της Αννίτας είναι δικαίωμα σου. Το να μην την έχεις σε υπόληψη είναι επίσης δικαίωμα σου. Και εμένα δεν μου αρέσει. Αλλά δεν με ενοχλεί όμως. Κανένα δεν ενοχλεί αν το δεις αντικειμενικά. Μόνο αυτούς που θέλουν να κλείνουν στόματα.
Σκέψου μόνο το εξής... Αύριο, εσύ επιλέγεις την δουλειά που θες να κάνεις. Και την κάνεις. Κάποιοι όμως την θεωρούν ανέντιμη ως προς τα πιστεύω τους και απαιτούν να την σταματήσεις. Θα σου άρεσε να έχουν την δύναμη να μπορούν να σε εμποδίσουν?

Σε μια κοινωνία ελευθερίας δεν υπάρχει εξ ορισμού η ασυδοσία. Υπάρχει όμως σε μια κοινωνία σαν αυτήν που ζούμε, όπου υπάρχουν κανόνες και όρια που αφορούν τις προσωπικές επιλογές των ανθρώπων. Ναι. Είναι ουτοπική αυτή η ελευθερία που αναφέρω. Αλλά την αναφέρω για να μην μπερδέυεται κανείς με αυτό που λες. Την ασυδοσία. Γιατί είναι φοβερό το ότι όλοι όταν σκέφτονται "ελευθερία" φοβούνται γιατί στην θέση της αυτό που σκέφτονται είναι την ασυδοσία και την κατάχρηση. Ο ορισμός της ελευθερίας είναι ένας, αυτός που ανέφερες και είναι αρκετός για να αποκλείει τέτοια φαινόμενα.
Και για να συνδέσω όλο αυτό με το θέμα Αννίτα, η ελευθερία είναι πλήρως συμβατή μαζί της και με τις εκπομπές της. Γι' αυτό δεν βρίσκω που είναι το κακό στο όλο θέμα.

Αυτό που θέλω να καταλήξω είναι το ότι, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει λογοκρισία, ειδικά σε τέτοια θέματα που αφορούν την αναψυχή του ανθρώπου. Ο καθένας από μας θα τρελαινόταν αν δεν μπορούσε να ξεδώσει κάπως, έστω και με αυτό τον τρόπο, γιατί κάθε μέρα του σερβίρονται ψέμματα και λογοκριμένα θεάματα. Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες Ο νοών νοείτω.

Α!! Ναι!! Εχε υπόψη δεν είμαι η μόνη με αυτές τις απόψεις! :-)

Thursday, September 13, 2007 8:04:00 am  
Blogger Jason said...

Το ξέρω ότι δεν είσαι η μόνη.
Γι' αυτό ακριβώς γράφτηκε και το post.

Περί ηθικής λοιπόν, εγώ δεν είπα ότι η δικιά μου ηθική είναι η σωστή ούτε πως υπάρχει μία σωστή ηθική.
Το post αυτό όμως εγώ το έγραψα - ούτε εσύ ούτε η Αννίτα, οπότε αυτό που εκφράζω είναι η δική μου ηθική, οι δικές μου σκέψεις. Και η δική μου ηθική μου λέει αυτά τα πράγματα, η δική μου λογική μου λέει πως αυτό είναι εκμετάλλευση και αυτά ακριβώς εξήγησα.
Δε λέω πως έχω οπωσδήποτε δίκιο.
Λέω πως εγώ έτσι το βλέπω και πως δεν πρόκειται πλέον και να αλλάξω γνώμη επ' αυτού.
Την υποκειμενική μου κρίση εκφράζω σε αυτό το post όπως και γενικά σε αυτό το blog, δεν προσπαθώ να την επιβάλλω σε κανέναν.

Επίσης, σημάδια σε θέματα απόψεων νομίζω ότι μπορώ μια χαρά να βάλω, εφόσον δεν απαγορεύω κάτι, δεν επιβάλλω κάτι, κλπ..
Το να διαφωνείς με απόψεις ή να τις θεωρείς χαμηλού επιπέδου κλπ., δεν είναι φασιστικό. Κρίση είναι.
Φασιστικό θα ήταν αν δε μου επιτρεπόταν να μπορώ να κρίνω τις απόψεις των άλλων.

