Friday, April 12, 2013

Hector


Άνθρωπος.
Ο πιο καλοκάγαθος, καλόβολος και αξιοπρεπής άνθρωπος.
Μαζί μεγαλώναμε παλιά, τώρα πια μεγαλώνω μόνος μου.
Και να τι απέμεινε κι από μένα, είμαι αυτό, ένας άνθρωπος χωρίς σκύλο.
Διότι καλές και οι γάτες, αλλά άμα δεν έχεις το σκύλο σου να πεις και μια κουβέντα...
Πάει κιόλας 1 χρόνος.

3 Comments:

Blogger BlueAthina Mesa sto Kazani said...

Αν και cat person η ίδια,καταλαβαίνω ότι ο σκύλος είναι πολύ διαφορετικός.

Ωστόσο, έτσι είναι οι σκύλοι, πεθαίνουν πριν τους άνθρωπους. Στη ζωή μου είχα από μικρή ζώα και παρόλο που τα αγαπούσα πολύ, από παιδί είχα συνηθίσει την τακτική απώλεια. Θέλω να πω, είναι αδιέξοδο να γίνεσαι ράκος κάθε φορά που φεύγει από τη ζωή σου ένα τετράποδο.

Δεν είναι σκληρό αυτό που λέω, αλλά η αλήθεια.

Πάρε άλλον σκύλο και να δείς που θα ξανα-αγαπήσεις, χωρίς να ξεχάσεις τον προηγούμενο.

Αντιθέτως θα τον θυμάσαι με χαρά, αντί με λύπη.

(πρώην αθηνόβιο, νυν athina blue

http://mesastokazani.blogspot.gr/ )

Saturday, April 13, 2013 7:19:00 am  
Blogger Φανή said...

μολις μεγαλωσω εγω και τελειωσουν οι γονικες υποχρεωσεις σου, θα σου παρω σκυλακι.

Tuesday, April 16, 2013 1:47:00 pm  
Blogger εύη said...

Την έχω ζήσει αυτή την απώλεια. Και ξέρω πως κάποια στιγμή θα την ξαναζήσω (κλείσαμε τα 5). Και ρουφάω την κάθε στιγμή μαζί του, όπως είμαι σίγουρη ότι έκανες κι εσύ. Σκυλομάνα με δόξα και τιμή, απολαμβάνω καθημερινά τις οφέλειες μιας πραγματικά ανιδιοτελούς αγάπης.Να τον θυμάσαι με αγάπη και να φυλάς στην ψυχή σου όλες εκείνες τις στιγμές που σου χάρισε και του χάρισες. Φιλί*

Saturday, April 27, 2013 10:01:00 am  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home