Και σου ξαναλέω, για το θέμα της δουλειάς μου ή της δουλειάς της Αννίτας, εγώ δε θέλω να εμποδίσω την Αννίτα να κάνει τη δουλειά της.
Ας την κάνει.
Εγώ δεν την εγκρίνω.
Αν μια μέρα κάνω κι εγώ μια δουλειά με την οποία οι άλλοι δε θα συμφωνούν, έχει ο καθένας το δικαίωμα να έχει την άποψή του και να βγαίνει και να λέει ο Ιάσονας είναι εκμεταλλευτής ή ο Ιάσονας είναι μαλάκας. Άποψή του.
Να με εμποδίσει, όχι, δε θα είναι σωστό, εφόσον δεν κάνω κάτι παράνομο, αλλά ούτε κι εγώ εμποδίζω την Αννίτα.
Εκφράζω τη λύπη μου, τη δυσαρέσκειά μου και την απόλυτη αντιπάθειά μου.

Στο ξαναλέω, εγώ δε ζήτησα να σταματήσει η εκπομπή.
Το είπα κιόλας στο κείμενο, το ΕΣΡ κακώς ανακατεύτηκε και επέβαλε πρόστιμα κλπ., δεν είναι δουλειά του να γίνεται φορέας απονομής δήθεν ηθικής δικαιοσύνης.
Απλώς εγώ λέω ότι το θεωρώ απαράδεκτο σα θέαμα, λυπηρό, ότι την Αννίτα δεν τη θεωρώ καθόλου εντάξει άτομο και ότι με τρομάζει το πόσος κόσμος το παίρνει όλο αυτό στα σοβαρά.
Αυτή είναι η κρίση μου.

Και για να αναφερθώ και στα περί παρουσιαστών.
Ο Μικρούτσικος είναι ο μεγαλύτερος εκμεταλλευτής απ' όλους και είναι γελοίο υποκείμενο κατά τη γμώμη μου. Και η Δρούζα και η Τατιάνα εκμεταλλεύονται.
Αυτό το post γράφτηκε για την Αννίτα, γιατί τον τελευταίο καιρό γίνεται πολλή συζήτηση με αφορμή τις εκπομπές της. Αυτό δεν αναιρεί ότι και ο Μικρούτσικος είναι γελοίος για μένα.

Δεν έδωσα βάση στο δημοσίευμα, σου είπα άλλωστε ότι "το ότι έτσι αισθάνεται ή έτσι λέει δε σημαίνει ότι όντως τον εξαπάτησε". Είναι ένα παράδειγμα, όμως, για να σου πω ότι δεν μπορείς εσύ ή εγώ απ' έξω να βγάζουμε το συμπέρασμα ότι η Αννίτα τους κάνει τους ανθρώπους αυτούς πιο ευτυχισμένους.
Ούτε και πιο δυστυχιμένους αναγκαστικά (που εγώ πιστεύω πως αυτός είναι ο κανόνας, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω).
Απλώς δε θεωρώ επιχείρημα την ευτυχία τους γιατί κανείς δεν μπορεί να κρίνει την ευτυχία του άλλου και, στην τελική, όπως έγραψα και στο κείμενο, μου φαίνονται αηδιαστικά όλα αυτά, από τη στιγμή που κανείς δε νοιάζεται για την ευτυχία του άλλου.
Δε νομίζω ότι απασχολεί κάποιον.
Οπότε μου τη δίνει να δικαιολογούμε όλο αυτό που γίνεται, με τη λογική ότι είναι για το καλό τους.

Δεν προσπάθησα να γίνω ο προστάτης των αφελών και δεν είναι θέμα συμπόνιας.
Λέω ότι λυπάμαι και νευριάζω με όλο αυτό το παραμύθι. Ίσως γιατί ο μη αφελής έχει τη δυνατότητα να προστατεύσει τον εαυτό του καλύτερα, από τον αφελή, οπότε το να τον εκμεταλλεύεσαι δεν είναι τόσο ανήθικο (σύμφωνα με τη δική ΜΟΥ ηθική) όσο το να εκμεταλλεύεσαι κάποιον που δε θα μπορούσε ποτέ να σου κάνει το ίδιο.

Και θα στο ξαναπώ, γιατί το είπα πολλές φορές ως τώρα, αλλά μάλλον δε με κατάλαβες.
Εγώ δεν είμαι αυτός που θα κρίνει ποιοι είναι καλοί άνθρωποι και ποιοι είναι κακοί, ποιοι είναι δίκαιοι και άδικοι, ποιοι είναι χαζοί και έξυπνοι, ποιοι είναι ευτυχισμένοι και δυστυχισμένοι.
Εγώ δεν προσπαθώ να εμποδίσω κανέναν να κάνει τη δουλειά του.
Εγώ όμως έχω γνώμη.
Τη δικιά μου.
Και λέω τι δε μου αρέσει να γίνεται, τι θεωρώ αηδιαστικό και εξευτελιστικό, τι θεωρώ εκμετάλλευση, τι θεωρώ ανήθικο ή αθέμιτο.
Σύμφωνα, πάντα, με τη δικιά ΜΟΥ λογική και τη δικιά ΜΟΥ ηθική, που δε λέω πως είναι καλύτερες από αυτές των άλλων, αλλά λέω πως είναι δικές ΜΟΥ, αυτές είναι οι απόψεις ΜΟΥ, δεν προσπαθώ να τις επιβάλλω, απλώς θέλω να τις κάνω γνωστές.
Γι' αυτό έχω αυτό το blog, για να έχω ένα μέρος να γράφω πράγματα που σκέφτομαι.
Ούτε προσπαθώ να τα επιβάλλω, ούτε και παίζω κάποιον άλλον ενεργητικό ρόλο σε όλα αυτά που γίνονται.

Thursday, September 13, 2007 9:23:00 am  
Blogger Debby said...

Για άτομα σαν και μένα έγραψες το ποστ????
Δηλαδή για όποιον διαφωνεί με την άποψη σου?
Γιατί εγώ όπως σου έγραψα δεν επικροτώ αυτού του είδους τις εκπομπές ούτε είναι του γούστου μου. Λέω απλά ότι δεν με ενοχλούν!

Μετά δεν μπορώ να καταλάβω.... γιατί λες συνέχεια ότι είναι άποψη σου και δεν την αλλάζεις και δεν θες να την επιβάλεις σε κανένα κτλ? Κατηγόρησα την άποψη σου? Είπα εγώ ότι θες να την επιβάλεις επειδή απλά την γράφεις στο blog σου στο οποίο έχεις κάθε δικαίωμα να γράφεις ότι μα ότι θες? Είπα εγώ ποτέ ότι θες να σταματήσεις την εκπομπή? Ή σου είπα ότι πρέπει να αλλάξεις τις απόψεις σου? Μήπως εξευτέλισα τις απόψεις σου ή μίλησα άσχημα για αυτά που πρεσβεύεις?
Απλά είπα την άποψη μου, και σε ρώτησα κάποια πράγματα. Δεν κατάλαβα που ακριβώς ένιωσες ότι θέλω να σε πείσω για την αλήθεια των δικών μου λεγομένων. Και εγώ μια δική μου υποκειμενική αλήθεια εκφράζω και την στηρίζω σε κάποια επιχειρήματα.

Για αυτό δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την επιμένουσα επανάληψη του ΜΟΥ. Απο την στιγμή που είναι το blog σου, το ποστ σου, τα σχόλια σου εννοείται ότι είναι ΣΟΥ. Δεν είναι απαραίτητο για να δικαιολογήσεις τα λεγόμενα σου να το επαναλαμβάνεις συνεχώς σαν να απευθύνεσαι σε κάποιον που δεν κατανόησε ότι απαντάει και συζητάει με το άτομο που λέγεται Ιάσωνας και όχι με μια επιτροπή που απεφάνθη και δημοσίευσε τα πορίσματα της. Τα ευκόλως ευνοούμενα μερικές φορές καλό είναι να παραλείπονται γιατί επαναλαμβανόμενα δεν κάνουν καθόλου καλή εντύπωση.

Thursday, September 13, 2007 11:34:00 am  
Blogger Jason said...

Το ότι είναι άποψη ΜΟΥ και δε θέλω να την επιβάλω σε κανέναν είναι απάντηση σε δικά σου λεγόμενα, όπως: "Θα σου άρεσε να έχουν την δύναμη να μπορούν να σε εμποδίσουν?" - εγώ δε θέλω να εμποδίσω κανέναν, ούτε ψάχνω να βρω αυτή τη δύναμη, ούτε προσπαθώ να εμποδίσω κάποιον να κάνει αυτό που θέλει, "δεν είναι δυνατόν να υπάρχει λογοκρισία" - δεν έχω σκοπό να ορίσω τι πρέπει να επιτρέπεται να προβάλλεται και τι όχι, εγώ λέω τι δε μου αρέσει εμένα, "αν βάλεις σημάδια σε θέματα απόψεων είναι όντως φασιστικό σαν μέτρο!" - δεν προσπαθώ να στηλιτεύσω οτιδήποτε διαφωνεί μαζί μου.

Εσύ με τα λεγόμενά σου μου δίνεις να καταλάβω ότι με αντιμετωπίζεις σαν κάποιον που προσπαθεί να επιβάλει τη δική του άποψη στους πάντες, γι' αυτό σου εξηγώ ότι το να γράφεις σε ένα blog αυτά που σκέφτεσαι δεν είναι επιβολή απόψεων. Εγώ γράφω την άποψή μου και όποιος καλός άνθρωπος θέλει μπορεί να περάσει και να σχολιάσει και φυσικά θα το διαβάσω και αν χρειάζεται θα απαντήσω, όπως κάνουμε τώρα.
Από το ότι παίρνω μια θέση, μέχρι το ότι επιθυμώ να εμποδίσω, να λογοκρίνω ή να καταφύγω σε φασιστικά μέτρα, υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Εσύ δε μου δείχνεις να το κατανοείς αυτό, γι' αυτό και στο εξηγώ αναλυτικά.

Επίσης δεν έγραψα πουθενά ότι θέλεις να με πείσεις.
Αυτό είναι δικό σου συμπέρασμα.
Απλώς είπα ότι εμένα δε με ενδιαφέρει να σε πείσω.
Διαφορετικό.

Και τέλος.
Σε σένα δε με ενοχλεί να υπερασπίζεσαι αυτές τις εκπομπές, κυρίως γιατί είπες εξαρχής πως δεν τις παρακολουθείς, επομένως ξέρω πως αυτά που γράφεις τα γράφεις επειδή τα πιστεύεις, και όχι επειδή ψάχνεις να βρεις τρόπους να φτιάξεις μία δήθεν ηθική βάση για να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου που τα βλέπεις. Το εξήγησα εξαρχής στο κείμενο ότι αυτό είναι που με ενοχλεί ("ακριβώς επειδή θέλουμε να φτιάξουμε και μία ηθική βάση για να κρύψουμε από κάτω τις όποιες ενοχές μας που το απολαμβάνουμε και το στηρίζουμε"). Και επίσης επειδή σε "ξέρω" καιρό και έχω παρατηρήσει ότι έχεις μία υπερευαισθησία και γενικώς ιδιαίτερες απόψεις σε θέματα αυτοδιάθεσης και ατομικών ελευθεριών, οπότε και πάλι καταλαβαίνω ότι αυτά που γράφεις τα πιστεύεις, γιατί έτσι είναι ο δικός σου τρόπος σκέψης, η κοσμοθεωρία σου.
Οπότε δε με πειράζει καθόλου η άποψή σου, τη διαβάζω με ενδιαφέρον, απλώς εν προκειμένω η δική μου άποψη δεν αλλάζει.
Επομένως, το κείμενο δε γράφτηκε για σένα, αλλά γενικότερα, ναι, γράφτηκε με αφορμή το ότι μου έκανε εντύπωση τον τελευταίο καιρό το πόσοι άνθρωποι, όπως εσύ, υπερασπίζονται αυτές τις εκπομπές.

Και για να απαντήσω και στα περί καλής εντύπωσης, δεν είμαι εδώ για να κάνω καλή εντύπωση. Εγώ γράφω κάποια πράγματα σε μένα δημοσίως, για να τα διαβάζει όποιος θέλει και να τα συζητάμε.
Δε νομίζω πως όταν συζητάω είμαι αγενής ή επιθετικός, ή τουλάχιστον δεν έχω τέτοια πρόθεση.
Δεν μπορούμε, όμως, να είμαστε πάντα συμπαθείς σε όλους, οπότε αν τελικά ο τρόπος που μιλάω ή τέλος πάντων γράφω δε δίνει καλή εντύπωση σε κάποιους, δε νομίζω ότι θα κάνω κάτι γι' αυτό.

Thursday, September 13, 2007 3:36:00 pm  
Blogger Random Hate said...

Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία έχει βρεί την ισορροπία της. Και ακόμα δυστυχέστερα δεν χαρακτηρίζεται από "εξυπνάδα" ή "ηλιθιότητα" αλλά από εγωισμό και πλεονεξία.

Ισορροπούμε στον πάτο του βούρκου, ιδιοφυίες και καθυστερημένοι μαζί, περιμένοντας το ρουσφέτι μας.

Saturday, September 15, 2007 5:29:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home